- Cyprus
Na de aanvallen in Rojava, die begonnen met de aanval op de wijken Sheikh Maqsoud en Ashrafiyah op 6 januari, werden in veel delen van de wereld solidariteitsacties georganiseerd. Talrijke instellingen, groeperingen en politieke actoren riepen op tot internationale solidariteit tegen de aanvallen.
Koerden die op Cyprus wonen en hun sympathisanten organiseerden ook dagelijkse protesten tegen de aanvallen op Rojava. Daarnaast werd er een belangrijke politieke stap gezet op het niveau van de politieke partijen op Cyprus. Het Cypriotische parlement nam unaniem een besluit aan waarin het zijn solidariteit met Rojava uitsprak en krachtige politieke boodschappen afleverde.
Giorgos Loukaides, parlementair woordvoerder van AKEL in Cyprus en lid van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa, sprak met ANF Nieuwsagentschap over de aanvallen op Rojava, internationale solidariteitsacties, de internationale status van Rojava en ontwikkelingen met betrekking tot de oplossing van de Koerdische kwestie.
Loukaides verklaarde dat de steun voor Rojava in Cyprus en op internationaal niveau een uiting is van solidariteit met een volk dat te maken heeft met bezetting en geweld.
“Als AKEL beschouwen we onze solidariteit met Rojava niet als tijdelijk. Ons standpunt houdt rechtstreeks verband met onze verdediging van het recht van volkeren op zelfbeschikking zonder externe interventies of opgelegde maatregelen”, verklaarde hij.
Loukaides verklaarde dat dit standpunt zowel in Cyprus als op internationale platforms naar voren is gebracht, en merkte op dat zij binnen de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa ervoor hebben gezorgd dat de ontwikkelingen in het Midden-Oosten namens de Linkse Fractie als een urgent agendapunt werden besproken.
De politicus zei dat het besluit van de Vergadering de noodzaak benadrukte om de volkeren in de regio te beschermen en het internationaal recht en de mensenrechten te eerbiedigen, met inbegrip van de rechten van de Koerden in Rojava.
Loukaides verklaarde ook dat de ontwikkelingen in Rojava verband houden met het bredere politieke landschap van het Midden-Oosten. Hij merkte op dat de regio al decennialang een arena is van concurrentie tussen grootmachten om energiebronnen, handelsroutes en strategische gebieden. Volgens Loukaides hebben interventies door machtige staten – hetzij rechtstreeks, hetzij via proxy-troepen – de instabiliteit vergroot, en moeten de aanvallen op Rojava ook worden gezien als onderdeel van deze geopolitieke rivaliteit.
Loukaides wees erop dat het model van democratisch autonoom bestuur in Rojava internationale aandacht heeft getrokken. Deze ervaring, zo zei hij, is bedoeld om democratisch bestuur, sociale participatie en gendergelijkheid te bevorderen in een regio die vaak wordt geassocieerd met oorlogen en autoritaire regimes. Hij voegde er echter aan toe dat de internationale politiek vaak handelt in overeenstemming met de belangen van de grootmachten, wat een van de redenen is waarom onafhankelijke politieke en sociale initiatieven vaak het doelwit zijn.
Loukaides zei dat de internationale erkenning van Rojava grotendeels afhangt van geopolitieke evenwichten, en voegde eraan toe: “De toekomst van Rojava moet worden geïntegreerd in een alomvattende politieke oplossing in Syrië die de rechten van alle etnische en religieuze gemeenschappen garandeert. Deze oplossing moet de territoriale integriteit van Syrië respecteren en tegelijkertijd de politieke en culturele autonomie van zijn gemeenschappen garanderen.”
Loukaides benadrukte dat de Koerdische kwestie een van de belangrijkste kwesties op het gebied van democratie en mensenrechten in de regio is, en zei dat duurzame vrede en stabiliteit niet kunnen worden bereikt zonder een echte politieke oplossing die de rechten van het Koerdische volk erkent.
Loukaides wees ook op ernstige tegenstrijdigheden in het Koerdische beleid van Turkije. Hij stelde dat Ankara enerzijds dialoog en vredesprocessen lijkt te ondersteunen, maar anderzijds militaire operaties in Syrië en Irak blijft uitvoeren en probeert te voorkomen dat er Koerdische politieke autonomie ontstaat.
Loukaides benadrukte dat Abdullah Öcalan een historische rol heeft gespeeld in de Koerdische beweging en in de strijd van het Koerdische volk voor politieke rechten, en merkte op dat er ondanks zijn strenge isolatieomstandigheden af en toe pogingen tot dialoog en vreedzame oplossingen zijn ondernomen. Hij concludeerde dat “het bereiken van een eerlijke en duurzame oplossing een fundamentele voorwaarde is voor zowel de democratische ontwikkeling van Turkije als voor de stabiliteit in de hele regio”.
Bron: ANF
