- Rojava/Noord- en Oost-Syrië
Veel gezinnen uit de gebieden die in januari en februari het zwaarst getroffen zijn door de aanvallen van de Syrische overgangsregering, missen sindsdien familieleden. Ze weten vaak niet eens of hun kinderen zijn omgekomen of gevangengenomen, hun verblijfplaats is onduidelijk. Hun familieleden proberen daarom al wekenlang hun stem te laten horen.
De families van strijders en burgers die tijdens de oorlog in januari en februari van dit jaar door vijandige groeperingen gevangen zijn genomen, hebben woensdag voor het kantoor van de Verenigde Naties in Qamişlo geprotesteerd. Ze eisten: “Geef ons onze kinderen terug, geef ons de lichamen van onze gesneuvelden.” Tot nu toe hebben de protesten geen succes gehad en zijn er geen stappen ondernomen om aan hun eisen tegemoet te komen.
Een vader die deelnam aan de protestactie en een spandoek met de tekst “Ik wil dat onze kinderen worden vrijgelaten” omhoog hield, eiste de vrijlating van zijn zoon: "Ik wil dat mijn zoon Zinar Zagros en al onze kinderen worden bevrijd uit deze donkere gevangenissen. We willen een waardig en vrij leven. Wat hebben we gedaan? Welke misdaad hebben we begaan? We hebben gevochten voor menselijkheid en broederschap. Ik wil dat mijn kind wordt vrijgelaten."
Een moeder vertelde dat ze haar ene zoon al drie maanden mist en sinds het begin van de oorlog ook geen nieuws meer heeft van haar andere zoon. Ze zei: "We hebben sinds het begin van de oorlog geen nieuws meer van hem. Is hij gesneuveld, wordt hij vermist, we weten het niet. Dit volk mag niet in de steek worden gelaten. We bevinden ons in zeer moeilijke tijden. Ons geduld is op. In deze heilige maand willen we dat onze kinderen terugkeren naar hun moeders."
“Wat kan ik als moeder doen?”
Behiye Ferhan Elî, de moeder van Murad Eşqer, verklaarde eveneens dat haar zoon gevangengenomen was en dat nog twee andere leden van haar familie vermist werden. Elî hield een foto van haar zoon omhoog en zei: "Dit is mijn zoon, die gevangengenomen is. Hij werd gevangengenomen in Dair Hafir. We weten niets over zijn lot. Een van mijn kinderen is gesneuveld, een ander is gevangengenomen en mijn schoonzoon is ook gesneuveld. Wat kan ik als moeder doen? We willen dat onze stemmen alle landen bereiken. Laat onze kinderen vrij."
De belangrijkste eis van de families is dat de Verenigde Naties de uitvoering van de internationale mensenrechtenverdragen garanderen. Ze eisen ook dat de situatie van de gevangenen door onafhankelijke commissies wordt onderzocht, dat het lot van de vermisten wordt opgehelderd en dat de lichamen van de gesneuvelden aan hun families worden overgedragen.
Bron: ANF
