- Rojava/Noord- en Oost-Syrië
Het leed van de ontheemden in het Washokani-kamp op het platteland van Hasakah neemt toe. Het kamp biedt onderdak aan meer dan 2.000 gezinnen die zijn ontheemd uit Serê Kaniyê en het platteland van Tel Tamr en Zirghan. Humanitaire hulp blijft schaars, de leefomstandigheden verslechteren nu de winter nadert en er is geen dieselbrandstof beschikbaar. De veranderende weersomstandigheden maken hun benarde situatie in de tenten nog erger.
Nu hun huizen zijn verwoest, staan de ontheemden voor nieuwe uitdagingen terwijl ze zich voorbereiden op de terugkeer naar hun dorpen, waar onderdak en basisbehoeften ontbreken. Ze roepen daarom op om het terugkeerproces te versnellen en de nodige hulp te bieden om hen te helpen de komende moeilijkheden te overwinnen.
Terugkeren naar verwoeste dorpen is onze keuze, ondanks het gebrek aan basisbehoeften
Khayir al-Khadr, een ontheemde uit het dorp al-Manajir, beschreef de erbarmelijke omstandigheden in het kamp.
„Onze situatie in het kamp is uiterst slecht. Er is hier niets anders over dan verwoesting. We krijgen geen hulp of brandstof, en ze leveren ons zelfs geen brood meer,” zei hij.
„Wat we willen, is terugkeren naar onze dorpen, ondanks de verwoesting van onze huizen. Maar welke andere keuze hebben we? De tenten hier bieden ons niet eens bescherming tegen de wind en de regen”, voegde hij eraan toe.
Hij benadrukte dat terugkeer naar hun dorpen ook een tragedie zou zijn en neerkomt op een nieuwe ontheemding, aangezien ze daar de basisbehoeften voor het leven zouden ontberen.
“We vragen om hulp en steun. De winter nadert, hoe moeten we ons dan tegen de kou beschermen?”, vroeg hij.
We zullen onze tenten weer opbouwen en de strenge winter doorstaan na onze terugkeer
Amina, een ontheemde vrouw uit het dorp al-Arisha, vertelde dat haar familie hun tent en huisraad had ingepakt ter voorbereiding op hun terugkeer.
“We hebben onze tent en huisraad ingepakt, klaar om terug te keren. Maar nadat we onze spullen hadden ingeladen, kregen we te horen dat we moesten wachten omdat de reis was uitgesteld, en we weten niet waarom,” zei ze.
“Onze huizen zijn verwoest en er is niets anders over dan puin en vuil. Als we terugkeren, zullen we op de grond moeten slapen. We zijn blij dat we teruggaan, maar wat ons te wachten staat is een tragedie en leed. We zullen op de grond slapen, onze tenten weer opzetten en de winterkou doorstaan, zonder diesel of andere verwarmingsmiddelen,” voegde ze eraan toe.
Ze sloot af met een oproep om het terugkeerproces te versnellen en hulp te bieden aan ontheemde gezinnen om de moeilijkheden en ontberingen van de terugkeer het hoofd te bieden.
De omstandigheden in de ontheemdenkampen verslechteren naarmate de winter nadert
Jaber Abdulrahman, een ontheemde uit het dorp Umm al-Keif op het platteland van Tel Tamr, beschreef eveneens de verslechterende omstandigheden.
„Onze situatie is erbarmelijk. ’s Avonds stak er een storm op die mijn kinderen bijna iets had aangedaan. Ook ontbreekt het ons in de kampen aan de eerste levensbehoeften,” zei hij.
“Onze huizen zijn verwoest en de konvooien die terugkeren naar hun gebieden lopen steeds vertraging op. Dit is schadelijk voor de ontheemden die in de kampen wonen. We zullen terugkeren naar onze dorpen en onze tenten weer opzetten. De gezinnen die al zijn teruggekeerd, verkeren in wanhopige omstandigheden omdat er van hun dorpen niets anders overblijft dan puin en kale grond,” voegde hij eraan toe.
Hij benadrukte dat ze weliswaar in tenten konden wonen, maar dat het uiterst moeilijk zou zijn om de winterkou te doorstaan zonder brandstof of verwarmingsapparatuur.
“We vragen om hulp en steun, want onze situatie is werkelijk tragisch,” zei hij.
Jaber Abdulrahman benadrukte dat de ontheemde gezinnen de hoop hadden verloren om in de kampen te blijven, en voegde eraan toe dat ze al meer dan zeven jaar leed hadden doorstaan en ondanks de ontberingen in de kampen nog steeds uitkeken naar hun terugkeer naar huis.
Bron: ANHA
