- Turkije
De explosie die maandag plaatsvond in de HABAŞ-ijzer- en staalfabriek in het district Aliağa in İzmir, waarbij 19 werknemers omkwamen en 11 anderen gewond raakten, heeft de dodelijke arbeidsongevallen in Turkije opnieuw in de schijnwerpers gezet. Volgens het maandrapport van de Raad voor Gezondheid en Veiligheid op het Werk (İSİG) kwamen alleen al in oktober 193 werknemers om het leven bij arbeidsongevallen.
Uit de periodieke rapporten van İSİG blijkt dat er in Turkije gemiddeld minstens zes werknemers per dag omkomen bij arbeidsongevallen. Ondanks deze sterfgevallen blijft de regering de waarschuwingen negeren in plaats van te zorgen voor de gezondheid van werknemers en veilige arbeidsomstandigheden.
Seyfettin Gülengül, lid van de Arbeidscommissie van de provinciale organisatie van de DEM-partij in Istanbul, sprak met ANF Nieuwsagentschap over de onderliggende oorzaken van dodelijke ongevallen op het werk, die na het dodelijke incident in de HABAŞ-fabriek opnieuw in de publieke belangstelling zijn gekomen.
‘Gemiddeld komen er dagelijks zes werknemers om het leven’
Gülengül verklaarde: “Allereerst moet worden benadrukt dat er in Turkije gemiddeld dagelijks zes werknemers omkomen bij arbeidsongevallen. Laten we eens kijken naar de dodelijke arbeidsongevallen die zich in de loop der jaren hebben voorgedaan bij de HABAŞ-ijzer- en staalfabriek en de bijbehorende havenfaciliteiten in het district Aliağa in İzmir.
16 november 2007: İlyas Kırdı kwam om het leven en tien anderen raakten gewond toen een artilleriegranaat ontplofte tijdens het sorteren van schroot.
24 augustus 2008: Kutbettin Özkaya kwam om het leven nadat hij werd verpletterd onder een ijzeren blok van 2,5 ton dat van een kraan was gegleden.
2013: Binnen een maand deden zich twee afzonderlijke ongevallen voor, waarbij Olgar Öner omkwam toen een kabel brak, en Engin Solmaz door een elektrische schok om het leven kwam.
27 april 2017 (Kocaeli): Nail Demirci kwam om het leven bij een explosie waarbij een LPG-tankwagen betrokken was.
26 juli 2018: Evren Erik raakte ernstig gewond bij een explosie in een staaloven en overleed op 3 augustus.
2018: Hasan Bostancı kwam om het leven nadat hij van een stofafzuigschoorsteen was gevallen.
14 augustus 2020: Uitzendkracht Şaban Karaca kwam om het leven nadat hij klem was geraakt tussen stalen blokken.
7 oktober 2020: Kadir Özdemir kwam om het leven toen hij zonder veiligheidslijn op hoogte aan het werk was.
6 november 2020: Havenarbeider Raif Çatan, die geen reddingsvest droeg, viel in zee en verdronk.
28 augustus 2022: Oktay Eryılmaz overleed in het ziekenhuis nadat hij van een kraan was gevallen.
11 januari 2024: Kemal Özdemir kwam om het leven toen een metalen rol op hem viel.
21 oktober 2026: Hakan Doğan kwam om het leven toen hij vanaf een hoogte van acht meter van een ladder viel.
5 november 2026: Eyüp Eğinli kwam om het leven toen een band van een zwaar machine ontplofte.
9 november 2026: Achttien werknemers kwamen om het leven en vijftien anderen raakten gewond toen een bovenloopkraan losraakte en een explosie veroorzaakte.
Worden al deze fabrieken dan niet geïnspecteerd? Dat gebeurt wel. Er worden zelfs voor veel van deze fabrieken rapporten opgesteld. Er is echter een fundamenteel probleem: specialisten op het gebied van gezondheid en veiligheid op het werk worden betaald door de werkgevers die gebruikmaken van hun diensten, dat wil zeggen de bedrijven of instellingen zelf. Zo werkt de wet.”
‘De staat beschermt het kapitaal’
Gülengül stelde dat de regering het kapitaal beschermt en zei: „De staat beschermt het kapitaal en beschouwt het als zijn plicht om dat te doen. Hij kiest de kant van de machtigen onder het voorwendsel dat investeerders werkgelegenheid creëren.”
Verwijzend naar de opmerkingen van de minister van Arbeid vervolgde Gülengül: „Waarom sprak de minister op deze manier? Laten we ons herinneren dat uitspraken als ‘De dood is inherent aan de aard van dit werk’ of ‘Ongevallen zijn inherent aan de aard ervan’ werden gedaan door de toenmalige premier na de mijnramp op 13 mei 2014 in het district Soma in Manisa, waarbij 301 mijnwerkers om het leven kwamen. Dezelfde mentaliteit en dezelfde regering zijn vandaag de dag nog steeds aan de macht. Zo interpreteer ik de uitspraken van de minister.”
‘We moeten meer inspraak krijgen in de democratisering van het land’
Seyfettin Gülengül verklaarde dat de DEM-partij zich al jaren inzet voor de kwestie van dodelijke ongevallen op de werkplek: “Als DEM-partij hebben we ons al jaren solidair getoond met de families van werknemers die het leven hebben verloren, net zoals we dat op vele andere gebieden hebben gedaan, en we hebben hen ter plaatse bijgestaan. Ook onze parlementsleden brengen deze problemen, juridische tekortkomingen en onrechtvaardigheden ter sprake in het parlement. Maar zoals ik al zei: om bepaalde wetten, voorschriften en dergelijke aan te passen, is de democratisering van het land nodig en moeten wij meer inspraak krijgen in de besluitvorming.”
