- Noord-Koerdistan
Nu het weer kouder wordt, zijn de dorpsbewoners begonnen met de druivenoogst. In de wijngaarden, waar de opbrengsten jaar na jaar zijn gedaald als gevolg van de klimaatcrisis en de toenemende droogte in de regio, worden druiven geplukt ter voorbereiding op de winter. De traditionele voorbereidingen, met name in Mardin (Mêrdîn) en Diyarbakır (Amed), duren dagenlang, waarbij vrouwen het grootste deel van het werk voor hun rekening nemen.
Inwoners van Hazro (Hezro) zeiden dat ze minder druivenmelasse produceerden dan in voorgaande jaren vanwege de dalende opbrengsten, en voegden eraan toe dat de recente regenval de druiven ook had beschadigd.
Vrouwen die meedoen aan de druivenoogst in het dorp Dercal, in het district Hazro van Diyarbakır, zijn dagenlang bezig met het bereiden van voedsel voor de winter. Ze plukken de druiven, persen ze uit om het sap te winnen en koken dat vervolgens in. Met het druivensap maken ze melasse, pestil (gedroogde vruchtenvellen) en cevizli sucuk (walnoten omhuld met ingedikt druivensap). De vrouwen laten de producten die ze na urenlang werk hebben bereid, in de zon drogen. De dorpsbewoners zijn de hele winter afhankelijk van dit voedsel.
Remziye Ödüngit gaat al bijna 30 jaar lang elk jaar in september of oktober met haar kinderen naar de wijngaarden om druiven te oogsten. Tijdens de oogst is ze ongeveer een week aan het werk. Hoewel iedereen een steentje bijdraagt, zei Ödüngit dat vrouwen een grotere verantwoordelijkheid op zich nemen. Ze sprak haar diepe liefde voor haar dorp en haar land uit en zei dat ze zou blijven produceren zolang ze dat kon.
Ze weigert haar land te verlaten
Remziye Ödüngit vertelde dat ze tijdens de evacuaties van de dorpen in de jaren negentig gedwongen waren hun dorp te verlaten, maar dat ze hun land nooit hebben opgegeven. Uiteindelijk keerden ze terug en hervatten ze het bewerken van hun wijngaarden en tuinen. Ze herinnerde zich dat hun wijngaarden ooit veel grotere oogsten opleverden, maar dat de wijnstokken na verloop van tijd begonnen uit te drogen en de druivenopbrengsten afnamen. Ödüngit zei dat de oogst met elk jaar kleiner werd.
Ödüngit zei ook: “Vroeger oogstten we veel meer uit onze wijngaarden. Nu zijn onze wijnstokken uitgedroogd en zijn onze opbrengsten gedaald. De recente regen heeft de druiven ook beschadigd. De oogst wordt elk jaar kleiner. Vroeger bleven we meer dan een week, maar nu blijven we een week en gaan we dan weer terug. We werken tot zonsondergang. Het is niet gemakkelijk; we steken er veel moeite in. We plukken de druiven en bereiden ons voedsel voor de winter voor. Deze producten voorzien ons de hele winter van voedsel. We maken ze niet alleen voor onszelf; we delen ze ook met de mensen om ons heen.”
‘Ons harde werk voorziet ons de hele winter van voedsel’
Remziye Ödüngit legde uit hoe ze druivenmelasse en met walnoten gevulde druivensnoepjes bereiden nadat ze tijdens de oogst de druiven hebben geplukt.
Ödüngit zei: „We plukken de druiven en persen ze om het sap eruit te halen. Vervolgens koken we het druivensap in grote ketels om melasse te maken. Om cevizli sucuk te maken, rijgen we walnoten aan touwtjes, dopen we ze in het druivenmengsel dat we hebben bereid en laten we ze drogen. Dit alles vergt hard werk. We zijn dagen bezig met de voorbereidingen, maar in de winter eten we het voedsel dat we zelf hebben gemaakt.
Elke dorpsbewoner hier doet elk jaar hetzelfde. Sommige mensen kopen deze producten elders of verkopen ze, maar wij maken ze voor onszelf of geven ze aan mensen die ze nodig hebben. Ik houd heel veel van mijn dorp en mijn land. Hoe moe we ook worden, hier zijn geeft ons een goed gevoel.”
Bron: ANF
