- Zuid-Koerdistan
Kameran Osman, lid van de Community Peacemaker Teams (CPT), sprak tijdens een paneldiscussie met als titel „Slachtoffer zijn van oorlog, crisis en ontheemding tijdens de kindertijd”, die plaatsvond in het kader van de Internationale Wetenschappelijke Conferentie over Kinderen en Jongeren aan de Universiteit van Sulaymaniyah (Silêmani).
Osman sprak over de gevolgen van oorlog voor kinderen en deelde daarbij nieuwe gegevens. Hij zei dat er in de afgelopen 30 jaar meer dan 238 kinderen zijn omgekomen of gewond geraakt bij militaire aanvallen door het Turkse en Iraanse leger in de regio Koerdistan. Hij benadrukte dat de gevolgen van oorlog voor kinderen niet beperkt blijven tot fysieke slachtoffers.
Hij merkte op dat kinderen die door oorlog ontheemd zijn geraakt, vaak hun band met de landen, gemeenschappen en gebieden waar ze wonen verliezen of zien verzwakken. Osman benadrukte ook hoe oorlog de geestelijke gezondheid, identiteit, het onderwijs, de taal en de waardigheid van kinderen diepgaand beïnvloedt.
Mensen in grensdorpen worden nog steeds wakker met het geluid van bommen
Osman herinnerde eraan dat scholen en onderwijsinstellingen in dorpen eveneens het doelwit zijn geweest van militaire aanvallen door het Turkse leger en het Iraanse Islamitische Revolutionaire Garde Corps (IRGC), en stelde dat de veiligheid van kinderen daarbij volledig buiten beschouwing is gelaten.
Hij wees erop dat internationale en regionale organisaties die zich inzetten voor kinderen de neiging hebben zich te concentreren op stedelijke gebieden, terwijl kinderen in grensdorpen van deze initiatieven worden uitgesloten en achterblijven zonder dat in hun basisbehoeften wordt voorzien. Hij voegde hieraan toe: “De veiligheid van kinderen is verwaarloosd. De meeste internationale en regionale organisaties richten zich voornamelijk op kinderen in steden, districten en gemeenten. Daardoor kunnen ze de kinderen in grensdorpen niet bereiken of in hun behoeften voorzien.”
Osman zei dat de indruk dat er geen actieve oorlog gaande is in Koerdistan niet overeenkomt met de werkelijkheid, en legde uit dat oorlog nog steeds deel uitmaakt van het dagelijks leven in grensgebieden. Hij voegde eraan toe: “Er heerst de indruk dat er momenteel geen actieve oorlog gaande is in Koerdistan. Deze indruk is echter volkomen onjuist. Oorlog blijft deel uitmaken van het dagelijks leven van mensen en kinderen in de grensdorpen van Koerdistan. We hoeven niet ver te zoeken: vanochtend vroeg werden mensen en kinderen in dorpen rond Xelifan wakker door het geluid van twee drone-aanvallen op hun gebied.”
