- Zuid-Koerdistan
Murat Karayılan, lid van het centrale hoofdkwartier van de Volksverdedigingskrachten (HPG), heeft in een verklaring zeven gesneuvelde leden van de Koerdische guerrilla uit Şengal herdacht. Daarbij prees hij hun bijdrage aan de verdediging van de yezidische bevolking tegen de terreurmilitie „Islamitische Staat“ (IS) en aan de totstandkoming van onafhankelijke zelfverdedigingsstructuren in Şengal. Tegelijkertijd sprak Karayılan zich uit over de gesprekken tussen de Iraakse regering en de leiding van de verzetsgroepen van Şengal (YBŞ). Een integratie van de YBŞ in het Iraakse leger zou toe te juichen zijn, mits de eenheden hun lokale karakter behouden en blijvend verantwoordelijk blijven voor de bescherming van de bevolking.
In zijn verklaring herinnert Karayılan aan de genocide door IS op de yezidi’s in augustus 2014, die door de yezidische gemeenschap wordt aangeduid als de 74e Ferman, en aan de rol van de Koerdische guerrilla bij de verdediging van Şengal. Hij beschouwt de destijds opgerichte zelfverdedigingseenheden YBŞ en YJŞ als een essentiële verworvenheid in de strijd tegen een herhaling van de genocide. De verklaring luidt als volgt:
"Beste families!
Ons Yezidische volk is tot nu toe blootgesteld aan 74 ‘fermanen’. Elk van deze uitroeiingscampagnes ging gepaard met bloedbaden en genocide. Maar voor geen enkele is ooit vergoeding betaald. Wie deze misdaden ook heeft begaan, is ongestraft gebleven.
We weten echter dat de 74e vernietigingscampagne niet ongestraft is gebleven, dankzij de ideeën en gedachten van Rêber Apo [Abdullah Öcalan] en het bewustzijn dat hij in ons heeft gecreëerd. Er vonden opnieuw bloedbaden plaats. Meer dan 12.000 van onze mensen werden getroffen door de dood of gevangenschap. Het doel van IS was verstrekkend: het wilde het Yezidische geloof volledig uitroeien. Maar de guerrilla van de Koerdische vrijheidsbeweging, die handelt volgens de visie van Rêber Apo, kon hier niet werkeloos naar toekijken. Zodra zij hoorde van de aanvallen, nam zij het besluit om in te grijpen en kwam zij in actie.
Zoals bekend werd er geprobeerd deze interventie te verhinderen. Maar daar bleef het niet bij. Destijds kon niemand zich tegen IS verzetten. Zelfs staten sloegen op de vlucht voor IS. De interventie en de strijd in Şengal gaven vele andere krachten moed. IS zette zijn aanvallen voort, omdat het niet wilde accepteren dat er weerstand tegen hem werd geboden. Het had echter geen ervaring met oorlogsvoering in de bergen en kon zich niet doen gelden tegen onze guerrilla. Het lukte hem niet om de bergen te bezetten.
Daarentegen had hij wel ervaring met stedelijke gevechten. Daarom beschouwde hij Kobanê als ons zwakste punt en viel hij de stad aan om wraak te nemen. Onze beweging heeft zowel op de aanvallen op Şengal als op die op Kobanê gereageerd. Al toen werd verklaard dat deze misdaden verstrekkende gevolgen zouden hebben – niet alleen in Şengal en Kobanê, maar overal.
De misdaden tegen de Koerdische en Yezidische vrouwen en tegen de slachtoffers van de uitroeiingscampagne bleven niet ongestraft. Het heerserssysteem van IS werd vernietigd. Raqqa, dat IS tot hoofdstad had uitgeroepen, werd het toneel van zijn nederlaag. De strijders van de apoïstische beweging achtervolgden IS tot in Baghuz en maakten een einde aan zijn heerserssysteem.
De reden hiervoor waren de gruweldaden die IS in Şengal had begaan. Met andere woorden: de misdaden bleven niet ongestraft, het bloed van de slachtoffers van de uitroeiingscampagne werd niet vergeten. De geschiedenis herhaalde zich niet. De uitroeiingscampagne bleef niet zonder antwoord.
„De verantwoordelijkheid voor de verdediging van Şengal werd toevertrouwd aan de YBŞ“
Om te voorkomen dat er in de toekomst een 75e vernietigingscampagne zou plaatsvinden, werden de nodige voorzorgsmaatregelen genomen, ook door de jongeren uit Şengal zelf. Tijdens de oorlog werden de YBŞ en YJŞ opgericht. De stappen die onder leiding van de kameraden Mam Zeki, Hesen Seid, Dijwar Feqir, Zerdeşt, Berxwedan, Dilgeş en Bêrîvan werden genomen, waren bedoeld om de toekomst van ons yezidische volk veilig te stellen. Het ging erom een eigen verdedigingsmacht op te bouwen die een herhaling van de vernietigingscampagnes zou voorkomen.
Daarin ligt het belang van de YBŞ. Deze bestaat uit jonge Yezidi’s en jongeren uit de met hen verbonden Arabische bevolking. Ze moet in staat zijn zich te verdedigen tegen elke vorm van aanval en provocatie en zowel zichzelf als de bevolking te beschermen. Het is geen tijdelijke macht, maar een duurzame, preventieve en betrouwbare zelfverdedigingsstructuur.
Op deze basis werden de YBŞ en YJŞ opgericht. Ze hebben hun ontstaan ook te danken aan de inzet van onze gesneuvelden. Hun doel was om een nieuwe vernietigingscampagne te voorkomen, de toekomst van het Yezidische volk veilig te stellen en de voorwaarden te scheppen zodat het zichzelf kan beschermen zonder afhankelijk te zijn van anderen. Dit sloot aan bij de visie van Rêber Apo. Ook al waren er tekortkomingen, er werd op deze basis gewerkt. De YBŞ zet dit werk voort. Aan haar is deze verantwoordelijkheid toevertrouwd.
Nadat wij ons als HPG uit Şengal hadden teruggetrokken, werd de verantwoordelijkheid voor de verdediging van de regio ook op het niveau van de commandostructuren van de YBŞ overgedragen. Wij zijn ervan overtuigd dat zij deze erfenis ook in de toekomst zal behouden en haar taak zal vervullen.
„De interventie van de guerrilla was historisch”
Ons geliefde volk, onze geachte families!
We hebben in Şengal gesneuvelden te betreuren. De interventie van de guerrilla was een historische en waardige interventie. We zijn trots op onze gesneuvelden. We hebben gezien hoe jonge mensen uit Şengal, vrouwen en zonen van deze gemeenschap, zich bij onze gelederen aansloten. Ze wilden niet alleen in Şengal vechten, maar ook de bergen van Koerdistan intrekken om aan de zijde van hun kameraden te staan.
Deze waardevolle jonge mensen sloten zich bij ons aan, en sommigen van hen zijn in de strijd gesneuveld. Dat is een eer voor jullie. De jongeren uit Şengal kwamen om de guerrilla te ondersteunen. Dat is iets heel waardevols en eervols. Net zoals wij daar trots op zijn, mogen ook jullie daar met recht trots op zijn. Aan de families van deze gesneuvelden en aan de moeders van die jonge mensen die vanuit Şengal naar de bergen van Koerdistan kwamen en daar in de strijd het leven lieten, wil ik mijn waardering uitspreken voor deze nalatenschap.
Wij gedenken hen met diep respect en grote eerbied. Voor ons heeft dit zowel een ideële betekenis als de betekenis van een verbondenheid die is ontstaan door gezamenlijk vergoten bloed. Het is een diepgaande, betekenisvolle en stevig verankerde kameraadschap. Wij zijn er vast van overtuigd dat ons hele volk en de families evenveel waarde hechten aan deze waarden.
„De overeenkomst over de YBŞ is een juiste stap“
We hebben vernomen dat er gesprekken plaatsvinden tussen de leiding van de YBŞ en de Iraakse regering. Ook hebben we vernomen dat er overeenstemming is bereikt om de YBŞ een officiële status als lokale en autonome verdedigingsmacht toe te kennen, zodat Şengal door de mensen uit Şengal zelf kan worden beschermd.
Een dergelijke overeenkomst is terecht. Ook ons volk zou deze in die zin moeten omarmen. Ons belangrijkste streven is dat er geen 75e vernietigingscampagne plaatsvindt en dat de daarvoor noodzakelijke voorzorgsmaatregelen worden genomen. Als de YBŞ in het kader van deze overeenkomst in het Iraakse leger worden geïntegreerd en tegelijkertijd als lokale macht blijvend verantwoordelijk kunnen blijven voor de verdediging van Şengal, zullen zij hun rol kunnen vervullen. Dat zou een juiste en gepaste beslissing zijn.
Op deze manier zou ook de nalatenschap van onze gesneuvelden bewaard kunnen blijven. Wij zijn er vast van overtuigd dat de leden van de YBŞ en YJŞ, evenals ons geliefde volk in Şengal, de verworvenheden kunnen beschermen die dankzij de inzet van onze gesneuvelden tot stand zijn gekomen, en dat zij hun strijd zullen voortzetten.
Nogmaals spreek ik mijn respect en medeleven uit aan onze dierbare families. Şehîd namirin – De gesneuvelden zijn onsterfelijk.”
Bron: ANF
