DOSSIERS & OPINIE

Aktaş: Aanvallen op Koerden in Noord- en Oost-Syrië zijn een nieuwe samenzwering zoals die van 15 februari

Aktaş: Aanvallen op Koerden in Noord- en Oost-Syrië zijn een nieuwe samenzwering zoals die van 15 februari

Veysi Aktaş, die eerder gevangen zat in Imrali, nam deel aan een programma op de Koerdische nieuwszender Medya Haber TV. De zender richt zich hoofdzakelijk op politieke, sociale en culturele ontwikkelingen in Koerdistan en de bredere regio van het Midden-Oosten. Veysi Aktaş beantwoordde vragen van journalist Heval Arslan.

Aktaş zei dat Koerden worden gezien als een obstakel voor de orde die in het Midden-Oosten tot stand wil worden gebracht, en trok daarbij een parallel met de periode van 15 februari 1999, toen de Koerdische volksleider Abdullah Öcalan door een internationale samenzwering naar Turkije werd gebracht (15 februari 1999, de dag waarop Öcalan in Kenia werd ontvoerd). Aktaş voegde hieraan toe: "In feite wordt een honderd jaar oud spel ongedaan gemaakt. Omdat ze dit weten, hebben ze deze aanvallen uitgevoerd. Rusland beschreef hen als huurlingen. Er is geen leger en geen politieke structuur bij betrokken. Dit zijn volledig huurlingen. Zo omschreef Rusland hen, en veel landen hebben soortgelijke beoordelingen gemaakt. In die zin zijn ze geen overgangsregering of iets dergelijks; het zijn huurlingen. Öcalan beschreef hen als ‘de bebaarde Baath’. Het zijn overblijfselen van ISIS. Het Koerdische volk is het meest georganiseerde volk in de regio, een volk dat een alternatief heeft opgebouwd door middel van het politieke project dat door zijn leiders is ontwikkeld. Ze zijn de meest dynamische kracht in de regio, en dat ze het doelwit zijn, houdt ook verband met deze realiteit."

Ze wilden de status van Rojava afschaffen

Veysi Aktaş zei dat er tijdens de bijeenkomst aan het begin van de maand tussen de Syrische Democratische Strijdkrachten (SDF) en de interim-regering overeenstemming was bereikt over een aantal punten, maar dat er later externe interventie plaatsvond, waardoor de overeenkomst vervolgens werd ondermijnd. Aktaş zei: "Nadat de overeenkomst was verbroken, vond er een bijeenkomst plaats in Parijs. Tijdens die bijeenkomst kreeg Israël wat het wilde. Er werden veel concessies gedaan en veel gebieden werden aan Israël overgedragen. In ruil daarvoor kwam dit terug in de vorm van bloedbaden in Aleppo. Met andere woorden, er werd een groot bloedbad tegen de Koerden gepland. Ook Turkije moest bij dit spel worden betrokken. In die zin wilden ze de feitelijke status van Rojava afschaffen en de Koerden zonder enige status achterlaten. Ook in Oost-Koerdistan (Rojhilat) ontwikkelt zich een dynamische situatie. Ze proberen ook daar de gang van zaken te blokkeren. Opnieuw zijn de Koerden daar de meest veerkrachtige kracht en degenen die een alternatief kunnen bieden, en dat proberen ze te verhinderen. Ze proberen een nieuwe orde in het Midden-Oosten te creëren, omdat de Koerden een obstakel voor hen vormen. Daarom werd het bloedbad in Aleppo gepleegd en moest iedereen toekijken.

Oplossing op basis van een democratische natie

Veysi Aktaş zei dat Abdullah Öcalan's algemene benadering van de problemen in Syrië en het Midden-Oosten gebaseerd is op het ontwikkelen en volhardend verdedigen van een oplossing op basis van de democratische natie. Aktaş zei: "Op geen enkel moment stond het neerleggen van de wapens op de agenda, noch werd het besproken. Öcalan benadrukte dat een oplossing kan worden bereikt door middel van een systeem waarin de volkeren daar hun problemen kunnen oplossen binnen een democratisch kader, waarin rekening wordt gehouden met de lokale realiteit en een evenwicht wordt gevonden tussen het centrum en het lokale niveau. In die zin zei Öcalan: 'Lokale democratie mag nooit in het gedrang komen.' Het gaat er niet alleen om dit uit te drukken, maar ook om ervoor te zorgen dat het in de grondwet wordt vastgelegd. Als alle verschillen in de grondwet worden vastgelegd en er een grondwet is waarin identiteiten als gelijkwaardig en vrij worden erkend, dan kan er sprake zijn van democratie. Onder dergelijke omstandigheden kunnen alle buitenwettelijke conflicten en tegenstellingen via democratische methoden worden opgelost. Hij toonde aan dat een oplossing in Rojava nooit kan worden bereikt via een baathistische, monistische mentaliteit. Ook is gebleken dat de aanpak van ISIS geen oplossing biedt voor de problemen aldaar. Wat zij de volkeren hebben aangedaan, is duidelijk. Om deze reden stelt Öcalan democratie zelf voor als tegengif. Hij heeft zich nooit beziggehouden met Koerdisch chauvinisme, noch heeft hij een nationalistische houding aangenomen. Hij benadrukte dat democratie een remedie is voor alle volkeren en dat zij zelfs kan dienen als tegengif voor dergelijke fascistische structuren.

Een nieuwe samenzwering tegen de Koerden

Veysi Aktaş beschreef de aanslagen als “een vernieuwde versie van 15 februari” en voegde eraan toe dat ze neerkomen op een nieuwe samenzwering tegen de Koerden. Dit is een nieuwe samenzwering tegen de Koerden. Dezelfde krachten zijn hierbij betrokken. De mentaliteit is dezelfde, de inlichtingendiensten zijn dezelfde. Ze hebben allemaal deze genocide en massamoord op de Koerden op de agenda gezet, ertoe besloten en zelfs aangemoedigd. Anders zouden deze islamitische fascisten niet de macht hebben om dergelijke aanslagen zelfstandig uit te voeren. Dezelfde krachten en kringen hebben hen deze moed gegeven en tot actie aangezet. Vandaag worden we geconfronteerd met een veel uitgebreidere samenzwering. Het is van cruciaal belang om deze te verijdelen. Öcalan was bezig hun systemen te ontmantelen, en daarom werd hij als een obstakel gezien. Ze wilden Öcalan neutraliseren. Tegelijkertijd was een van de meest fundamentele systemen die werd ontwikkeld een politiek alternatief; dit was een nieuwe Lenin-achtige situatie. Öcalan heeft vertrouwen in zichzelf en zijn ideologie, en heeft een alternatief voor het systeem kunnen ontwikkelen. Daarom moet hij worden tegengehouden. Een mogelijke revolutie in Koerdistan zou namelijk wereldwijde gevolgen kunnen hebben. Dat is precies wat ze willen voorkomen. Het zou een grotere impact hebben dan de Franse Revolutie. Om die reden hebben de krachten van het systeem geprobeerd om het te stoppen.

Aktaş zei dat de aanslagen moeten worden gezien als een poging om het door Abdullah Öcalan geïnitieerde proces te saboteren, dat gebaseerd is op de democratisering van Turkije en een democratische oplossing voor de Koerdische kwestie.

 

Gerelateerde Artikelen