De Koerdische Europese overkoepelende organisatie KCDK-E heeft ter gelegenheid van 1 mei, de Dag van de Arbeid, opgeroepen tot een versterkte internationale samenwerking tegen oorlog, uitbuiting en onderdrukking. Onder de titel „Samen voor vrede, vrijheid en een waardig leven“ verklaart de organisatie:
„We leven in een tijd waarin de heersers overal in de samenleving hun eigen wetten opleggen. De kapitalistische moderniteit heeft in haar streven naar maximale winst de waarden van de mensheid vernietigd, individualisme en egoïsme versterkt en door ecologische verwoesting het leven aan de rand van de afgrond gebracht. Noch de samenleving, noch de natuur kan dit systeem van uitbuiting langer verdragen. Daarom is het noodzakelijk om een democratisch, gemeenschappelijk, gelijkwaardig, vrij en ecologisch leven op te bouwen. De weg daarheen loopt via eenheid en solidariteit in de geest van 1 mei en via de gezamenlijke organisatie van de strijd van de arbeiders, de vrouwen en de volkeren.
De Koerdische en Palestijnse kwestie is geen toevallig probleem, maar een product en machtsinstrument van de kapitalistische moderniteit. Na de Eerste Wereldoorlog werd deze kwestie door de westerse mogendheden gecreëerd om controle uit te oefenen over de sleutelstaten Turkije, Iran, Irak en Syrië. Vandaag, meer dan een eeuw later, raken deze natiestaten steeds meer in een crisis. Hun vasthouden aan dictatuur, autocratie en theocratie heeft hen in een diepe impasse gebracht. Ondanks decennia van ontneming van rechten, ontkenning en onderdrukking zijn ze er niet in geslaagd het Koerdische volk het zwijgen op te leggen. De 47 jaar durende vrijheidsstrijd van het Koerdische volk heeft bewezen dat een volk zich ook zonder de hulp van staten kan handhaven.
De Koerden streven in alle delen van Koerdistan naar een democratische en vreedzame oplossing. De erkenning van de Koerdische realiteit zou de weg kunnen vrijmaken voor democratisering en interne stabiliteit in Turkije, Iran, Irak en Syrië, en daarmee tegelijkertijd de grond onder externe interventies wegtrekken. De onopgeloste Koerdische kwestie staat immers centraal in de politieke en maatschappelijke crisis van deze staten.
Juist in een tijd waarin staten zich in een waanzinnige wapenwedloop storten, heeft Abdullah Öcalan samen met de Koerdische vrijheidsbeweging een einde gemaakt aan de gewapende strijd en de strategie van de democratische politiek op de voorgrond geplaatst. Sinds een jaar neemt hij daarbij een grote historische verantwoordelijkheid op zich om via de dialoog met de Turkse staat de weg te effenen voor een rechtvaardige vrede. Vrede tussen het Koerdische volk en de Turkse staat zou het hele Midden-Oosten nieuwe hoop kunnen geven. Want het welslagen van deze vredesinspanningen zou ook zijn weerslag hebben op Iran, Irak en Syrië. Koerdistan heeft het potentieel om de destructieve koers in het Midden-Oosten te veranderen.
De strijd van de arbeiders is tegelijkertijd een strijd tegen de onderdrukking van vrouwen, milieuvernietiging, vijandigheid tegenover vluchtelingen, tegen de uitbuiting van volkeren en tegen de onderdrukking van geloof, cultuur en identiteit. De strijd voor een democratisch socialisme met de vrijheid van vrouwen in het middelpunt is tegelijkertijd de levendige voortzetting van de erfenis van 1 mei.
Daarom moeten we ons vandaag sterker verenigen, gezamenlijk optreden en een internationale alliantie van onderdrukten tegen de kapitalistische moderniteit opbouwen. De gezamenlijke strijd voor vrede, vrijheid en een waardig leven is de fundamentele weg van onze tijd.“
