- Turkije
In heel Turkije en Koerdistan worden nog steeds herdenkings- en rouwbijeenkomsten gehouden voor guerrillastrijders die op verschillende momenten en op verschillende plaatsen het leven hebben verloren tijdens de Koerdische vrijheidsstrijd. De bijeenkomsten worden georganiseerd onder leiding van de Vereniging voor Hulp, Solidariteit, Eenheid en Cultuur voor Families die Familieleden hebben Verloren in de Bakermat van de Beschavingen (MEBYA-DER).
De herdenkings- en rouwbijeenkomsten, die op 22 augustus in Istanbul van start gingen, worden voortgezet in verschillende wijken van de stad. Duizenden mensen hebben de bijeenkomsten bijgewoond om hun medeleven te betuigen aan de families van degenen die tijdens de vrijheidsstrijd het leven hebben verloren.
Ilhami Kurt, medevoorzitter van MEBYA-DER, sprak met ANF Nieuwsagentschap over de rouwbijeenkomsten in Istanbul en de reacties van het publiek.
Onze rouwbijeenkomsten gaan door in alle wijken
Kurt zei dat de rouwbijeenkomsten in Istanbul op 22 augustus van start gingen en vervolgens op verzoek van de families in verschillende wijken werden georganiseerd. Hij voegde eraan toe: “Allereerst betuig ik mijn medeleven aan het hele Koerdische volk en hun vrienden. Op zondag 22 augustus vond in Sancaktepe een rouw- en herdenkingsbijeenkomst plaats voor 19 van onze kameraden. Op dezelfde dag vond er tegelijkertijd in Bağcılar een herdenking plaats voor 22 van onze kameraden. Na de herdenkingen benaderden families ons met verzoeken om rouwbijeenkomsten te organiseren. We organiseren deze daarom in elke wijk, in overeenstemming met de verzoeken uit de districten. Op sommige plaatsen worden ze gehouden voor vier mensen, op andere voor twee. Onze rouwbijeenkomsten vinden momenteel in al onze districten plaats.”
Wij steunen onze families
Kurt zei dat na de rouwbijeenkomsten voor de onlangs bekendgemaakte gesneuvelde guerrillastrijders ook families van guerrillastrijders die met name in de jaren negentig het leven lieten, contact hadden opgenomen met MEBYA-DER. Veel van deze families hadden destijds vanwege de omstandigheden waarin zij verkeerden geen rouwbijeenkomsten kunnen houden.
Kurt zei ook: “De rouwbijeenkomsten zullen doorgaan. Families die ze in 1993 of 1994, toen de omstandigheden moeilijk waren, niet konden houden, vragen er nu om. De families willen rouwbijeenkomsten houden voor hun dierbaren. Als MEBYA-DER ondersteunen we de families bij het organiseren ervan. Deze bijeenkomsten zullen doorgaan.”
Families die geen rouwbijeenkomsten konden houden, wenden zich nu tot ons
Kurt vertelde dat veel families tijdens de hevigste periodes van het conflict geen rouwbijeenkomsten hadden kunnen houden en in plaats daarvan thuis in het geheim hun omgekomen familieleden hadden herdacht. Hij zei dat families, nadat ze de grote rouwbijeenkomsten in Koerdistan en Istanbul hadden gezien en hadden gezien hoe het Koerdische volk openlijk de nagedachtenis van degenen die het leven hadden verloren omarmde, MEBYA-DER waren gaan benaderen met verzoeken om hun eigen bijeenkomsten te mogen houden.
Hij vervolgde: „Sommige van onze families hielden hun rouwbijeenkomsten in de jaren negentig, de jaren 2000 en in 2014 thuis vanwege de moeilijke omstandigheden in die tijd. Ze kwamen bijeen in één kamer, waar niemand hen kon horen of zien. De omstandigheden in die jaren dwongen hen om hun rouwbijeenkomsten privé thuis te houden.”
Maar de laatste tijd, vooral sinds het begin van het vredesproces, willen families grotere herdenkingsbijeenkomsten waar mensen naartoe kunnen komen en waar foto’s kunnen worden tentoongesteld. We organiseren deze bijeenkomsten onder leiding van MEBYA-DER. De families hebben moed en kracht geput. Naarmate het proces vordert, houden we nu herdenkingsbijeenkomsten voor kameraden wier families dat destijds niet konden doen en die hen nu openlijk willen herdenken.”
Families zeggen: Laat er vrede zijn, laat onze kinderen de laatsten zijn die vallen
Kurt zei dat een van hun grootste zorgen bij het bezoeken van families om hen op de hoogte te brengen van het overlijden van hun familieleden was geweest hoe de families zouden reageren. Hij zei echter dat de families het nieuws waardig hadden ontvangen en hun steun voor het proces hadden uitgesproken.
Hij zei ook: „Aan het begin van dit proces dachten we eigenlijk dat MEBYA-DER een van de instellingen zou zijn die met de grootste moeilijkheden te maken zouden krijgen. We maakten ons zorgen over hoe we de families zouden benaderen en hoe zij zouden reageren. Maar toen deze rouwbijeenkomsten eenmaal begonnen, zeiden vooral onze moeders: ‘Laat deze oorlog eindigen. Laat onze kinderen de laatsten zijn die vallen.’
De families steunen vrede met deze aanpak, en alle moeders en families zijn altijd aanwezig bij de rouwbijeenkomsten, wat ons kracht geeft. Het zijn in feite de moeders die ons troosten. Hun veerkracht en moed hebben onze toewijding aan dit proces nog verder versterkt.”
Bron: ANF
