Het Congres van Koerdische Democratische Samenlevingen in Europa (KCDK-E) roept op tot deelname aan een massale mars in Lausanne morgen, zaterdag, ter gelegenheid van het 103e-jarig bestaan van het Verdrag van Lausanne:
„Het Verdrag van Lausanne, ondertekend door Groot-Brittannië, Frankrijk en Turkije, was een historisch keerpunt dat de weg vrijmaakte voor de Koerdische genocide en deze officieel bekrachtigde.”
De verklaring vervolgt: „Lausanne was niet alleen een ingreep tegen het Koerdische volk, maar ook een internationale ingreep die het hele Midden-Oosten in een cyclus van oorlogen en crises stortte die tot op de dag van vandaag voortduurt. Vandaag de dag beginnen de grenzen die een eeuw geleden werden getrokken in het kader van het op oorlog gebaseerde natiestaatssysteem, met name in Iran, één voor één af te brokkelen. Het uitsluitende natiestaatmodel, dat de wil van volkeren ontkent, houdt samen met het door eigenbelang gedreven kapitalistische beleid de regio gevangen in oorlog, vernietiging en instabiliteit.
Als Koerden die in het Midden-Oosten wonen, pleiten wij niet alleen voor de vrijheid van ons eigen volk, maar ook voor een democratische toekomst waarin alle volkeren, geloofsovertuigingen, talen en culturen waarmee wij samenleven vrij en gelijkwaardig kunnen bestaan. We willen een nieuwe eeuw opbouwen die is gegrondvest op vrede in plaats van oorlog, op leven in plaats van dood, en op broederschap tussen volkeren in plaats van ontkenning.
Met het Verdrag van Lausanne werd ons volk niet alleen geografisch verdeeld. Hun nationale eenheid werd aangevallen, hun politieke wil werd ontnomen, hun sociale weefsel werd versnipperd en er werd een systematisch beleid van ontkenning en vernietiging ten uitvoer gebracht.
Het Verdrag van Lausanne, ondertekend door Groot-Brittannië, Frankrijk en Turkije, was een historisch keerpunt dat de weg vrijmaakte voor de Koerdische genocide en deze officieel bekrachtigde.”
De verklaring vervolgt: „Lausanne was niet alleen een ingreep tegen het Koerdische volk, maar ook een internationale ingreep die het hele Midden-Oosten in een cyclus van oorlogen en crises stortte die tot op de dag van vandaag voortduurt. Vandaag de dag beginnen de grenzen die een eeuw geleden werden getrokken in het kader van het op oorlog gebaseerde natiestaatssysteem, met name in Iran, één voor één af te brokkelen. Het uitsluitende natiestaatmodel, dat de wil van volkeren ontkent, houdt samen met het door eigenbelang gedreven kapitalistische beleid de regio gevangen in oorlog, vernietiging en instabiliteit.
Als Koerden die in het Midden-Oosten wonen, pleiten wij niet alleen voor de vrijheid van ons eigen volk, maar ook voor een democratische toekomst waarin alle volkeren, geloofsovertuigingen, talen en culturen waarmee wij samenleven vrij en gelijkwaardig kunnen bestaan. We willen een nieuwe eeuw opbouwen die is gegrondvest op vrede in plaats van oorlog, op leven in plaats van dood, en op broederschap tussen volkeren in plaats van ontkenning.
Met het Verdrag van Lausanne werd ons volk niet alleen geografisch verdeeld. Hun nationale eenheid werd aangevallen, hun politieke wil werd ontnomen, hun sociale weefsel werd versnipperd en er werd een systematisch beleid van ontkenning en vernietiging ten uitvoer gebracht.
De opstanden en vrijheidsstrijd onder leiding van Koerdische intellectuelen en maatschappelijke krachten die de realiteit van de genocide onder ogen zagen, werden beantwoord met samenzweringen, provocaties en bloedbaden in een poging deze te onderdrukken. Ondanks de zware prijs die het Koerdische volk hiervoor heeft betaald, heeft het zijn verzet tegen dit genocidale beleid nooit opgegeven. De vrijheidsstrijd die sinds 1925 voortduurt, zal doorgaan totdat het Koerdische volk zijn vrijheid heeft verworven.
Het Verdrag van Lausanne betekent de internationale bekrachtiging van de ontkenning en de genocide op het Koerdische volk. Na het verdrag werd het systematische beleid van genocide en assimilatie ononderbroken voortgezet in alle vier de delen van Koerdistan.
De grootste kracht die de volledige uitvoering van deze plannen echter heeft verhinderd, is het paradigma van de democratische oplossing dat is ontwikkeld door Abdullah Öcalan, die de vertegenwoordiger is geworden van de wil van miljoenen mensen. De ideeën van Öcalan hebben het nationale bewustzijn van het Koerdische volk versterkt, hun georganiseerde verzet uitgebreid en de fundamenten van de nationale eenheid verstevigd.
Ondanks al deze barre omstandigheden heeft het Koerdische volk zich nooit overgegeven. Al meer dan een eeuw zet het zijn verzet vastberaden voort in het streven naar vrijheid, gelijkheid en het recht om zelf over zijn toekomst te beslissen.
Vandaag, op het 103-jarig bestaan van het Verdrag van Lausanne, verklaren wij opnieuw dat wij de aan ons volk opgelegde status quo afwijzen. Door onze nationale eenheid te versterken, onze politieke vastberadenheid te vergroten en ons te blijven inzetten voor de opbouw van een democratische toekomst, zullen wij onze strijd verder voortzetten.
Het Koerdische volk, wiens strijd is gegroeid door de offers van duizenden martelaren, heeft de afgelopen 103 jaar blijk gegeven van een sterke wil tegen de genocide die door het Verdrag van Lausanne in gang is gezet, en heeft dit verdrag, dat de wil van het Koerdische volk in zijn eigen thuisland ontkent, nooit erkend. Vandaag heeft de vrijheidsstrijd van het Koerdische volk een historisch niveau van kracht bereikt waarmee het Verdrag van Lausanne onwerkzaam kan worden gemaakt.
Als KCDK-E roepen wij ons volk op om zich te mobiliseren en deel te nemen aan de massale mars die morgen, zaterdag, om 12.30 uur in Lausanne zal plaatsvinden, in de geest van nationale eenheid, ter gelegenheid van de 103e verjaardag van het Verdrag van Lausanne, dat de Koerdische genocide in gang zette.’’
