- Turkije
Elif Bulut, lid van het Centraal Uitvoerend Bestuur (MYK) van de Volkspartij voor Gelijkheid en Democratie (DEM-partij) en medewoordvoerder van de Centrale Organisatiecommissie van deze partij, beantwoordde de vragen van ANF Nieuwsagentschap over de reikwijdte van de organisatie-inspanningen in de nieuwe periode en het belang van de recente openbare bijeenkomsten.
Welke nieuwe methoden heeft uw partij ontwikkeld, of is zij van plan te ontwikkelen, om in deze periode van inspanningen ter versterking van de democratische politiek contact te leggen met mensen op lokaal niveau en zich aan de basis te organiseren?
Sinds het proces op 1 oktober in gang is gezet, is het onze belangrijkste prioriteit geweest om dit zowel aan onze eigen achterban als aan iedereen in onze bredere kringen uit te leggen, of ze nu dicht bij ons staan of niet. Het voortdurend vernieuwen van onze bestaande organisatiestructuren en het aanpassen daarvan aan de huidige ontwikkelingen is altijd een van onze belangrijkste verantwoordelijkheden geweest. Traditionele organisatiemodellen kunnen niet langer voldoen aan de behoeften van de hedendaagse politiek.
Dit proces kan talrijke ontwikkelingen met zich meebrengen, zowel positieve als negatieve. Rekening houdend met beide mogelijkheden zijn we van plan een politiek kader en een aanpak te ontwikkelen die in staat zijn om in te spelen op de nieuwe periode, terwijl we het proces voortstuwen door middel van collectieve discussie en participatie met onze gehele achterban. Tegelijkertijd streven we ernaar ons voor te bereiden op de komende periode door het voeren van gesprekken met alle linkse en socialistische organisaties, arbeids- en democratische krachten, en al diegenen met wie we een gezamenlijke strijd voeren. We streven ernaar de lokale organisatie te versterken, horizontale organisatiemodellen te ontwikkelen en al onze ervaringen uit het verleden te benutten om onze organisatie voor de toekomst te herstructureren.
Jullie blijven mensen ontmoeten via de Begrotingscampagne voor Brood, Vrede en Rechtvaardigheid. Wat leren jullie als politici van de mensen tijdens deze bijeenkomsten?
Als politici die onder de mensen en samen met hen werken, gebruiken we deze campagne om aan het licht te brengen wat de echte problemen zijn. Ons doel is ervoor te zorgen dat het parlement de werkelijke zorgen van de bevolking onderkent. Kijk eens naar de begroting die is opgesteld door een regering die haar ogen en oren heeft gesloten voor de problemen van het land en die de onderdrukkers wil versterken in plaats van de onderdrukten. We proberen de begroting voor 2027 in het voordeel van de bevolking vorm te geven door te zeggen: „Zo hoort de begroting van het volk eruit te zien. Dit zijn de kwesties, dit zijn de problemen, dit is de armoede waarmee de mensen te maken hebben, en dit zijn hun verwachtingen.”
We leggen mensen uit dat een fatsoenlijke levensstandaard haalbaar is door een eerlijke verdeling van de begroting, terwijl we tegelijkertijd rechtstreeks luisteren naar de problemen waarmee zij te maken hebben. We luisteren niet alleen naar individuele problemen, maar ook naar de zorgen van alle geledingen van de samenleving en hun voorstellen voor oplossingen.
De strijd om in het levensonderhoud te voorzien en de strijd voor vrede zijn geen twee afzonderlijke kwesties. We leggen uit hoe de enorme middelen die door de jaren heen aan de defensie-industrie zijn toegewezen vanwege de onopgeloste Koerdische kwestie, hebben bijgedragen aan de toename van de armoede. We weten dat democratisering beter mogelijk wordt in een vreedzame omgeving en dat alle instellingen rechtvaardiger kunnen worden door middel van democratie. Onze ervaringen laten ons zien hoe noodzakelijk het is om deze realiteit samen met de mensen te bespreken.
Om deze reden wordt het belang van vrede gedurende de hele campagne nog duidelijker. We proberen uit te leggen dat de armoede van mensen niet simpelweg het gevolg is van het niet kunnen vinden van banen die voldoende inkomen opleveren, maar veeleer een probleem dat geworteld is in het systeem als geheel.
We leggen aan werknemers uit dat er geen rechtvaardiging meer is om begrotingsmiddelen toe te wijzen aan wapens en oorlog, en dat deze middelen in plaats daarvan moeten worden doorgesluisd naar de overheidsbegroting. Dit zou het mogelijk maken om lonen en pensioenen te verstrekken die fatsoenlijke levensomstandigheden garanderen, van het minimumloon tot pensioenuitkeringen.
Wordt het concept van „communale organisatie” voldoende begrepen, of zal het duidelijker worden door strijd en praktische ervaring?
Het concept van de commune is niet geheel nieuw voor ons, maar omdat het nog niet op grote schaal als praktisch instrument is ingezet, is er nog steeds een grote behoefte om het uit te leggen. Praktische ervaringen zijn essentieel om het in de samenleving te laten wortelen. Om uit te leggen wat de oprichting van een commune in een bepaald gebied in ons leven kan veranderen en welk doel het dient, moet het in de praktijk worden ervaren. Pas dan kunnen mensen volledig begrijpen wat een commune is en het gaan omarmen als een organisatievorm. Er zijn momenteel uitgebreide discussies gaande, er worden ideeën voor communes ontwikkeld en er worden inspanningen geleverd om praktische voorbeelden te creëren. Op deze manier kan geleidelijk vooruitgang worden geboekt.
Je stelt het paradigma van de vrouwenemancipatie en de jongerenorganisatie centraal in je politiek. Zijn je huidige praktijken op deze gebieden toereikend?
Als DEM-partij onderscheiden we ons vooral doordat we politiek bedrijven volgens een op vrouwenemancipatie gerichte lijn. Natuurlijk kunnen we niet beweren dat we alle tekortkomingen binnen onze autonome vrouwenorganisatie hebben overwonnen. We strijden voor zowel democratisering als vrouwenvrijheid in een wereld waar patriarchale structuren diep geworteld zijn. Dit alleen al maakt ons werk moeilijk. De verantwoordelijkheden die traditionele genderrollen aan vrouwen opleggen, maken het voor hen moeilijker om actief aan de politiek deel te nemen. Werken in zowel autonome vrouwenpolitiek als gemengde politieke structuren, terwijl je tegelijkertijd de verantwoordelijkheid voor zorgwerk draagt, betekent in feite drie keer zo hard werken. Dit zorgt natuurlijk voor een enorme werkdruk.
Geen enkele transformatie kan werkelijk egalitair zijn tenzij vrouwen daarin een effectieve kracht vormen. Om deze reden werken we aan de uitbreiding van onze organisatie en de versterking van de collectieve strijd van vrouwen, zodat vrouwen op elk gebied meer zeggenschap krijgen.
Onze jongerenorganisatie behoort al sinds jaar en dag tot de structuren die het zwaarst te lijden hebben onder staatsrepressie. Dit maakt het organiseren nog moeilijker. Voortdurende druk, aanhoudingen, arrestaties en pogingen om de politieke participatie van jongeren te belemmeren zorgen voor ernstige problemen, maar er worden altijd nieuwe wegen gevonden. De Jongerenvergadering verricht momenteel opnieuw belangrijk organisatorisch werk. Zij streeft ernaar haar structuren uit te breiden, jongeren met verschillende achtergronden te betrekken en meer nadruk te leggen op het organiseren van universiteitsstudenten.
Als de partij zich niet via jongere generaties kan vernieuwen, zal haar hele structuur onvermijdelijk achterop raken. Wie geen gelijke tred houdt met de eisen van deze tijd, verliest zijn toekomst. We werken er ook aan om meer kansen voor vrouwen en jongeren in de politiek te creëren en hun invloed te vergroten.
Hoe is het Vredes- en Democratisch Maatschappijproces ontvangen tijdens openbare bijeenkomsten?
Toen het proces voor het eerst van start ging, heerste er nieuwsgierigheid en opwinding. Sommige mensen keken er vol enthousiasme naar uit, terwijl anderen zich ernstig zorgen maakten en wantrouwig waren. Naarmate het proces zich voortsleepte, heeft de opwinding geleidelijk plaatsgemaakt voor bezorgdheid. Een van de belangrijkste eisen van de bevolking is de vrijlating van gevangenen. Er zitten zoveel mensen onterecht en onrechtmatig in de gevangenis dat het leven van bijna iedereen erdoor is beïnvloed. Naast degenen die in de gevangenis zitten, zijn er net zoveel mensen tegen wie een strafrechtelijke procedure loopt. Het Hof van Cassatie zit vol met zaken waarin veroordelingen elk moment kunnen worden bekrachtigd.
De Koerdische Arbeiderspartij (PKK) heeft zichzelf ontbonden, maar de situatie van de guerrillastrijders, met name Abdullah Öcalan, blijft onzeker. Er wordt uitgekeken naar vrijheid en de mogelijkheid om terug te keren. De bevolking wil concrete stappen zien op allerlei terreinen, variërend van degenen die in ballingschap in het buitenland leven tot de door de regering aangestelde curatoren. De kaderwet is aangenomen voordat het parlement met reces ging, maar de bepalingen ervan zijn nog steeds niet ten uitvoer gelegd. Iedereen wacht af wanneer de wet in de praktijk zal worden gebracht.
De meeste vragen en zorgen draaien om de vraag of de Partij voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling (AKP) het proces zal doen ontsporen. Er is een eerdere ervaring, en de gebeurtenissen die volgden op het proces van 2013–2015 liggen nog pijnlijk vers in het geheugen van de mensen. Sinds het begin van het huidige proces zijn manipulatieve uitspraken uit bepaalde kringen, zoals „De AKP is niet te vertrouwen; ze zullen jullie bedriegen”, onvermijdelijk van invloed gaan worden op de mensen.
Toch hebben de mensen de hoop in het proces niet verloren en is er enorm veel vertrouwen in de heer Öcalan, de hoofdrolspeler. Hoewel de vooruitgang traag lijkt, groeit ook het besef dat er, ondanks alle zorgen, geen weg terug meer is.
Er zijn beweringen dat het proces is vertraagd. Verwacht u dat het in een stroomversnelling zal komen na de overplaatsing van de Koerdische volksleider naar een nieuwe faciliteit?
De overplaatsing van de heer Öcalan was een ontwikkeling waar al lang naar was uitgekeken. De heer Öcalan had heel duidelijk gemaakt dat deze overplaatsing niet zou plaatsvinden zonder opheldering over zijn status. Hoewel de overplaatsing een positieve ontwikkeling is, komt deze erg laat en blijft ze ontoereikend.
Aanvankelijk hadden we een ontwikkeling verwacht die duidelijkheid zou scheppen over zijn status en de weg zou effenen voor de betreffende commissie om met haar werkzaamheden te beginnen. De verhuizing vond echter plaats voordat dit gebeurde. Een leider die zo’n belangrijk proces leidt, moet de omstandigheden krijgen waarin hij vrij kan werken. Dat is ook wat het Koerdische volk verwacht.
Wat zijn de belangrijkste prioriteiten om ervoor te zorgen dat het proces wortel schiet in de samenleving?
De DEM-partij is nooit een partij geweest die alleen de rechten van één deel van de samenleving verdedigt. Wij voeren onze politieke strijd vanuit het besef dat de bevrijding van iedereen met elkaar verbonden is. Vrede en democratisering kunnen wortel schieten in de samenleving door allianties te smeden met zo breed mogelijke lagen van de samenleving en door de gezamenlijke strijd te versterken.
Geleid door dit inzicht geeft onze partij prioriteit aan het herhaaldelijk benaderen van alle geledingen van de samenleving, het toelichten van ons standpunt, het luisteren naar mensen en het bieden van een gemeenschappelijke basis voor de strijd voor alle volkeren en gemarginaliseerde groepen. We handelen in deze richting bij al onze activiteiten, waarbij we ernaar streven ons bereik te vergroten, onze organisatie te versterken, onze tekortkomingen aan te pakken en ons voor te bereiden op de politiek van de nieuwe periode.
