- Rojava/Noord- en Oost-Syrië
De afgelopen jaren hebben de instellingen van het Autonome Bestuur in Noord- en Oost-Syrië het Koerdisch, Arabisch en Syrisch als officiële talen ingevoerd voor hun instellingen, documenten en wetten. Dit komt tot uiting in diverse aspecten van het openbare, culturele en economische leven in de regio.

In deze context is het gebruik van de drie talen uitgebreid naar markten en hoofdstraten, waar meertalige commerciële uithangborden een vertrouwd gezicht zijn geworden in veel steden, met name in Qamishlo, dat een diverse etnische en culturele samenstelling kent.
Onlangs is de kwestie van taalkundige pluraliteit opnieuw aan de orde gekomen nadat de Syrische interim-regering op sommige openbare instellingen borden had geplaatst die uitsluitend in het Arabisch waren opgesteld, wat een brede discussie op gang bracht over het belang van het beschermen van de taalkundige en culturele diversiteit in de regio.
In de straten van Qamishlo blijven verschillende eigenaren van winkels en werkplaatsen Koerdisch, Arabisch en Syrisch gebruiken bij het benoemen van hun bedrijven, waarbij ze benadrukken dat taal een essentieel onderdeel is van de culturele en sociale identiteit van lokale gemeenschappen.

Een van hen is Saleh Mohi al-Din Kashti, eigenaar van een tankstation met de naam „Media“, waarvan het uithangbord in het Koerdisch, Arabisch en Syrisch is opgesteld.
Kashti bevestigde dat hij voor de Koerdische naam heeft gekozen vanwege zijn band met zijn moedertaal, maar omdat er ook Arabische en Syrische gemeenschappen zijn, heeft hij ook hun talen op het uithangbord vermeld.

Hij zei: „Ik sta hierin niet alleen. Ik zou willen dat iedereen dit zou doen. Onze taal staat boven alles. Ik ben Koerdisch, en als ik mijn taal niet spreek, wat blijft er dan nog over van mijn Koerdische identiteit?”
Sommige burgers zijn van mening dat de verspreiding van meertalige borden in Qamishlo het multi-etnische en multiculturele karakter van de stad weerspiegelt, en de aanwezigheid van gemeenschapstalen in het dagelijks leven versterkt, terwijl het ook helpt het culturele erfgoed van verschillende groepen te behouden.
Bron: ANHA