Hoewel het uitbreidingsbeleid van de EU momenteel weer aan kracht wint, laat Turkije deze kans voorbijgaan door een gebrek aan democratische hervormingen, zo concludeerden de Europarlementariërs in de resolutie die woensdag werd aangenomen met 381 stemmen voor, 107 tegen en 171 onthoudingen.
Ondanks herhaalde verklaringen van de Turkse regering waarin zij haar streven naar EU-lidmaatschap bevestigt, blijven belangrijke tekortkomingen die het toetredingsproces belemmeren onopgelost, aldus het verslag. De Europarlementariërs roepen de Turkse regering op om de aanhoudende tekortkomingen op het gebied van de rechtsstaat, de mensenrechten, democratische normen, persvrijheid en andere fundamentele vrijheden aan te pakken, en om de goede nabuurschapsbetrekkingen en het internationaal recht te eerbiedigen. Het Parlement betreurt het feit dat Turkije de soevereine rechten van EU-lidstaten, zoals Griekenland en Cyprus, blijft schenden. Het verslag bekritiseert ook de beperkte reactie van andere EU-instellingen en veel lidstaten op deze ontwikkelingen, en dringt er bij hen op aan een krachtiger standpunt in te nemen ter verdediging van de democratische normen en de rechtsstaat in Turkije.
Hoewel het toetredingsproces sinds 2018 stil ligt, blijft Turkije een land van strategisch en geopolitiek belang en een NAVO-bondgenoot, aldus het verslag.
De rapporteur, Sancho Nachez Amor (S&D, Spanje), verklaarde: „Turkije blijft in hoog tempo afglijden naar een volledig autoritair model. De recente zaak tegen de belangrijkste oppositiepartij, de CHP, en haar legitieme leiding is het meest recente voorbeeld van een bredere uitholling van het democratisch pluralisme en de rechtsstaat, en benadrukt de rol van een rechterlijke macht die voor politieke doeleinden als wapen wordt ingezet. Gezien deze ernstige situatie zijn wij ernstig bezorgd over de terughoudende reactie van de Commissie, de EDEO en de lidstaten, die de ogen blijven sluiten voor de voortdurende afbraak van de democratie in Turkije. Dit stilzwijgen ondermijnt het imago en de geloofwaardigheid van de EU en vervreemdt de meest pro-Europese en pro-democratische segmenten van de Turkse samenleving nog verder, met gevolgen die wellicht jaren zullen vergen om ongedaan te maken.”
