- Noord-Koerdistan
Met de recente discussies rond de zaak Gülistan Doku en de beschuldigingen tegen invloedrijke netwerken in Dersim (Turks: Tunceli) is ook de discussie over de gevolgen van het beleid van staatsbewind weer in de schijnwerpers komen te staan. De afgezette co-burgemeester van Dersim, Birsen Orhan, ziet een direct verband tussen de aangestelde curatoren, de afbraak van democratische structuren en de ontwikkelingen die de provincie tot op de dag van vandaag kenmerken. “De praktijk van het gedwongen bestuur heeft zich ver buiten de lokale politiek in het maatschappelijk leven gemengd en diepe sporen achtergelaten”, aldus de politica in een gesprek met ANF Nieuwsagentschap.
Gülistan Doku en de gevolgen van het curatele
Voor Orhan behoort ook de onopgeloste zaak van de al jaren vermiste en vermoedelijk vermoorde Koerdische studente Gülistan Doku tot de thema’s die in verband met de politieke verhoudingen in Dersim moeten worden bekeken. “Met de gedwongen besturen is een georganiseerde toestand van onrecht gecreëerd. Hieraan moet een einde worden gemaakt en de wil van de bevolking moet worden hersteld”, aldus Orhan.
De aangestelde bestuurders zouden de lokale democratie ernstige schade hebben toegebracht. Ruimtes waar de bevolking rechtstreeks bij politieke beslissingen betrokken was, zouden zijn opgeheven. Vooral vrouwenstructuren en gemeentelijke instellingen zouden hierdoor zijn getroffen. “Het gedwongen bestuur erkende ons co-voorzitterschapssysteem niet. Het sloot vrouweninstellingen, vrouwencentra en de door vrouwen opgebouwde werkgebieden. Als men het over gedwongen besturen heeft, moet men ook spreken over de gevolgen ervan voor het leven van vrouwen”, verklaarde Orhan.
“De belichaming van het beleid van de speciale oorlog”
Met het oog op Gülistan Doku zei Orhan dat de feminicide die hoogstwaarschijnlijk op haar is gepleegd, de gevolgen van die politieke praktijk bijzonder indrukwekkend illustreert. „Een van de duidelijkste uitingen van deze mentaliteit is de waarheid over Gülistan Doku. Dat haar lichaam tot op de dag van vandaag niet is gevonden en de zaak nog steeds onopgelost is, behoort tot de gevolgen van deze mentaliteit”, zei de DEM-politica. Volgens Orhan blijven de structuren bestaan die een grondig onderzoek van de zaak in de weg staan. „Als je vraagt wat een gedwongen beheer is, dan is het precies dat. Het is de belichaming van het beleid van de speciale oorlog”, verklaarde Orhan.
Gevolgen voor het hele maatschappelijke leven
Volgens haar bleven de gevolgen van het beleid van gedwongen beheer echter niet beperkt tot de gemeentehuizen. Er zou zich veeleer een systeem hebben gevestigd dat talrijke aspecten van het openbare leven beïnvloedt. Orhan wees op de stijgende werkloosheid, armoede en leegloop, evenals op de rol van verschillende overheidsinstellingen. “We zien vandaag de dag hoe er een systeem is ontstaan dat lokale dynamieken negeert en zich richt op winstbelangen. Van veiligheidsinstanties en ziekenhuizen tot het arbeidsbureau en de universiteit: er is sprake van een praktijk die diep ingrijpt in het maatschappelijk leven en zich met name richt op vrouwen”, zei ze.
“Vrede begint ter plaatse”
Met het oog op de huidige debatten over vrede en een democratische samenleving benadrukte Orhan dat een geloofwaardig vredesproces bij de gemeenten moet beginnen. “Als we het over vrede hebben, moeten we eerst vrede sluiten met de mensen en de steden. Zonder vrede met de lokale bevolking kan er geen duurzame vrede ontstaan”, zei ze. Zolang er in talrijke gemeenten nog steeds gedwongen bestuurders worden aangesteld, blijft de minachting voor de wil van het volk bestaan. Wie het over democratie en democratische politiek heeft, moet eerst de beslissingen van de kiezers respecteren.
Voor Orhan zou de teruggave van de betrokken gemeenten aan hun gekozen vertegenwoordigers een van de belangrijkste signalen zijn voor de ernst van een democratiseringsproces. „Een politieke mentaliteit die noch met haar bevolking, noch met haar steden vrede sluit, kan een vredesproces niet in de samenleving verankeren. Waar lokale democratie wordt genegeerd, kan er geen sprake zijn van democratisering”, zei ze.
De gemeentehuizen zijn van de bevolking
Tot slot herinnerde Orhan eraan dat gemeentebesturen veel meer zijn dan louter dienstverlenende instellingen. Daarin worden jeugd-, vrouwen-, taal- en cultuurwerk georganiseerd, en tegelijkertijd zijn het plaatsen van democratische participatie. Ingrepen in het gemeentelijk zelfbestuur raken daarom de hele samenleving. “Als we kijken naar de gemeenten die onder curatele staan, zien we dat er plekken zijn verdwenen waarmee mensen zich konden identificeren. De deuren van de gemeentehuizen zijn gesloten voor de bevolking. Mensen kunnen hun problemen niet meer aankaarten en zich niet meer uiten. Want in de plaats van een gekozen bestuur is een aangesteld systeem gekomen”, zei Orhan.
Bron: ANF
