KOERDISTAN

Kalkan: De staat moet doortastende maatregelen nemen om tot een democratische oplossing te komen

Kalkan: De staat moet doortastende maatregelen nemen om tot een democratische oplossing te komen

Duran Kalkan, lid van de Abdullah Öcalan Academie voor Sociale Wetenschappen, gaf een uitgebreid interview aan Medya Haber TV.

Kalkan begon met het herdenken van de martelaren van Rojhilat (Oost-Koerdistan) en benadrukte dat jongeren uit Rojhilat een belangrijke bijdrage hadden geleverd aan de vrijheidsstrijd in alle vier de delen van Koerdistan. Hij benadrukte het belang van het in ere houden van de nalatenschap van degenen die in de strijd het leven hadden verloren.

Vervolgens sprak Kalkan over de huidige stand van zaken in het Vredes- en Democratisch Maatschappijproces.

ANF Nieuwsagentschap publiceerde fragmenten uit het interview.

De HPG heeft de namen bekendgemaakt van de martelaren uit Rojhilat, waaronder die uit Urmia. Misschien kunnen we hier beginnen.

Al enige tijd maakt de HPG-BIM bekend dat jongeren uit Rojhilat zich hebben aangesloten bij de vrijheidsstrijd die wordt gevoerd in Bakur (Noord-Koerdistan) en Bashur (Zuid-Koerdistan), waar zij vervolgens het leven hebben gelaten. De bekendmakingen zijn groep voor groep en stad voor stad gedaan.

Allereerst gedenk ik deze kameraden, en via hen alle martelaren van onze vrijheidsstrijd, met respect, genegenheid en dankbaarheid. De jongeren van Rojhilatê Koerdistan hebben op hun eigen grondgebied weerstand geboden en tegelijkertijd een enorme bijdrage geleverd aan de vrijheidsstrijd in de andere delen van Koerdistan. Ze vochten in Bakur, in Rojava en in Bashur. Overal waar gestreden werd voor vrijheid, gingen ze erheen en namen ze deel. Bovendien voerden zij deze strijd op een manier die gekenmerkt werd door de bereidheid om hun leven op te offeren.

Onze jongeren uit Rojhilat zijn zo waardevol, patriottisch en bewust. Dit vloeit ongetwijfeld voort uit het politieke bewustzijn van hun samenleving. Zij nemen een standpunt in dat aansluit bij de omstandigheden van het proces. Zij laten hun vrijheidsstrijd nooit in de steek. Hun Koerdische identiteit en hun bewustzijn van Koerdistan zijn buitengewoon sterk. Zij zijn uiterst moedig en zelfopofferend.

Als iemand die getuige was van deze gebeurtenissen, kan ik dit heel duidelijk zeggen: zij hebben werkelijk een enorme bijdrage geleverd aan zowel de strijd in Bakur als de strijd in Rojava. Het waren stuk voor stuk uitzonderlijk dappere strijders, zowel vrouwen als mannen. Zij werden commandanten en strijders. Zij toonden elke vorm van moed en opoffering.

Onze jongeren uit Rojhilat moeten deze waarden daarom begrijpen en daarop hun eigen bewustzijn bouwen. Ze moeten weten hoe ze in de voetsporen van deze martelaren kunnen treden. Wij geloven dat ze nooit van dit pad zullen afwijken. Ze zullen met grote moed en opoffering strijden voor de vrijheid van Rojhilat, voor de vrijheid van heel Koerdistan en voor de democratisering van Iran en het Midden-Oosten. Ons volk in Rojhilat mag trots zijn op zijn martelaren. Elk van hen is een monument ter ere. Deze jonge vrouwen en mannen bleven oprecht toegewijd en loyaal aan hun vaderland en hun volk. Deze helden moeten altijd een bron van trots zijn. We moeten kracht uit hen putten.

Vanuit dit perspectief herdenk ik nogmaals onze martelaren uit Rojhilat met respect en dankbaarheid. Ik breng hulde aan hun families en wens succes toe aan de strijd voor vrijheid en democratie die door ons volk in Rojhilat wordt gevoerd.

Laten we het hebben over het Vredes- en Democratisch Samenlevingsproces. Er zijn beoordelingen die suggereren dat er nieuwe ontwikkelingen hebben plaatsgevonden of op het punt staan plaats te vinden. Is dit het geval? In hoeverre bent u het hiermee eens? In de vorige uitzending waren de beoordelingen meer gericht op het bestaan van een impasse.

Ik wil nogmaals met respect hulde brengen aan het historische verzet van Imralı en leider Apo [Abdullah Öcalan]. Het verzet van Imralı blijft oplossingen voortbrengen en ontwikkelingen teweegbrengen.

Het Vredes- en Democratische Samenlevingsproces, dat begon met de oproep van 27 februari 2025, heeft duidelijk een zeer belangrijk punt bereikt. De situatie is echter wisselend. Er zijn positieve verklaringen, maar er zijn ook pessimistische.

Onlangs zijn er vanuit verschillende kringen positieve verklaringen gekomen. Hopelijk loopt het zoals zij hebben gezegd. Wat kunnen we verder nog zeggen? Ook onze leiding heeft het standpunt van onze beweging duidelijk gemaakt. Zij heeft al deze ontwikkelingen beoordeeld en de verklaringen serieus genomen. Zij heeft een eigen verklaring afgegeven om ervoor te zorgen dat de situatie goed wordt begrepen en, bovendien, om de weg vrij te maken voor nieuwe ontwikkelingen en te nemen stappen.

De verklaring was heel duidelijk en begrijpelijk. Daarin werd het standpunt van onze beweging en onze leiding ten aanzien van het proces uiteengezet, evenals wat we hebben gedaan en welke stappen we hebben genomen. Daarmee werd aangetoond dat degenen die onze leiding lichtzinnig beschuldigen en haar als een obstakel afschilderen, ongelijk hebben. Dit is werkelijk een grote belediging en een onrechtvaardigheid.

We hebben niets voor onszelf gevraagd. Leider Apo zet het proces voort als hoofdonderhandelaar. Iedereen maakt beoordelingen en zegt: „Dit moet van bovenaf beginnen, te beginnen bij de leiding.“ Wij hebben nooit zoiets gezegd. We hebben slechts één ding gezegd: alleen Leider Apo kan dit proces tot een goed einde brengen. Als Leider Apo dus vrij kan werken, leven en leidinggeven, zal dit proces slagen.

Degenen die aan dit proces deelnemen, willen vermoedelijk dat het slaagt. Als dat werkelijk het geval is, en als zij succes willen, hebben wij hen de weg daar naartoe al gewezen. Dit was de meest juiste en natuurlijke gang van zaken. Juridisch gezien was het ook het gemakkelijkst uit te voeren.

Sommige mensen zeggen: „Dat is heel moeilijk, het is de moeilijkste optie, de samenleving zou negatief reageren.” Daar is geen woord van waar. Het is allemaal verzonnen. Ze zeggen dat ze enquêtes en opiniepeilingen houden. Ze beweren dat er vanuit deze of gene groep in de samenleving negatieve reacties zijn op Leider Apo. Natuurlijk zeggen jullie elke dag van alles over hem. Jullie staan hem niet eens toe om ook maar één woord te zeggen of zijn gedachten kenbaar te maken aan de Turkse samenleving. Er is al 28 jaar, ja zelfs 40 jaar, een lastercampagne gaande. En dan beweren ze dat deze of gene groep binnen de Turkse samenleving negatief zou reageren. Deze reacties zijn verzonnen. Het zijn geen oprechte reacties van de samenleving.

Geef hem de de kans om te spreken. Laat leider Apo ook zijn eigen standpunt en opvattingen naar voren brengen. Dan zullen we wel zien wat er gebeurt. Als ze echt geloven wat ze zeggen, zouden ze niet bang hoeven te zijn. Waarom zijn ze dan bang? Waarom blijven ze hem verhinderen vrijuit te spreken? Om deze reden is geen van deze argumenten realistisch.

Er is geen sprake van dergelijke maatschappelijke druk. De situatie hangt volledig samen met de mentaliteit en het beleid van de leiders, de staat en de regering. Zij hebben hun beleid en hun mentaliteit nog steeds niet veranderd. Ze zeggen: „Ja, we zetten ons in voor het proces, en democratisering is noodzakelijk.“ Maar ze leveren geen inspanningen en ondernemen geen actie in overeenstemming met wat hiervoor daadwerkelijk nodig is. 

Ze hebben dit niet uitgelegd aan de Turkse samenleving. Ze hebben geen voorwaarden geschapen waaronder leider Apo kan werken, in het licht van wat hij en onze beweging hebben gedaan. Ze creëren die voorwaarden niet.

Wat ze bieden, is uiterst beperkt en ontoereikend. Leider Apo bekritiseerde de situatie door te zeggen: „Er wordt van mij gevraagd om in een zwembad zonder water te zwemmen.” In dit opzicht hebben we gevraagd wat redelijk is. Hij wordt al 28 jaar vastgehouden op Imralı. Juridisch gezien had hij al vrijgelaten moeten zijn. Hij had het recht op hoop (umut hakkı) moeten kunnen genieten. Ook Devlet Bahçeli heeft dit gezegd. Hij deed een oproep en zei: „Kom en spreek in het parlement.” We vragen niets anders. De verklaringen en oproepen van MHP-voorzitter Devlet Bahçeli zouden gewoon moeten worden uitgevoerd. Maar dat is niet gebeurd.

Onze mensen en vrienden mogen niet worden misleid

In dit verband kan er toch geen fout schuilen in onze constatering dat iets wat niet is gebeurd, ook niet is gebeurd. Laten we dit volkomen duidelijk maken. Dit is wat we hebben gevraagd. Het is het recht van leider Apo. Het is de juridisch meest gepaste en eenvoudige maatregel die genomen zou kunnen worden. Politiek gezien is het ook de realiteit die ervoor zou zorgen dat dit proces zo succesvol mogelijk kan worden gevoerd en tot een goed einde kan worden gebracht. Niemand anders kan dit doen. We hebben dit alles uitgelegd, en de situatie was volkomen begrijpelijk. We blijven erbij dat dit nog steeds geldt.

Wat zou de huidige situatie dan kunnen betekenen? Er werd bekendgemaakt dat leider Apo al enige tijd had gezegd: „Laat eerst mijn status worden verduidelijkt, en dan zal ik naar een nieuwe locatie verhuizen.” Nu is zijn verblijfplaats gewijzigd, en dit is bekendgemaakt. Er is verklaard dat hij naar een nieuwe plek is verhuisd. Blijkbaar ontmoette hij de bezoekende delegatie al enige tijd in dat gebied. Maar dit is geen grote ontwikkeling of iets bijzonder belangrijks. Het is de plek waar leider Apo aanvankelijk naartoe werd gebracht toen hij voor het eerst aankwam, en waar hij verbleef totdat andere kameraden daarheen werden gebracht. De plek is gesloopt en opnieuw opgebouwd. Laten we zeggen dat het een iets grotere faciliteit binnen de gevangenis betreft, met verbeterde fysieke voorzieningen. Er is geen verandering in zijn status. Evenmin is er daardoor een substantiële verandering in zijn werkomstandigheden opgetreden. Er is verklaard dat dergelijke veranderingen zullen plaatsvinden. Sommige mensen hebben uitspraken in die zin gedaan. Zoals we al zeiden, hopelijk zal dat gebeuren. We wachten af of het daadwerkelijk gebeurt of niet.

Alles wordt bereikt door strijd. Ons volk en onze vrienden mogen niet worden misleid. Er is nog niets van dien aard daadwerkelijk gebeurd of gerealiseerd. Deze veranderingen zullen alleen plaatsvinden voor zover wij onze strijd voor vrijheid en democratie voortzetten; voor zover wij in de hele Turkse samenleving begrip kweken voor democratie, de vereisten ervan en het belang ervan; en voor zover wij nauwere allianties en banden smeden met de volkeren van de wereld en onze strijd voortzetten.

Laten we één ding duidelijk maken: onze leiding heeft haar verklaring al afgelegd. Door de stappen die we als beweging hebben genomen, hebben we de zaken inderdaad tot dit punt gebracht. Zoals de zaken er nu voorstaan, zijn de factoren die tot een gewapend conflict met Turkije zouden kunnen leiden, weggenomen, mits er geen opzettelijke en geplande militaire aanval wordt uitgevoerd. Wij hebben deze factoren weggenomen. In die zin heeft ontwapening in deze mate en op dit niveau plaatsgevonden. Verder kunnen wij op deze manier niets meer doen.

Vanaf nu ligt de verantwoordelijkheid daadwerkelijk bij Turkije. Om dit te realiseren, moet aan de nodige politieke en juridische voorwaarden worden voldaan. De regering en de staat moeten maatregelen nemen. Als zij de door hen vastgestelde kaderwet willen uitvoeren, moet leider Apo degene zijn die dit proces leidt. Zij moeten de status van leider Apo verduidelijken. Er worden momenteel besprekingen gevoerd over de oprichting van een raad. Ze zeiden: „We richten de hogere raad en de daaronder ressorterende commissies op, zoals voorzien in de wet.” In dat geval moet deze raad officieel worden aangekondigd.

De volgende stap is de invoering van vrijheidswetten

Leider Apo moet daadwerkelijk in staat worden gesteld om vrij en effectief te werken. Anderzijds moeten, als noodzakelijk onderdeel van dit proces, stappen worden ondernomen om de Republiek te democratiseren. De voorwaarden die nodig zijn voor een democratische politiek moeten worden geschapen. Het politieke en juridische klimaat in Turkije moet worden gedemocratiseerd door middel van concrete juridische en politieke maatregelen. Alles wordt afhankelijk gemaakt van ons leiderschap. Mensen beweren dat ons leiderschap bepaalde groepen niet heeft betrokken en het proces belemmert.

Hier is geen woord van waar.

Er zijn kameraden die hun wapens hebben verbrand en nu afwachten. Hun namen worden dag in dag uit herhaaldelijk bekendgemaakt. Stel dat er onder de huidige omstandigheden ook maar één persoon zou terugkeren. Ja, misschien zeggen de autoriteiten dan: „We hebben de invoering van die wet uitgesteld”, maar ze zeggen ook: „Je mag niet alleen komen; je moet iedereen meenemen.”

Hoe zou die persoon in vredesnaam iedereen kunnen meenemen? Waar zou hij de kracht vandaan halen om dat te doen? Bovendien, zelfs als iemand zou terugkeren, zou hij dan werkelijk als Koerd, met zijn eigen identiteit, kunnen deelnemen aan de democratische politiek? Zou hij politieke activiteiten kunnen ontplooien? Hij zou onmiddellijk worden gearresteerd en gevangengezet. Onder de bestaande wetten en omstandigheden zou hij te maken krijgen met de zwaarste vormen van onderdrukking. Dit is volkomen duidelijk, want er is niets veranderd.

Daarom is de volgende stap nu de invoering van vrijheidswetten en de tenuitvoerlegging van maatregelen om Turkije te democratiseren. We zeggen niet dat deze maatregelen moeten worden doorgevoerd louter zodat wij ervan kunnen profiteren. Niet alleen de Koerden zullen hiervan profiteren. In feite zal het Turkse volk het meest profiteren van een democratisch Turkije. De hele Turkse samenleving zal hiervan profiteren. We vragen niet om iets dat uitsluitend ten goede komt aan de Koerden of PKK-leden. We vragen om iets waar iedereen baat bij heeft.

Duidelijker kan het niet.

Het proces heeft dus daadwerkelijk dit stadium bereikt. Er moet nu de weg worden vrijgemaakt voor democratische politiek. Er moeten stappen worden gezet in de richting van democratisering. Gezien de huidige omstandigheden blijven de gevaren bestaan. Wat Turkije tegen deze gevaren zal beschermen, is de uitvoering van deze maatregelen, en die moeten snel worden doorgevoerd. Dit is wat er moet gebeuren.

Zullen deze stappen worden gezet? Zullen ze worden doorgevoerd? We zullen zien.

Ze zeggen dat ze „vastberaden“ zijn. Ze spreken over democratisering. We hopen dat deze toezeggingen werkelijkheid zullen worden. Als beweging hebben we, op basis van de oproepen van Leider Apo, de beslissingen genomen die wij noodzakelijk achten. We blijven vastbesloten om deze te allen tijde uit te voeren. Er is van onze kant geen sprake geweest van terugtrekking.

Bron: ANF

 

Gerelateerde Artikelen