- Duitsland
KURD-AKAD organiseerde in Keulen, Duitsland, een symposium met als titel „Het vredesproces en een democratische samenleving in het tweede jaar: een nieuwe kijk”. Het evenement, dat plaatsvond in de Volkshochschule, werd gemodereerd door journaliste Güler Yıldız. Onder de deelnemers bevonden zich Foza Yusuf, lid van de raad van voorzitters van de PYD, prof. dr. Mithat Sancar, lid van de Imrali-delegatie van de DEM-partij, academici en talrijke gasten.
“Integratie is geen overheersing, maar het streven naar coëxistentie”
In haar openingsrede ging Foza Yusuf in op de overeenkomst die op 29 januari tussen de SDF en de Syrische overgangsregering werd ondertekend na gevechten met HTS in Rojava, en op het lopende integratieproces. Ze verklaarde dat HTS het proces benadert als een poging om dominantie te vestigen, terwijl zij het zien als de integratie van het systeem in Rojava en zijn volkeren in de Syrische staat.
“De vrijheid van vrouwen is een rode lijn”
Foza Yusuf benadrukte dat er nog geen overeenstemming is bereikt over de integratie van de YPJ en verklaarde dat de vrijheid van vrouwen een “rode lijn” is. Ze merkte op dat sommige groeperingen binnen HTS pogingen tot provocatie hebben ondernomen en waarschuwde voor pogingen om nieuwe conflicten te ontketenen. Ze riep op tot gezamenlijke inspanningen om in Syrië een systeem op te bouwen waarin alle volkeren zijn opgenomen.
“Juridisch en politiek kader essentieel voor vrede”
Prof. dr. Mithat Sancar evalueerde het “Vredes- en Democratische Samenlevingsproces” in Turkije, dat al 16 maanden aan de gang is. Hij beschreef de prioriteit die in de Koerdische kwestie aan ontwapening wordt gegeven, in vergelijking met internationale voorbeelden, als een moedige beslissing, en verklaarde dat uitgebreide wettelijke regelingen noodzakelijk zijn om het proces vooruit te helpen.
Sancar benadrukte dat vredeswetgeving zich niet uitsluitend tot het strafrecht mag beperken, maar ook regelgeving moet omvatten die de politieke sfeer verbreedt. Hij wees op het belang van het bereiken van consensus door de standpunten van Abdullah Öcalan mee te nemen bij het opstellen van deze wetten.
Sancar merkte op dat het niet uitvoeren van beslissingen van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) en het Constitutionele Hof (AYM) door Turkije wantrouwen heeft gewekt, en voegde eraan toe dat het proces niet is vastgelopen, maar dat er bij bepaalde stappen vertragingen zijn opgetreden. Hij benadrukte de noodzaak van een routekaart en een tijdschema met stappen voor duurzame vrede.
“Geen volledige vrede, geen volledige oorlog: een overgangsperiode”
Assistent-professor Adnan Çelik stelde dat het huidige proces niet duidelijk te definiëren is en beschreef het als noch volledige vrede, noch oorlog. Hij merkte op dat het proces meerdere interne dynamieken bevat en beschreef de wereld van vandaag aan de hand van Antonio Gramsci’s concept als een “tijdperk van monsters”.
Çelik stelde dat de Koerden sinds 2014 een nieuwe periode zijn ingegaan, die hen, bewust of onbewust, op gemeenschappelijke grond heeft samengebracht. Hij voegde eraan toe dat de Koerden vandaag de dag verenigd zijn rond overlevingsstrategieën.
Çelik wees erop dat een negatief aspect van dit proces de verzwakking van het verzet is. Hij stelde dat de stap van de PKK in de richting van ontwapening onvoldoende is begrepen, en benadrukte dat deze niet louter als een gedwongen maatregel moet worden gezien, maar als een belangrijke strategische ommezwaai.
Met deze stap heeft Abdullah Öcalan de argumenten van de staat ondermijnd en haar gedwongen maatregelen te nemen, merkte Çelik op. Hoewel het proces op korte termijn wellicht geen vrede zal brengen, opent het een nieuw strijdtoneel, voegde hij eraan toe, waarbij hij de situatie omschreef als een strijd om te overleven in een context van chaos.
“Déjà vu-gevoel: het proces van 2013–2014”
Advocaat Mahmut Şakar verklaarde dat het huidige proces hem doet denken aan de periode 2013–2014. Hij zei dat de ontwikkelingen in het Midden-Oosten gericht zijn tegen alle Koerden, waardoor er een gevoel van eenheid onder hen ontstaat, al is het maar uit noodzaak.
Şakar merkte op dat Öcalan sinds 1993 streeft naar vrede en oplossingen. Door onderhandelingen met de staat sinds 1999 heeft zich een aanpak ontwikkeld die het “Öcalan-model” genoemd zou kunnen worden.
Hij verklaarde dat Öcalan ernaar streeft het proces tot een punt te brengen waarop de staat niet meer kan terugkrabbelen, terwijl de staat juist probeert het proces onder controle te houden en resultaten te boeken tegen zo laag mogelijke kosten.
“Vrede opbouwen vereist maatschappelijke confrontatie”
In haar presentatie getiteld “Vrede opbouwen, een radicale toekomst vormgeven: mogelijkheden voor coëxistentie, confrontatie en betrokkenheid in het proces,” stelde dr. Özgür Sevgi Göral dat de wereld een nieuw historisch keerpunt is ingegaan. Ze merkte op dat de crises van het kapitalisme, de politiek en de mannelijkheid zich verdiepen, wat leidt tot meervoudige crises.
Göral stelde dat de 150-jarige geschiedenis van de Turkse staat een destructief karakter heeft gehad, en voegde eraan toe dat deze de afgelopen jaren nog rigider is geworden, tot een punt waarop hij instellingen in beslag neemt en geweld legitimeert.
Göral benadrukte het belang van het onder ogen zien van deze realiteit en wees op de cruciale rol van overgangsrecht. Ze merkte echter op dat dit proces niet uitsluitend van de staat mag worden verwacht en dat de samenleving ook alternatieve mechanismen voor confrontatie en rechtvaardigheid moet ontwikkelen.
Ze concludeerde dat vrede essentieel is voor het bouwen aan de toekomst en dat deze alleen kan worden bereikt door middel van een krachtige sociale strijd.
Bron: ANF
