- Engeland
Terwijl oorlogen het Midden-Oosten en Oekraïne blijven teisteren, groeit volgens DEM-parlementslid Mithat Sancar de noodzaak van een nieuwe internationale vredesbeweging. Vrede mag niet worden gezien als een overheidsproject, maar moet maatschappelijk worden georganiseerd en democratisch worden verankerd, aldus Sancar in een gesprek over de huidige politieke situatie in Turkije en de regio.
„De wereld staat in brand, maar er is geen wereldwijde vredesbeweging. Dat is een ernstig tekort", aldus Sancar. Juist in een tijd waarin hele regio's worden verwoest en honderdduizenden mensen het leven laten, is het ontbreken van een sterke internationale vredesbeweging onaanvaardbaar. In de jaren tachtig waren er in Europa brede maatschappelijke mobilisaties tegen oorlog. Tegenwoordig ontbreekt een vergelijkbare internationale dynamiek echter grotendeels, ondanks escalerende conflicten.
“Vrede ontstaat niet van bovenaf”
Sancar ziet hierin niet alleen een politiek, maar ook een structureel probleem. Democratische, sociale en emancipatoire bewegingen zouden zich internationaal sterker moeten verbinden en gezamenlijke politieke perspectieven moeten ontwikkelen. “Je kunt dat democratisch internationalisme noemen of anders benoemen. Het is cruciaal dat maatschappelijke bewegingen wereldwijd zich met elkaar verbinden en gezamenlijke vormen van strijd ontwikkelen”, zei hij.
Het gaat daarbij niet alleen om politieke verklaringen of symbolische solidariteit. Doorslaggevend is de verbinding tussen politieke praktijk en maatschappelijke organisatie. „Als praktijk betekent dat je op straat aanwezig bent, elkaar raakt en samen op pad gaat, dan moeten woord en daad samenkomen”, verklaarde Sancar. De verbinding tussen maatschappelijke strijd, democratische organisatie en vrede vormt de centrale voorwaarde om blijvende politieke veranderingen tot stand te brengen.
Vrede en een democratische samenleving horen bij elkaar
Met het oog op de huidige ontwikkelingen in Turkije en de eisen voor een oplossing van de Koerdische kwestie waarschuwde Sancar ervoor om vrede louter te beschouwen als het resultaat van overheidsbeslissingen of onderhandelingen. “Vrede is geen toestand die van bovenaf wordt verleend”, zei hij. Blijvende vrede kan alleen gebaseerd zijn op gelijkheid, vrijheid en democratisch samenleven. Daarom moet de huidige fase in Turkije worden gezien in samenhang met de opbouw van een democratische samenleving. Verschillende politieke, sociale en culturele groepen moeten ondanks hun verschillen gemeenschappelijke democratische grondslagen creëren.
„We kunnen verschillende meningen hebben. Maar het is niet moeilijk om overeenstemming te bereiken over een vrij en gelijkwaardig samenleven”, zei Sancar. Juist maatschappelijke diversiteit is geen zwakte, maar de belangrijkste basis voor een sterke democratische beweging. Een pluralistisch democratisch verbond zou niet alleen in Turkije nieuwe perspectieven kunnen openen, maar ook een model voor het hele Midden-Oosten kunnen vormen.
“Hoop ontstaat in de strijd”
Ook de wijdverbreide twijfels en onzekerheden in verband met het lopende proces beoordeelt Sancar vooral vanuit een maatschappelijk perspectief. Hoop mag niet alleen afhankelijk worden gemaakt van het al dan niet ondernemen van stappen door de staat. “Hoop is niets abstracts. Hoop ontstaat in het leven zelf”, zei hij. Als mensen zich organiseren, samen strijden en brede allianties opbouwen, groeit ook de hoop. Het debat mag daarom niet worden gereduceerd tot de vraag of de staat voldoende actie onderneemt. “Als mensen strijden en zich organiseren, is er hoop”, verklaarde Sancar.
Tegelijkertijd bevestigde de politicus dat de gesprekken en contacten tussen de Koerdische kant en de Turkse regering achter de schermen doorgingen, ook al komen er binnen dergelijke processen steeds weer vertragingen en moeilijke fasen voor. „Het proces gaat door. De contacten en gesprekken duren voort. Het is onze taak om deze weg vrij te maken en zo breed mogelijke allianties voor vrede en democratie op te bouwen”, zei hij.
Tot slot wees Sancar op de gezamenlijke deelname van verschillende maatschappelijke groeperingen aan het symposium van alevitische organisaties in Londen. Juist zulke ontmoetingen laten zien waar het in de huidige fase om draait. “De geest van de gezamenlijke strijd, daarin ligt de hoop.”
Bron: ANF
