- Turkije
De ‘Zaterdagmoeders’ hebben tijdens hun 1107e wake op het Galatasaray-plein in Istanbul opheldering geëist over het lot van Veysel Güney. De toen 24-jarige man werd na de militaire staatsgreep van 12 september 1980 gearresteerd, door een militaire rechtbank ter dood veroordeeld en op 10 juni 1981 in de gevangenis van Antep (ku. Dîlok) geëxecuteerd. Zijn stoffelijk overschot is echter nooit aan de familie overgedragen.
Voor een groot aantal deelnemers las activiste Ikbal Eren de verklaring van het initiatief voor. Eren herinnerde eraan dat Güney op 28 december 1980 werd gearresteerd en voor de zogenaamde militaire rechtbank van het noodtoestandcommando van Adana werd aangeklaagd. Verzoeken om juridische vertegenwoordiging en verdediging zouden zijn afgewezen. “Op 17 februari 1981 werd Veysel zonder bewijs ter dood veroordeeld”, zei Eren.
Na zijn executie zouden persoonlijke bezittingen zoals zijn balpen, zijn sigaretten en zijn aansteker aan zijn vader zijn overhandigd. Het stoffelijk overschot daarentegen zou verdwenen zijn. “Zijn lichaam, dat volgens het protocol aan zijn vader moest worden overhandigd, is weggehaald”, verklaarde Eren.
Twijfels over de rechtszaak
De spreekster verwees bovendien naar verklaringen van de toenmalige officier van justitie Mete Göktürk, die bij de executie aanwezig was geweest. In zijn boek, dat jaren later verscheen, schreef Göktürk dat er geen belastend bewijs tegen Güney was. Tegelijkertijd uitte hij twijfels over de eerlijkheid en onafhankelijkheid van de rechtszaak.
Ouders stierven zonder antwoord
De familie heeft decennialang geprobeerd te achterhalen waar het graf zich bevindt, zei Eren. Ze herinnerde aan de woorden van Güney's moeder Zeynep Güney: “Ik heb het beeld van mijn zoon in mijn ogen gegrift, zijn naam op mijn tong geschreven en zijn graf in mijn hart begraven.” Zeynep Güney stierf in 2012, vader Ali Güney in 2014, zonder ooit te hebben vernomen waar hun zoon begraven was. „Hoeveel jaren er ook mogen verstrijken: voor Veysel Güney en voor al onze vermisten zullen we gerechtigheid blijven eisen”, zei Eren.
„We zullen hun nalatenschap voortzetten“
Vervolgens werd een brief van Güneys broer Ayhan Güney voorgelezen. Daarin beschreef hij de laatste ontmoetingen met zijn broer vóór diens executie en de decennialange zoektocht van de familie. „Onze moeder en onze vader zijn heengegaan zonder het graf van hun zoon te hebben gevonden. Ze hebben ons hun strijd voor waarheid en gerechtigheid nagelaten. Wij zullen deze erfenis voortzetten“, stond in de brief. Aan het einde van de wake legden de deelnemers rode anjers neer bij het monument op het Galatasaray-plein.
