Ter gelegenheid van de Koerdische Dag van de Journalistiek op 22 april heeft de Democratische Media Unie (YRD) de rol van de vrije Koerdische pers benadrukt en tegelijkertijd scherpe kritiek geuit op het huidige medialandschap.
In een verklaring op woensdag verklaarde de Algemene Coördinatie van de YRD: “Met grote liefde en het streven naar waarheid, en met het gewetensvolle verantwoordelijkheidsgevoel van de sociale moraal, herdenken wij met respect, dankbaarheid en waardering alle martelaren van de vrije pers, in de persoon van Mazlum Doğan – die 48 jaar geleden begon met het vervullen van de plicht om de stem van ons volk en de democratische samenleving te zijn en de grondlegger werd van de traditie van de vrije pers – samen met Gurbetelli Ersöz, Musa Anter, Seyit Evran, Gulistan Tara, Aziz Köylüoğlu, Cihan Bilgin en Nazım Daştan, die als martelaren zijn gevallen terwijl ze in Rojava werkten, en Hüseyin Aykol, een groot strijder van de meer dan 40 jaar oude traditie van de vrije pers. We herhalen onze belofte om, koste wat het kost, de doelen te verwezenlijken waarvoor zij hun leven hebben gegeven om de waarheid aan het licht te brengen.
Van de donkere dagen waarin het bestaan van het Koerdische volk werd ontkend en het werd blootgesteld aan culturele en fysieke genocide, tot de dagen waarin de meest vastberaden strijd voor hun bestaan, taal en cultuur wordt gevoerd: wij vieren de Dag van de Koerdische Journalistiek ter ere van al onze Koerdische journalistvrienden die in deze overgangsfase enorme inspanningen, arbeid en offers hebben gebracht in deze overgang – degenen die werden gemarteld, decennialang gevangen zaten, gedwongen werden hun vaderland te verlaten, en die ondanks allerlei druk de waarheid blijven nastreven – en wensen hen veel succes in hun werk.
Vandaag de dag zijn de media veranderd in het belangrijkste instrument voor het corrumperen van de sociale moraal. Door middel van desinformatie en manipulatie wordt een cultuur van leugens in de samenleving ingeprent. De media, die de stem van vrede en democratie tussen volkeren en geloofsovertuigingen zouden moeten zijn, zijn meer dan ooit tevoren de stem van oorlog en geweld geworden. Oorlogen die worden gevoerd om winst te genereren voor een handjevol kapitalisten, worden 24 uur per dag live uitgezonden als onderdeel van psychologische oorlogsvoering. Uitzendingen die nationalisme, racisme, religiositeit, sektarisme en het opzetten van volkeren tegen elkaar aanwakkeren, worden gelegitimeerd. Geweld tegen vrouwen, vrouwenmoord en milieuvernietiging in de media kunnen niet meer zijn dan onderwerpen van dagelijkse berichtgeving.
In de media worden rechtvaardigingen voor geweld tegen vrouwen en milieuvernietiging gepredikt. Het belangrijkste is dat de schermen een podium zijn geworden voor zogenaamde academici – die eigenlijk wetenschappers zouden moeten zijn – om valse beweringen te doen, met als doel de maatschappij te laten instemmen met de antidemocratische praktijken van de machthebbers, waarbij uniformiteit en eentonigheid als een credo aan de samenleving worden voorgeschoteld. De media zijn zo ver gekomen dat ze zijn veranderd in een leugenfabriek die instemming creëert om de samenleving geleidelijk naar de hel te leiden.
Gezien de oorlog die met name aan het Midden-Oosten is opgelegd, is er behoefte aan het bevorderen van vrede en democratie onder volkeren en geloofsovertuigingen in de hele regio, met name in Turkije. Met dit doel voor ogen heeft Rêber Apo (leider Abdullah Öcalan) ruim een jaar geleden een proces in Turkije in gang gezet. De inspanningen van Rêber Apo, die onder de omstandigheden van de İmralı-gevangenis strijdt voor het creëren van vrede en een democratische samenleving, zijn zeer waardevol. Echter, het is opnieuw gebleken hoe anti-vrede en anti-democratisch sommige mediakanalen in Turkije zijn, aangezien zij proberen dit proces te saboteren. Deze taal komt noch de volkeren van Turkije, noch de volkeren van het Midden-Oosten ten goede. Dit is geen journalistiek; het is optreden als spreekbuis voor degenen die profiteren van oorlog.
In deze tijden waarin de waarheid zo versnipperd is en ontkend wordt, zullen er ongetwijfeld, net als in het verleden, ook vandaag de dag mensen zijn die de waarheid opschrijven, uitspreken en publiceren. Net als in het verleden zal er een felle strijd blijven bestaan tussen degenen die de waarheid trachten te verbergen en te ontkennen, en degenen die ernaar streven deze aan het licht te brengen en aan de samenleving te presenteren.
Op basis hiervan vieren we opnieuw de Koerdische Dag van de Journalistiek voor onze journalistvrienden die hun maatschappelijke plicht vervullen met liefde voor de waarheid, en we wensen hen veel succes bij hun werk.”
