- Turkije
De Turkse Republiek werd op 29 oktober 1923 officieel uitgeroepen in Ankara, de nieuwe hoofdstad van het land. In een verklaring met de titel „Moge de Republiek voortbestaan, de democratie zegevieren en de broederschap tussen de volkeren eeuwigdurend zijn in de tweede eeuw”, herdachten de covoorzitters van de DEM-partij, Tülay Hatimoğulları en Tuncer Bakırhan, het 103-jarig bestaan met de opmerking dat burgerschap alleen ten volle kan worden gerealiseerd door middel van een visie die gelijke bescherming garandeert voor ieders taal, identiteit, cultuur, overtuigingen en meningen. In de verklaring werd benadrukt dat Turken, Koerden en andere volkeren, samen met alle religieuze gemeenschappen, gelijke eigenaren van het land zijn.
De boodschap luidde verder: „Een democratische toekomst kan alleen worden opgebouwd door een gezamenlijk leven waarin we allemaal een gelijke stem hebben en evenveel zeggenschap in de besluitvorming. Een Türkiye waarin vrouwen als gelijken leven, werknemers zekerheid genieten, jongeren hoop hebben en de wet voor iedereen gelijk geldt, is mogelijk. Een democratische republiek is een republiek waarin niemand verplicht is om op iemand anders te lijken en waarin de wil van het volk wordt gerespecteerd. Dit is ook een visie op een land waar mensen in grotere vrede en harmonie kunnen samenleven. Een onafhankelijke rechterlijke macht, de rechtsstaat, universele mensenrechten, een vrije pers, de scheiding der machten en een sterke lokale democratie zijn essentieel om dit te bereiken.”
In de verklaring stond dat het omarmen van meerdere identiteiten door de Republiek het gedeelde burgerschap niet zou verzwakken, maar juist zou versterken. Ook werd er opgeroepen tot een nieuwe start, zonder de pijnlijke ervaringen uit het verleden te ontkennen.
De boodschap luidde verder: „Het grondbeginsel van de Republiek is waardevol en moet worden aangepast aan de behoeften van vandaag. Als we democratische beginselen centraal stellen op elk gebied, van wetgeving tot institutionele structuren, zal de Republiek de basis leggen voor een land dat wordt geassocieerd met vrede en harmonie. Het omarmen van meerdere identiteiten door de Republiek verzwakt het gedeelde burgerschap of de gemeenschappelijke waarden niet; het versterkt ze juist. We hebben de kans om een nieuwe bladzijde om te slaan door zij aan zij te staan, zonder de pijn van het verleden te ontkennen, maar zonder erdoor gevangen te blijven.”
Tülay Hatimoğulları en Bakırhan zeiden dat vrijheid, gelijkheid en rechtvaardigheid voor iedereen moeten worden gewaarborgd. Zij voegden eraan toe dat het creëren van de voorwaarden waaronder vrede, democratische politiek en sociale verzoening kunnen bloeien, een gedeelde verantwoordelijkheid is.
