In een schriftelijke verklaring vestigde de Europese Koerdische Vrouwenbeweging (TJK-E) de aandacht op de campagne, die loopt van 17 juli 2026 tot 25 november, de Internationale Dag voor de Uitbanning van Geweld tegen Vrouwen, en verklaarde: „De strijd voor gerechtigheid van de Yezidi-vrouwen is de gezamenlijke strijd van alle vrouwen en volkeren,” en somde haar eisen op.
In de verklaring stond: „Hoewel er twaalf jaar zijn verstreken sinds de genocidale aanval van ISIS op Sinjar op 3 augustus 2014, is het lijden van het Yezidi-volk niet verminderd en is er nog steeds geen gehoor gegeven aan hun zoektocht naar gerechtigheid.
Duizenden vrouwen en kinderen werden afgeslacht, tienduizenden raakten ontheemd en duizenden Yezidische vrouwen en meisjes werden ontvoerd en verkocht op slavenmarkten; zij werden blootgesteld aan systematische verkrachting, marteling en onmenselijke praktijken. Tot op de dag van vandaag is het lot van ongeveer 2.700 vrouwen en kinderen onbekend.
Wat er in Sinjar is gebeurd, vormt een ernstige misdaad tegen de menselijkheid en is volgens het internationaal recht onmiskenbaar genocide. De erkenning van genocide op zich is echter niet voldoende. Er moeten doeltreffende internationale mechanismen worden ingesteld om de vermisten op te sporen, de daders moeten voor de rechter worden gebracht en er moet een einde worden gemaakt aan het beleid van straffeloosheid."
In de verklaring werd verder gesteld: „Door de geschiedenis heen is het Yezidi-volk vanwege zijn geloof en identiteit het slachtoffer geweest van tientallen bloedbaden, en de aanval van 2014 ging de geschiedenis in als de 74e Ferman (vervolgingsdecreet). Desondanks heeft de Yezidi-gemeenschap zich niet overgegeven; met name onder leiding van vrouwen heeft zij haar voortbestaan veiliggesteld door haar eigen organisatie, zelfverdediging en wil voor een democratisch leven te ontwikkelen. Niettemin worden de democratische wil van Sinjar en de verworvenheden van het volk op het gebied van zelfbestuur vandaag de dag nog steeds aangevallen door middel van politieke en militaire interventies.
De vrijheidsstrijd die onder leiding van vrouwen in Rojava is ontstaan en het succes dat de zelfverdedigingstroepen van vrouwen tegen ISIS hebben behaald, hebben de hele wereld laten zien hoe de georganiseerde wil van vrouwen het leven kan verdedigen. Het verzet van de yezidische vrouwen is ook een onlosmakelijk onderdeel van deze strijd. De vrijheid, zelfverdediging en georganiseerde wil van vrouwen mogen niet het onderwerp zijn van politieke onderhandelingen.
We doen opnieuw een beroep op internationale instellingen, de Verenigde Naties en de democratische publieke opinie: het volstaat niet om de genocide alleen via verklaringen te erkennen. De veiligheid van het Êzidî-volk moet worden gewaarborgd, de status van Sinjar moet worden gegarandeerd, er moeten concrete stappen worden ondernomen om de vermiste vrouwen en kinderen op te sporen, en alle daders moeten voor het gerecht worden gebracht. Mensenrechten en internationaal recht mogen niet worden opgeofferd aan politieke belangen.
Elke aanval op vrouwen is een aanval op de vrijheid van de samenleving. Daarom is het streven naar gerechtigheid door Yezidi-vrouwen de gezamenlijke strijd van ons allemaal. Hun stem laten horen is niet louter een daad van solidariteit; het betekent het verdedigen van menselijke waarden en de strijd voor de vrijheid van vrouwen."
De verklaring vervolgde: "Op basis hiervan roepen we op tot uitbreiding van de campagne die door Yezidi-vrouwenorganisaties is gelanceerd: ‘Voor gerechtigheid en vrijheid – Wees ook de stem van de gevangenen van de Ferman!’ Van 17 juli 2026 tot 25 november, de Internationale Dag voor de uitbanning van geweld tegen vrouwen, zijn onze eisen als volgt:
- Het lot van vermiste Yezidische vrouwen en kinderen moet worden opgehelderd; er moeten effectieve internationale mechanismen worden ingesteld om hen op te sporen.
- Alle daders van ISIS-misdaden moeten worden vervolgd, en er moet een einde worden gemaakt aan het beleid van straffeloosheid.
- De veiligheid, de democratische wil en het recht op zelfbestuur van de bevolking van Sinjar moeten worden gewaarborgd.
- De organisatie, zelfverdediging en het streven naar een vrij leven van de yezidische vrouwen moeten internationaal worden gesteund.
- Alle vrouwen, democratische instellingen, mensenrechtenorganisaties en alle mensen met een geweten moeten zich bij deze campagne aansluiten en de strijd van de yezidische vrouwen voor gerechtigheid versterken.”
TJK-E verklaarde: “Onze strijd zal doorgaan totdat gerechtigheid is bereikt, de vermiste vrouwen zijn gevonden en alle gevolgen van de genocide zijn aangepakt.”
