In het tweede deel van dit interview met Medya Haber zei Mustafa Karasu, lid van de Uitvoerende Raad van de Unie van Koerdische Gemeenschappen (KCK), dat het doel van de samenzwering tegen Abdullah Öcalan op 9 oktober 1998 was om de Vrijheidsbeweging volledig te ontmantelen. Hij zei dat de politieke aanpak van leider Apo (Abdullah Ocalan) en het vooruitzicht op een democratische oplossing van de Koerdische kwestie de samenwerkingsverbanden zouden verzwakken waarop de Verenigde Staten en andere externe machten steunden, en dat de internationale samenzwering daarom door de Verenigde Staten en Israël werd uitgevoerd.
Het eerste deel van dit interview is hier te lezen.
We naderen her 28e jaar van de internationale samenzwering tegen de leider van het Koerdische volk, Abdullah Öcalan, die op 9 oktober 1998 begon en op 15 februari 1999 werd afgerond. Welke benadering en houding ten opzichte van de internationale samenzwering acht u, gezien de huidige politieke situatie, gepast?
Voordat ik deze vragen beantwoord, wil ik onze zeer dierbare kameraden noemen die in oktober martelaar werden. Voorop stonden de kameraden Gurbetelli Ersöz (8 oktober 1997), Nagihan Akarsel (4 oktober 2022) en Bêrîtan (25 oktober 1992), die in de maand oktober als martelaren zijn gevallen. Ik kende kameraad Gurbetelli Ersöz persoonlijk. Toen we in de gevangenis zaten, woonde ze regelmatig onze bijeenkomsten bij. Later werd ze ingezet bij de pers, en we hielden contact tijdens haar verblijf in Europa. Ze was een goede vriendin en ik kende haar goed. Echt een bewuste kameraad. Ze had sterke patriottische gevoelens en was iemand die Rêber Apo [de Koerdische volksleider Abdullah Öcalan] en de beweging goed begreep. Toen ze voor het eerst in de gevangenis kwam, had ze zich nog niet volledig als kaderlid bij de beweging aangesloten. Op dat moment zat ze nog op de universiteit, maar ze was al actief betrokken. Ze had eigenlijk al besloten om zich aan te sluiten, maar moest nog academisch werk afronden aan de universiteit. Later nam ze verantwoordelijkheden op zich binnen de pers en heeft ze het perswerk echt vormgegeven.
In de jaren negentig, toen onze beweging zich aan het ontwikkelen was, speelde de pers een uiterst belangrijke rol. De berichtgeving van de pers over onze strijd heeft werkelijk een aanzienlijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van de strijd. Met name in dit opzicht speelde onze kameraad Gurbetelli een zeer belangrijke rol. Zij legde de basis voor onze pers, gaf vorm aan de geest ervan en bepaalde het perspectief ervan. Gurbetelli Ersöz is een pionier van de pers binnen de vrijheidsbeweging. Daarom is onze persacademie vandaag de dag vernoemd naar haar: de ‘Gurbetelli Ersöz Academie’. De persactiviteiten, de academie en de opleidingsprogramma’s worden allemaal uitgevoerd in naam van onze kameraad Gurbetelli. Zij neemt een werkelijk cruciale plaats in binnen onze strijd, en ook vandaag de dag is haar houding nog steeds van groot belang voor ons. Na haar werk voor de pers in Europa sloot ze zich aan bij de guerrillastrijders. Haar deelname aan de strijd in de bergen was werkelijk enthousiast en betekenisvol. Haar overgang van de pers naar de gelederen van de guerrillastrijders – zich met zo’n bewustzijn bij de guerrillastrijders aansluiten – vertegenwoordigde vanuit het perspectief van de guerrillastrijders natuurlijk een belangrijk standpunt wat betreft guerrillatraining, organisatie en de strijd. Ik gedenk haar met respect en dankbaarheid.
Nagihan Akarsel was ook een belangrijke journaliste. Ze was een intellectuele kracht. Zoals bekend werd ze in Sulaymaniyah vermoord. De Turkse staat draagt een grote schuld aan deze moord. De Turkse staat heeft veel van onze kameraden, met name onze journalisten, vermoord met hun UCAV’s. Veel van onze kameraden die werkzaam waren in de media in Sulaymaniyah, de Medya-verdedigingszones en in Zuid-Koerdistan in het algemeen, zijn vermoord door de luchtaanvallen en UCAV-aanvallen van de Turkse staat. Ik gedenk hen allen met dankbaarheid en respect.
Kameraad Nagihan Akarsel was niet alleen journaliste, maar leverde ook zeer belangrijke bijdragen aan de Jineolojî, de wetenschap van de vrouwenbevrijding. Zij is een van de pioniers van de wetenschap van de vrouwenbevrijding. En Jineolojî is de moeder van alle wetenschappen. Het is de moeder van de sociale wetenschappen. Zonder inzicht in de wetenschap van de vrouwenbevrijding kunnen de sociale wetenschappen niet goed worden begrepen. De sociale wetenschappen kunnen niet goed worden benaderd. En de bijdragen van Nagihan Akarsel aan Jineolojî zijn werkelijk enorm geweest. Ook haar gedenk ik met dankbaarheid en respect.
Het standpunt van kameraad Bêrîtan is van het grootste belang. Zij is een symbool van het standpunt voor de vrijheid van vrouwen. Rêber Apo heeft het karakter en de identiteit van onze kaders inderdaad omschreven als de belichaming van het karakter en de identiteit van Bêrîtan en Kemal Pir. Daarmee werd vastgesteld dat hun standpunt de lijn van de PKK vertegenwoordigt en dat hun standpunt de lijn van de vrijheid is. Dit is uiterst belangrijk. Want de lijn van de vrijheid van de vrouw is het kenmerkende kenmerk van onze beweging. Het is het meest fundamentele kenmerk ervan. Het is het meest fundamentele kenmerk dat onze beweging definieert. Het is de lijn van de vrijheid van de vrouw die betekenis geeft aan en waarde toevoegt aan alle andere dimensies. Kameraad Bêrîtan heeft het voortouw genomen. Zij heeft een enorme bijdrage geleverd aan de strijd voor de vrijheid van de vrouw. Hoe ziet een houding ten gunste van de vrijheid van de vrouw eruit? Hoe ziet het standpunt van een vrouw eruit? Zij heeft dit in elk moment van haar leven laten zien. Ook ik gedenk haar met dankbaarheid en respect.
Op deze herdenkingsdag veroordeel ik nogmaals alle landen en personen die betrokken waren bij de internationale samenzwering tegen Rêber Apo. Door deze samenzwering hebben zij een misdaad tegen de menselijkheid begaan. Ik wil dit in het bijzonder benadrukken. Waarom vond deze samenzwering plaats? Waarom was Rêber Apo het doelwit? Dit was niet louter het werk van de Turkse staat. Sterker nog, op 15 februari 1999, nadat Rêber Apo aan Turkije was uitgeleverd, zei Bülent Ecevit dat hij niet kon begrijpen waarom Rêber Apo aan hen was uitgeleverd. De Verenigde Staten en Israël waren de belangrijkste architecten van de internationale samenzwering. Zij voerden deze samenzwering uit, en ook Europa was hier medeplichtig aan. Maar in de eerste plaats beschouwden de VS onze vrijheidsstrijd – onder leiding van Rêber Apo – als een bedreiging voor hun eigen belangen in het Midden-Oosten. Zij waren van mening dat onze strijd die belangen in de weg stond, en daarom voerden zij de samenzwering uit. In dit opzicht is het essentieel om deze realiteit te onderkennen.
De Turkse staat beschuldigt de VS af en toe ervan de PKK te steunen. Denken ze echt dat de mensen zo vergeetachtig of dom zijn? De VS hebben het complot tegen Rêber Apo en tegen onze beweging uitgevoerd. Ze hebben zelfs Rusland erbij betrokken en Griekenland hiervoor gebruikt. Het ging om het tot stand brengen van een nieuwe orde in het Midden-Oosten. Het Midden-Oosten was een regio waar volkeren tegen elkaar werden opgezet, tot vijanden werden gemaakt en waar etnische en sektarische oorlogen werden aangewakkerd. Rêber Apo wilde dit Midden-Oosten veranderen. Hij voerde een beleid van verzoening dat gebaseerd was op de broederschap tussen de volkeren in het Midden-Oosten.
Rêber Apo voerde de vrijheidsstrijd van het Koerdische volk niet in een sfeer van vijandigheid jegens de andere volkeren in de regio. Integendeel, hij streefde ernaar alle volkeren in de regio – inclusief die in Turkije, Syrië, Irak en Iran – van deze last te bevrijden. Juist daarom werden Rêber Apo en onze beweging tot doelwit gemaakt. Omdat onze strijd aan kracht won en steeds verder groeide. Als deze zich had blijven ontwikkelen, zou er een nieuwe orde in het Midden-Oosten zijn ontstaan. De krachten van de collaboratie zouden zijn verzwakt. Dit zou op zijn beurt de dominantie van de internationale mogendheden in de regio hebben geschokt. Daarom werd het complot uitgevoerd. Het is belangrijk dit aspect te begrijpen. Samen met ons volk hebben we een grote strijd gevoerd tegen dit complot. Het doel van de samenzwering was onze beweging uit te schakelen door onze leider gevangen te zetten. Het was bedoeld om het volk van zijn leider te scheiden, de beweging van Rêber Apo af te snijden en de strijd teniet te doen. Maar wij stonden achter onze leider, en ons volk eveneens. We voerden de strijd op basis van de vrijheid van Rêber Apo. We zetten deze strijd voort op basis van zijn visie. Want Rêber Apo was de leider die de ontwikkeling van deze strijd mogelijk maakte en waarborgde. Hij was de leider die het vrije en democratische leven van het Koerdische volk bevorderde. Ons volk was zich hier terdege van bewust.Hij voerde een beleid dat gericht was op een oplossing op basis van de broederschap tussen de volkeren in het Midden-Oosten. Hij stelde dat de onopgeloste Koerdische kwestie alle volkeren in het Midden-Oosten schade berokkende. Op basis van de oplossing van de Koerdische kwestie – en op basis van een democratische oplossing – wilde hij een nieuwe orde in het Midden-Oosten tot stand brengen, gegrondvest op de broederschap tussen de volkeren.
Deze orde zou de door de VS gesteunde orde, die steunde op collaborateurs, hebben ondermijnd. Want het beleid dat door onze beweging werd gevoerd – de oplossing van de Koerdische kwestie op democratische basis – zou de collaboratieve basis hebben verzwakt waarop de VS en andere externe mogendheden steunden. In 1924 werd Koerdistan met het Verdrag van Lausanne in vier delen verdeeld. Vroeger bestond het uit twee delen, maar met de toevoeging van Mosul werd het in vier delen verdeeld. Dit was een systeem waarmee men via de Koerden een belangenconflict in het Midden-Oosten wilde creëren en alle landen aan zich wilde binden. Gedreven door angst voor de Koerden bond Turkije zich aan buitenlandse mogendheden. Irak bond zich aan andere buitenlandse mogendheden. Ook in Syrië en Iran sloeg de samenwerking wortel uit angst voor de Koerden. De onopgeloste Koerdische kwestie was een ketenen geworden voor de volkeren van het Midden-Oosten. Rêber Apo wilde dit oplossen. Hij wilde het oplossen op basis van de vrijheid van het Koerdische volk en op basis van democratie.
Rêber Apo voerde de vrijheidsstrijd van het Koerdische volk niet in een sfeer van vijandigheid jegens de andere volkeren in de regio. Integendeel, hij streefde ernaar alle volkeren in de regio – inclusief die in Turkije, Syrië, Irak en Iran – van deze last te bevrijden. Juist daarom werden Rêber Apo en onze beweging tot doelwit gemaakt. Omdat onze strijd aan kracht won en steeds verder groeide. Als deze zich had blijven ontwikkelen, zou er een nieuwe orde in het Midden-Oosten zijn ontstaan. De krachten van de collaboratie zouden zijn verzwakt. Dit zou op zijn beurt de dominantie van de internationale mogendheden in de regio hebben geschokt. Daarom werd het complot uitgevoerd. Het is belangrijk dit aspect te begrijpen. Samen met ons volk hebben we een grote strijd gevoerd tegen dit complot. Het doel van de samenzwering was onze beweging uit te schakelen door onze leider gevangen te zetten. Het was bedoeld om het volk van zijn leider te scheiden, de beweging van Rêber Apo af te snijden en de strijd teniet te doen. Maar wij stonden achter onze leider, en ons volk eveneens. We voerden de strijd op basis van de vrijheid van Rêber Apo. We zetten deze strijd voort op basis van zijn visie. Want Rêber Apo was de leider die de ontwikkeling van deze strijd mogelijk maakte en waarborgde. Hij was de leider die het vrije en democratische leven van het Koerdische volk bevorderde. Ons volk was zich hier terdege van bewust.
En omdat we Rêber Apo zo goed kenden, hebben we ons verzet tegen het beleid van de internationale samenzwering om onze beweging te neutraliseren door hem gevangen te zetten en de vrijheidsstrijd van het Koerdische volk in te perken – door Rêber Apo met de juiste strategie terzijde te staan en door de ware aard van de samenzwering te analyseren – en zo hebben we de strijd gebracht tot waar hij nu staat. Hoe moet deze samenzwering vandaag de dag worden benaderd? Wat de doelstellingen betreft, is dit complot grotendeels gedwarsboomd. Maar Rêber Apo zit nog steeds gevangen.
De doelstellingen die het complot nastreefde, zijn niet gerealiseerd. In dat opzicht is er zeker sprake van een mislukking. We hebben de samenzwering gedwarsboomd, maar aangezien Rêber Apo nog steeds gevangen zit, moet de strijd tegen de samenzwering vandaag de dag natuurlijk worden voortgezet als een strijd voor de vrijheid van Rêber Apo. Zodra de vrijheid van Rêber Apo is veiliggesteld, zal de samenzwering volledig zijn gedwarsboomd. Dan zal de samenzwering volledig zijn verslagen. We hebben deze strijd tot nu toe gevoerd en we zullen hem vanaf nu blijven voeren. De strijd tegen de samenzwering moet de strijd zijn om de vrijheid van Rêber Apo te waarborgen. Zowel het Koerdische volk als onze vrienden moeten zich richten op de vrijheid van Rêber Apo. Daarom is bewustwording van de samenzwering van groot belang. Deze samenzwering aan het licht brengen gebeurt door vragen te stellen als: Wat is de Koerdische kwestie? Wat is de Koerdische realiteit? Wat is de juiste strijd?
Het is mogelijk om zowel weerstand te bieden tegen de samenzwering als onze strijd voort te zetten. Het is uiterst belangrijk om mensen bewust te maken van de samenzwering. Zonder bewustwording van de internationale samenzwering tegen de Koerden kan het Koerdische volk geen echte vrijheidsstrijd voeren. Daarom streven we er voortdurend naar om mensen bewust te maken van deze samenzwering. Rêber Apo heeft de samenzwering voortdurend geanalyseerd en daarmee onze beweging en ons volk verlicht. We weten wat deze samenzwering inhoudt en wat de doelstellingen van de samenzweerders zijn. De samenzweerderige aanpak duurt tot op de dag van vandaag voort. Vooral nadat Rêber Apo het nieuwe paradigma had geïntroduceerd, bleef de samenzwering op de agenda staan. De samenzweerderige mentaliteit houdt aan. Dit komt doordat de samenzweerders, onder leiding van Rêber Apo, het streven van het Koerdische volk naar een democratische oplossing en een democratisch Midden-Oosten beschouwen als een bedreiging voor hun eigen belangen. Niet alleen het Koerdische volk, maar alle volkeren van het Midden-Oosten moeten dit inzien. De volkeren van het Midden-Oosten moeten zich terdege bewust zijn van de gevolgen van de aanvallen die door internationale mogendheden en diverse andere krachten tegen ons worden uitgevoerd. Dit is niet louter een aanval op ons, noch is het een aanval op het Koerdische volk; het is een aanval op alle volkeren van het Midden-Oosten en op alle democratische en naar vrijheid strevende krachten in de gehele regio. In dit verband moeten niet alleen het Koerdische volk, maar alle volkeren van de regio, in de strijd tegen de internationale samenzwering inzien wat deze samenzwering inhoudt en wat de tegen ons gevoerde samenzwering betekent. Iedereen moet zijn rol in de strijd tegen de samenzwering erkennen en vervullen. Want de samenzwering die gericht is tegen onze beweging, is een samenzwering die gericht is tegen het hele Midden-Oosten.
Velen zeggen dat door middel van de internationale samenzwering een heel volk – vertegenwoordigd door de volksleider Abdullah Öcalan – uit de geschiedenis wilde worden gewist. Toch zijn we vandaag getuige van het Vredes- en Democratisch Maatschappijproces. Hoe was het mogelijk om van het ene uiterste naar het andere te komen?
Ja, die constatering klopt absoluut. Rêber Apo – als de grootste drijfveer en de grootste kracht van de Koerden in het Midden-Oosten – werd tot doelwit gemaakt, en het doel was vernietiging. Maar door 28 jaar strijd – de strijd onder leiding van Rêber Apo – is niet alleen Rêber Apo zelf gegroeid. Vandaag de dag is Rêber Apo een groot leider. Hij is een leider van de mensheid. Hij is een leider die de oproep tot bevrijding van de mensheid heeft gedaan. En ook onze beweging is gegroeid. Onze beweging is zeer invloedrijk geworden. Ze is invloedrijk geworden in alle vier de delen van Koerdistan. En ze is een invloedrijke kracht geworden in het Midden-Oosten. Ondanks alle aanvallen heeft ze deze kracht behouden. De Koerdische aanwezigheid heeft haar invloed in de loop van deze 28 jaar nog sterker laten zien. Het niveau dat de Koerdische aanwezigheid vandaag de dag heeft bereikt, laat zien hoe krachtig en op grote schaal de strijd tegen de samenzwering is gevoerd.
En nu, vandaag de dag, is het Vredes- en Democratisch Maatschappijproces in volle gang. Rêber Apo staat aan het hoofd van deze inspanning. Er zijn ongetwijfeld gevaren aan verbonden, maar het moet benadrukt worden dat de aanwezigheid, kracht, invloed en het vermogen van de Koerden om tegen eventuele gevaren te strijden, aanzienlijk zijn toegenomen. Wanneer er via georganiseerde kracht – die de vier delen van Koerdistan en de georganiseerde kracht van Koerden wereldwijd omvat – en met het bereikte bewustzijnsniveau een effectieve strijd tegen deze gevaren wordt gevoerd, kunnen alle gevaren worden geneutraliseerd. Vandaag de dag zijn er ongeveer 60 miljoen Koerden. Daarin schuilt een sterk potentieel aan kracht. Vandaag de dag is er een Koerdische kracht waarmee iedereen rekening moet houden. De internationale samenzwering was erop gericht onze beweging en Rêber Apo uit te schakelen. Ze wilden de wil van de Koerden breken. Maar het feit zelf dat we het hebben over 60 miljoen Koerden die vandaag de dag actief zijn in het Midden-Oosten, toont niet alleen aan dat de internationale samenzwering is mislukt, maar ook dat dit het resultaat is van de strijd van Rêber Apo en de Koerdische vrijheidsbeweging. Iedereen met een geweten en integriteit kan dit zo beoordelen. Als de Koerden vandaag de dag in de vier delen van Koerdistan levendig en dynamisch zijn, spelen het bestaan van onze vrijheidsbeweging en de strijd die zij heeft gevoerd hierin een doorslaggevende rol. Zonder deze realiteit te erkennen, kan niemand het juiste Koerdische beleid voeren. Niemand kan een effectieve strijd voeren.
Toch blijven er gevaren bestaan, omdat in het Midden-Oosten de ideeën over hegemonie die gebaseerd zijn op de genocide op de Koerden en de uitroeiing van de Koerden nog niet zijn losgelaten. Er heeft nog geen volledige ommekeer in deze mentaliteit plaatsgevonden. Ja, de Koerdische aanwezigheid is op levendige wijze naar voren gekomen en heeft zich doen gelden. Maar de machten die nog steeds hegemonie uitoefenen over de Koerden – de reactionaire krachten in de regio – voeren nog steeds een aanval uit tegen de Koerdische aanwezigheid. Ze spannen zich nog steeds in om de Koerdische invloed te neutraliseren. Dat is een realiteit die erkend moet worden. Maar er is een Koerdische kracht opgekomen, en als resultaat van decennia van strijd zullen deze Koerdische aanwezigheid en deze Koerdische kracht – wanneer het juiste beleid wordt gevoerd, wanneer een georganiseerde strijd wordt gevoerd en wanneer deze realiteit wordt gestructureerd – het Koerdische volk ongetwijfeld overal een vrij en democratisch leven bezorgen.
