- Duitsland
In januari 2026 reisde een delegatie van verschillende jongerenorganisaties – waaronder journalisten – en mensenrechten- en vredesactivisten naar de Koerdische gebieden in Turkije. Hun doel was om de protesten tegen de militaire escalatie in Syrië te observeren en onder de aandacht van het publiek te brengen. De delegatie was op weg naar de Turks-Syrische grens als onderdeel van de ‘Volkskaravaan – Karavaan ter Verdediging van de Mensheid’. Daar wilden ze hun solidariteit betuigen met de bevolking van de stad Kobane. De groep werd echter door de politie gearresteerd en de deelnemers aan de delegatie brachten ernstige schendingen door Turkse functionarissen aan het licht. Volgens verklaringen vond er tijdens de uitzetting massaal geweld plaats. Leden van de delegatie meldden ook dat ze het slachtoffer waren geworden van fysiek en psychologisch geweld, slaaptekort, beledigingen en bedreigingen.
De Duitse activiste Paula Maier, een van de internationalisten die aan de campagne deelnamen, verklaarde dat zij in januari, terwijl zij in een detentiecentrum in Istanbul vastzat, door een Turkse functionaris was verkracht.
Rojava'yla dayanışmak için gelen enternasyonalist aktivist Paula Maier, İstanbul GGM'de tecavüze uğradığını açıkladı.
— Tevgera Jinên Azad (@NavendTJA) August 14, 2026
Enternasyonalist dayanışmayı hedef alan gözaltı şiddetini, tecavüzü ve baskıları teşhir ediyoruz.
Kadın bedenine dönük yapılan bu saldırıları kabul etmiyoruz! pic.twitter.com/Q3uV1p1rp9
In een schriftelijke verklaring waarin het geweld tegen internationalistische activisten wordt veroordeeld, verklaarde de Koerdische Vrouwenbeweging in Europa (TJK-E) het volgende: „De mannelijke mentaliteit die oorlog voert tegen vrouwen heeft zich door de geschiedenis heen het meest uitgesproken gemanifesteerd in aanvallen op de waardigheid en het lichaam van vrouwen. Door middel van geweld, vrouwenmoord, verkrachting en psychologische aanvallen wordt vrouwen overheersing opgelegd, terwijl geprobeerd wordt hun leven, hun wil en hun lichaam te beheersen. De arrestatie van activiste Paula Maier, die deel uitmaakte van een internationale delegatie die zich verzette tegen de aanvallen op Rojava, en het seksueel misbruik waaraan zij werd blootgesteld in een uitzettingscentrum in Istanbul, tonen aan hoe deze patriarchale mentaliteit tot uiting komt via de mechanismen van de staat. Dit mag niet louter als een op zichzelf staand incident worden beschouwd, maar moet worden beoordeeld binnen de bredere context van de systematische dimensies van geweld en onderdrukking tegen vrouwen.
Als TJK-E strijden we al jaren tegen deze mentaliteit en hebben we ons standpunt tegen de door mannen gedomineerde staatsmentaliteit van macht en overheersing ondubbelzinnig duidelijk gemaakt. We benadrukken dat wat er is gebeurd volledig via juridische kanalen moet worden onderzocht, dat de verantwoordelijken moeten worden geïdentificeerd en dat de nodige juridische stappen moeten worden ondernomen.
Een mentaliteit die erop gericht is de verantwoordelijkheid voor geweld tegen vrouwen te ontlopen door zich te verschuilen achter staatsmechanismen, is onaanvaardbaar. Het gebruik van staatsmechanismen mag niet betekenen dat wat er is gebeurd in de doofpot wordt gestopt of dat de daders worden beschermd. Integendeel, het is de verantwoordelijkheid van de staat om ervoor te zorgen dat dergelijke incidenten grondig worden onderzocht en dat de verantwoordelijken voor de rechter worden gebracht.
De bloedbaden en het geweldsbeleid tegen vrouwen in de 21e eeuw zijn een uiting van de pogingen van het patriarchale systeem om zijn eigen voortbestaan te waarborgen. We moeten onze strijd intensiveren om een einde te maken aan deze oorlog tegen de rechten, de vrijheid en de wil van vrouwen. Het juridisch ter verantwoording roepen van de daders en de verantwoordelijken zal een van de fundamentele maatregelen zijn om gerechtigheid te waarborgen en de waarheid aan het licht te brengen.
Dit systeem, dat het leven, de vrijheid en de waardigheid van duizenden vrouwen bedreigt en erop uit is controle uit te oefenen over het lichaam en de wil van vrouwen, zal ongetwijfeld op een dag worden ontmanteld.
In de 21e eeuw zal de strijd van vrouwen, die voortbouwt op de vrijheid van vrouwen, steeds krachtiger worden in haar verzet tegen het patriarchale en dominante systeem. Door de strijd van georganiseerde vrouwen zullen de stemmen van vrouwen die ons zijn ontnomen en wier stemmen tot zwijgen zijn gebracht, opnieuw worden gehoord, en zullen gerechtigheid en waarheid aan het licht komen.
Als TJK-E bevestigen wij nogmaals dat wij onze strijd tegen alle vormen van geweld tegen vrouwen, vrouwenmoord en de door mannen gedomineerde staatsmentaliteit vastberaden zullen voortzetten.”
