- Turkije
De Zaterdagmoeders en de Commissie tegen Gedwongen Verdwijningen van de Istanbulse afdeling van de Mensenrechtenvereniging (IHD) hebben gereageerd op het feit dat hun eisen niet zijn opgenomen in het eindrapport van de parlementaire commissie die is ingesteld om de Koerdische kwestie te onderzoeken.
In een schriftelijke verklaring herinnerden zij eraan dat de namen en verhalen van de verdwenen personen aan de commissie waren voorgelegd en benadrukten zij dat het een ernstige tegenstrijdigheid is dat in een rapport dat is opgesteld met het oog op democratisering en sociale vrede, ernstige schendingen van de mensenrechten, zoals gedwongen verdwijningen, worden weggelaten. Zij stelden dat het niet opnemen van de verklaringen van de families van de verdwenen personen in de officiële verslagen een voortzetting is van een beleid van ontkenning en straffeloosheid.
De Saturday Mothers zeiden dat sociale vrede niet kan worden bereikt door ontkenning, maar alleen door de waarheid te erkennen, en voegden eraan toe dat hun strijd niet gebonden is aan officiële teksten en dat zij zullen blijven streven naar gerechtigheid voor de verdwijningen.
In de verklaring werden de volgende eisen gesteld:
* Beslissingen van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) en het Constitutionele Hof moeten volledig worden uitgevoerd.
* Er moet een einde komen aan willekeurige verboden op het Galatasarayplein.
* Er moet een onafhankelijke en effectieve waarheidscommissie worden opgericht binnen de Grote Nationale Assemblee van Turkije (TBMM) om gedwongen verdwijningen te onderzoeken.
* De staat moet zijn verantwoordelijkheid erkennen voor het misdrijf van gedwongen verdwijningen.
* Het lot van degenen die gedwongen zijn verdwenen, moet worden bekendgemaakt en hun stoffelijke resten moeten worden teruggegeven aan hun families.
* Er moet een einde komen aan de straffeloosheid die daders en verantwoordelijken beschermt; gerechtigheid moet worden gewaarborgd door middel van effectieve en onpartijdige onderzoeken.
* Gedwongen verdwijningen moeten worden gedefinieerd als een misdaad tegen de menselijkheid; verjaringstermijnen mogen niet langer dienen als instrument voor straffeloosheid en niemand mag ooit nog gedwongen verdwijnen.
* Turkije moet het Internationaal Verdrag van de Verenigde Naties ter bescherming van alle personen tegen gedwongen verdwijningen en het Statuut van Rome tot oprichting van het Internationaal Strafhof ondertekenen, ratificeren en uitvoeren.
