Het co-voorzitterschap van de uitvoerende raad van de KCK (Unie van Koerdische Gemeenschappen) heeft een verklaring uitgegeven naar aanleiding van de al 27 jaar voortdurende internationale samenzwering tegen de Koerdische leider Abdullah Öcalan.
De verklaring van de KCK van donderdag werd gepubliceerd door ANF Nieuwsagentschap en luidt als volgt:
"We naderen het 28e jaar sinds het begin van de internationale samenzwering tegen de Koerdische volksleider Abdullah Öcalan die op 15 februari 1999 begon met zijn ontvoering. We veroordelen alle staten en politieke krachten die bij deze samenzwering betrokken zijn ten zeerste en herhalen dat we hiertegen zullen blijven strijden totdat leider Öcalan fysiek vrijgelaten wordt. We gedenken ook met dankbaarheid en respect de martelaren die hun leven hebben gegeven in acties onder het motto ‘Je kunt onze zon niet verduisteren!’. Zij stonden in de voorhoede van de strijd tegen de internationale samenzwering. Niet alleen vormden zij de barrière die voorkwam dat de samenzwering haar doel bereikte, zij waren ook degenen die de basis legden voor de strijd die vandaag de dag nog steeds wordt gevoerd. Zij zijn de richting en de morele waarden van onze strijd.
Leider Öcalan is vanaf het begin buitengewoon gefocust en ijverig geweest in het dwarsbomen van de samenzwering. Hij heeft zijn rol gespeeld in het dwarsbomen van de samenzwering en het versterken van onze vrijheidsbeweging, zelfs onder omstandigheden van totale isolatie. Hij heeft ervoor gezorgd dat onze beweging en ons volk een sterkere strijd voeren. Wij groeten onze leider, die al 27 jaar lang groot verzet tegen de samenzwering heeft getoond, met respect en liefde.
De internationale samenzwering werd uitgevoerd tegen het project van leider Öcalan voor een democratisch Midden-Oosten, dat hij destijds wilde creëren op basis van de vrijheid van het Koerdische volk en de broederschap tussen volkeren. Het was een project tegen de versie van het Midden-Oosten die was gebaseerd op de onderwerping en genocide van de Koerden, gecreëerd door de regionale en internationale machten. Zij zagen hun belangen in het voortbestaan van een dergelijk Midden-Oosten. Internationale machten controleerden het Midden-Oosten via hun collaborateurs. Met zijn paradigma gebaseerd op de broederschap van volkeren en de oplossing voor de Koerdische kwestie wilde leider Öcalan een einde maken aan deze op collaboratie gebaseerde orde in het Midden-Oosten. De oplossing voor de Koerdische kwestie zou de weg vrijmaken voor democratisering in het Midden-Oosten. Het verzwakken van het collaboratiebeleid en het effenen van de weg voor democratisering betekende het doorbreken van de greep van de hegemonieën in de regio. Om deze reden wilden de internationale machten leider Öcalan en de PKK uitschakelen. Zij zagen hen als obstakels voor hun hegemonie in het Midden-Oosten.
De internationale samenzwering richtte zich ook op het paradigma van de vrijheid van vrouwen, dat de katalysator is voor de ontwikkeling van democratie en vrijheid. Dit komt omdat door mannen gedomineerde hegemonieën de ideologie van de vrijheid van vrouwen zien als een grote bedreiging voor hun eigen door mannen gedomineerde systemen.
De hegemonieën waren van plan deze doelen te bereiken door leider Öcalan buitenspel te zetten en de vrijheidsbeweging te vernietigen. Daartoe betrokken ze op ongekende wijze vele landen bij deze samenzwering en lanceerden ze een aanval op leider Öcalan die hem geen plaats meer in deze wereld zou laten. De manier waarop deze samenzwering werd uitgevoerd, onthulde ook hoezeer ze de ideeën en de ideologische en politieke lijn van leider Öcalan vreesden. Leider Öcalan werd op 15 februari 1999 als gevolg van deze samenzwering ontvoerd en in eenzame opsluiting geplaatst op het eiland Imralı.
Tijdens de ontwikkeling van de samenzwering, die begon op 9 oktober 1998 en voortduurde tot de ontvoering van leider Öcalan op 15 februari 1999, kwam ons volk overal in opstand, aangevoerd door acties onder de slogan ‘Je kunt onze zon niet verduisteren!’. Ons volk in de vier delen van Koerdistan verzette zich tegen alle druk en barricadeerde zich tegen de internationale samenzwering. Ons volk in Europa bleef in actie; het bleef gedurende het hele samenzweringsproces en na 15 februari in actie en speelde een belangrijke rol bij het creëren van de geest van verzet tegen de samenzwering.
Degenen die de internationale samenzwering uitvoerden, wilden leider Öcalan uitschakelen door hem gevangen te zetten, de PKK te liquideren en ons volk te scheiden van hun leider en de PKK. Maar met de geest die werd gecreëerd onder de slogan ‘Je kunt onze zon niet verduisteren’, schaarden de PKK en ons volk zich achter leider Öcalan en namen ze een historisch standpunt in tegen de samenzweerders. De omarming van onze leider door het Koerdische volk op dit niveau in de vier delen van Koerdistan is ongekend in de geschiedenis. Madeleine Albright, toenmalig minister van Buitenlandse Zaken van de VS, verklaarde dat ze een dergelijke reactie niet hadden verwacht, waarmee ze de realiteit van de omarming van hun leider door ons volk levendig verwoordde.
Leider Öcalan heeft het grootste voorbeeld van gevangenisverzet getoond door te stellen dat historische samenzweringen de ontwikkelingen onder de omstandigheden van gevangenschap op het eiland Imrali niet tegenhouden, maar juist versnellen. Door zijn 27 jaar durende gevangenisverzet is leider Öcalan sterker geworden en de leider van de vrijheid voor de hele mensheid en vrouwen. In deze 27 jaar heeft leider Öcalan de Koerdische geest op opvallende wijze gevormd. Door zijn analyse van de kapitalistische moderniteit en zijn kritiek op het reële socialisme heeft hij de mensheid het paradigma van democratische moderniteit en democratisch socialisme geschonken dat de bevrijding van de hele mensheid teweeg zal brengen. Zo heeft hij de mensheid een ideologie van bevrijding geboden te midden van de ernstige crises die de kapitalistische moderniteit de mensheid heeft bezorgd. Door deze ideologie van bevrijding te verdedigen, heeft hij zijn leiderschap over de hele wereld verspreid. De 21e eeuw zal de eeuw zijn waarin de mensheid democratie en vrijheid bereikt door middel van de ideologie van bevrijding van onze leider. De strijd voor de vrijheid van vrouwen zal ook een pioniersrol spelen in de totstandkoming van deze eeuw.
Vandaag is de samenzwering teruggedrongen en grotendeels onschadelijk gemaakt, maar ze is nog niet volledig verslagen en beëindigd. Na het Akkoord van Parijs op 5 januari 2026 was de aanval op de Koerdische wijken Sheikh Maqsoud en Ashrafiyah in Aleppo op 6 januari de tweede internationale samenzwering. De samenzwering werd geactualiseerd en gelanceerd in dezelfde regio waar de internationale samenzwering van 1998 begon. Net zoals de samenzwering van 15 februari 1999 een aanval was om de genocide op de Koerden in de persoon van hun leider uit te voeren, was de aanval van 6 januari een aanval op het paradigma van leider Öcalan, het democratische systeem dat hij voor ogen had en de resultaten die waren geboekt. Aan de andere kant was het ook een aanval die gericht was op het saboteren van het vredesproces en een democratische samenleving. Leider Öcalan wilde een einde maken aan de eindeloze conflicten in het Midden-Oosten met een politieke en sociale oplossing op basis van het concept van een democratische natie in het Midden-Oosten, dat werd tegengehouden en uitgeput door etnische en religieuze conflicten. Het paradigma van leider Öcalan, hoewel onvolmaakt en ontoereikend, is in Rojava en Noord- en Oost-Syrië in praktijk gebracht, waardoor een democratisch systeem is ontstaan dat als voorbeeld zal dienen voor het hele Midden-Oosten. Met de steun van internationale mogendheden en de Turkse staat hebben de interim-regering in Damascus en de aan haar gelieerde bendes Rojava en Noord- en Oost-Syrië aangevallen, met als doel het democratische systeem te vernietigen dat als democratisch model voor het Midden-Oosten zou dienen, gebaseerd op het concept van de democratische natie. Zo werd een slag toegebracht aan het democratische systeem in Noord- en Oost-Syrië en werd het democratische systeem op basis van de democratische natie teruggedrongen tot de grenzen van Rojava. Deze samenzwering, die het bestaan en de vrijheid van de Koerden aanvalt en gericht is op hun genocide, is een aanval op het democratische systeem dat men in het Midden-Oosten wilde vestigen, net als in 1999. Aangezien de aanval op de democratisering in wezen een aanval is op het bestaan en het vrije leven van de Koerden, is deze internationale samenzwering ook een aanval op het bestaan van de Koerden en al hun verworvenheden in de regio, evenals op de gemeenschappelijke waarden van de volkeren. Net zoals het Koerdische volk in de vier delen van Koerdistan en in het buitenland in opstand kwam tegen de internationale samenzwering toen deze op 9 oktober 1998 begon, omdat het de sinistere bedoelingen ervan inzag, is het overal in opstand gekomen tegen deze samenzwering, zich ervan bewust dat het een aanval is op het Koerdische bestaan en hun vrije en democratische leven. Het heeft een soortgelijke reactie getoond op de samenzwering van 1999 in de opstanden ter verdediging van Rojava. Deze verdediging is ook een verdediging van het paradigma van leider Öcalan en het vrije en democratische leven van het Koerdische volk. Het is het nemen van verantwoordelijkheid voor de verworvenheden in de vier delen van Koerdistan, die tot stand zijn gekomen door decennia van strijd. Omdat men inzag dat de aanval op Rojava een aanval was op het hele Koerdische volk en hun verworvenheden. De aanval op Sheikh Maqsoud, Ashrafiyah, Rojava en Noord- en Oost-Syrië was een samenzwering tegen de democratisering van het Midden-Oosten en de vrijheid van het Koerdische volk. Wij groeten ons volk en de democratische krachten in alle delen van Koerdistan die in opstand zijn gekomen tegen deze samenzwering. In het besef dat de samenzwering voortduurt, moet deze steun worden voortgezet en moet het doel van de samenzwering volledig worden gedwarsboomd.
Op het 27e jaar van de internationale samenzwering roepen we al onze mensen en volkeren op om in opstand te komen onder de slogan ‘Vrijheid voor leider Öcalan, status voor Rojava’. We herhalen onze belofte om onze strijd tegen de samenzwering tot het einde toe voort te zetten en ons doel van vrijheid voor leider Öcalan en Koerdistan te bereiken.
Bron: ANF
