- Iran en Oost-Koerdistan
Onafhankelijke studentenactivisten van verschillende universiteiten in Iran hebben een gezamenlijke verklaring afgegeven waarin zij zich uitspreken tegen de doodstraf.
In de verklaring, ondertekend door studenten van de universiteiten van Al-Zahra, Beheshti, Teheran, Khajeh Nasir, Shiraz, Allameh Tabataba’i en de Universiteit voor Wetenschap en Cultuur, wordt de doodstraf omschreven als een praktijk die onder geen enkele omstandigheid als legitiem kan worden beschouwd.
De studenten verklaarden dat rechtvaardigingen zoals „hudud“, „qisas“, „wettelijke straf“ of „nationale veiligheid“ niets afdoen aan de aard van de executie, en voegden eraan toe dat verzet tegen de doodstraf neerkomt op het aanvechten van het gezag van de staat over leven en dood.
In de verklaring staat dat er het afgelopen jaar in Iran meer dan 2.000 mensen zijn geëxecuteerd en worden executies beschreven als onderdeel van de bredere onderdrukking van de samenleving.
De studenten benadrukten dat onderdrukking op straat, arrestaties, gevangenschap en executies niet als afzonderlijke praktijken kunnen worden beschouwd, en stelden dat de doodstraf een permanent bestuursmechanisme is geworden dat tot doel heeft angst in de samenleving te zaaien.
In de verklaring werd benadrukt dat executies op politieke gronden neerkomen op een vorm van „wraak“ tegen sociale bewegingen en tegen degenen die strijden tegen autoritarisme.
De studenten spraken hun steun uit voor de campagne „Nee tegen executies op dinsdagen“, die is gelanceerd door gevangenen en hun families, en zeiden dat de campagne aantoont dat de samenleving zich niet heeft overgegeven aan de onderdrukking.
De studenten hadden ook kritiek op uitspraken van de Iraanse procureur-generaal over de campagne, waarbij ze stelden dat tegenstanders van de doodstraf onder druk werden gezet door hen te beschuldigen van steun aan criminelen of van handelingen die de nationale veiligheid in gevaar brengen.
De studenten riepen academici, docenten, werknemers, gepensioneerden, kunstenaars, maatschappelijke organisaties en iedereen die zich inzet voor de mensenrechten op om niet te zwijgen in het licht van executies.
„Als het leven het meest fundamentele recht van ieder mens is, dan mag geen enkele staat, rechtbank of wet de bevoegdheid hebben om dat recht af te nemen”, aldus de verklaring, waarin de afschaffing van de doodstraf werd beschreven als onderdeel van de strijd voor een democratische en vrije samenleving.
Bron: ANF
