- Rojava/Noord- en Oost-Syrië
In het dorp Kallehi, in het Kojarat-gebied op het platteland van Dêrik, zet de 70-jarige Nazir Jweel het Koerdische erfgoed van Kograt met opmerkelijke authenticiteit in stand. Hij doet dit door traditionele Kojarat-kleding te dragen en met zijn krachtige stem volksliederen te zingen en volksdansen uit te voeren, waardoor hij een levend symbool is geworden van de culturele identiteit van de regio.
Jweel, vader van negen zonen en vier dochters, behoort tot de vooraanstaande dragers van het mondelinge erfgoed van Kojarat. Het gebied staat bekend om zijn rijke herderstradities, die verband houden met migratie en het hoeden van schapen over bergen en vlaktes. Dit erfgoed is geworteld in traditionele zang die steunt op de kracht van de menselijke stem zonder muziekinstrumenten en mondeling van generatie op generatie is doorgegeven.
Ondanks de veiligheidsuitdagingen en veranderingen die de regio tijdens de jaren van de Rojava-revolutie heeft doorgemaakt, is het behoud van dit erfgoed een daad van cultureel verzet gebleven tegen pogingen om het uit te wissen.
Een reis van veerkracht na een verwonding
Ook het leven van Jweel is getekend door pijn. In 2022 liep hij ernstige verwondingen op die leidden tot de amputatie van zijn been, toen het nabijgelegen dorp Taqel Baqel het doelwit werd van Turkse beschietingen. De aanval eiste doden en gewonden, en Jweel behoorde tot de gewonden.
Ondanks zijn verwondingen bleef hij actief deelnemen aan het sociale en culturele leven. Hij is nu een actief lid van het Dicle Centrum voor Cultuur en Kunst in Dêrik, waar hij optreedt met de folkloregroep Kefna Shobi. Ook neemt hij regelmatig deel aan nationale en culturele evenementen en activiteiten in Rojava.
Jweel vertelde aan persbureau ANHA: “Van jongs af aan heb ik schapen gehouden, en ons levensonderhoud hing ervan af. Ik bracht mijn tijd door tussen de vlaktes en de bergen, en we zongen altijd met volle stem midden in de natuur. Zo zijn we gewend geraakt aan het zingen.”
Hij voegde eraan toe: „Hoewel we niet konden lezen of schrijven, hebben we deze kunst van generatie op generatie doorgegeven totdat we ermeester in waren. Tegenwoordig zorg ik ervoor dat ik aan elk evenement deelneem om dit erfgoed door te geven.”
Jweel benadrukte hoe belangrijk het is dat het Koerdische volk vasthoudt aan zijn identiteit, cultuur en taal en deze doorgeeft aan toekomstige generaties om assimilatie te voorkomen. Hij wees ook op de sleutelrol van oudere generaties bij het beschermen van de Koerdische taal en cultuur.
Het verhaal van Nazir Jweel staat symbool voor een vastberadenheid die fysieke pijn overstijgt, en die zijn stem en traditionele kleding omzet in een levend cultureel geheugen dat helpt voorkomen dat het erfgoed van Kograt verloren gaat.
Bron: ANHA
