Met het oog op 15 februari, de dag van de deportatie van Abdullah Öcalan naar Turkije op 15 februari 1999 heeft de DEM-partij een einde aan het Imrali-systeem geëist. De partij noemde de in strijd met het volkenrecht zijnde piraterij tegen de Koerdische visionair een internationale samenzwering die tot doel had etnische conflicten in Turkije te verdiepen en het Midden-Oosten verder te destabiliseren.
Met het complot werd beoogd Öcalan politiek, ideologisch en fysiek uit te schakelen. Het doel was om het sinds 1993 geformuleerde perspectief van een democratisch vredesproces in Turkije en een politieke oplossing voor de Koerdische kwestie te verhinderen. Tot op heden zijn de achtergronden en internationale dimensies van dit complot nog niet volledig bekendgemaakt.
De DEM-partij benadrukte dat Öcalans houding – die etnische verdeeldheid afwijst en inzet op een democratisch, gezamenlijk leven van de volkeren – de strategische doelstellingen van het complot heeft gedwarsboomd. Ook zijn op 27 februari 2025 geformuleerde “Oproep tot vrede en een democratische samenleving” moet worden gezien als een politiek antwoord op dit complot.
Rojava als voortzetting van dezelfde strategie
In de verklaring verwees de DEM-partij ook naar de aanvallen van 6 januari op de Koerdische wijken Şêxmeqsûd en Eşrefiyê in Aleppo en op andere gebieden in Rojava en de autonome regio Noord- en Oost-Syrië. Deze ontwikkelingen zouden een uiting zijn van een verder internationaal complot met als doel conflicten tussen Koerdische, Turkse en Arabische bevolkingsgroepen uit te lokken en een blijvende confrontatie te creëren.
Door het verzet van de bevolking, de houding van Koerdische politieke actoren en de steun van maatschappelijke krachten in Turkije, de regio en internationaal is dit plan tot nu toe op niets uitgelopen, aldus de partij.
“Recht op hoop” als politieke stap
Om het complot definitief te doorbreken en de wil tot vrede te versterken, moet er een einde komen aan het isolatiesysteem van Imrali. Vrije arbeids- en communicatievoorwaarden voor Abdullah Öcalan zijn noodzakelijk. Het toekennen van het “recht op hoop” is daarbij niet alleen een juridische kwestie, maar ook een politieke voorwaarde voor een democratische oplossing. Zonder deze stappen blijft een duurzaam vredesperspectief geblokkeerd.
Tot slot verklaarde de DEM-partij dat zij zich zal blijven inzetten voor een democratische, rechtvaardige, vrije en gelijkwaardige samenleving. Bloedvergieten, vijandigheid en uitsluiting moeten plaatsmaken voor de opbouw van een democratisch Turkije.
Bron: ANF
