- Duitsland
Vrouwen en moeders uit verschillende gemeenschappen in Duitsland hebben de ‘Moederskaravaan’ georganiseerd om de solidariteit met de vrouwenrevolutie in Rojava te versterken en de oproep tot vrede meer onder de aandacht te brengen. De karavaan, die twee afzonderlijke routes aflegde, bereikte Berlijn nadat ze op 13 juni gelijktijdig vanuit Heilbronn en Hamburg was vertrokken en een week lang verschillende steden in Duitsland had bezocht.
Beate Schwarzkopf, die zich in Bremen bij de ‘Moederskaravaan’ aansloot, sprak met ANF Nieuwsagentschap.
Kunt u zich allereerst even voorstellen?
Mijn naam is Beate Schwarzkopf en ik kom uit Bremen. Ik maak al een jaar deel uit van de groep ‘Women Defend Rojava’ ('Vrouwen verdedigen Rojava'). Via deze groep hoorde ik voor het eerst over de ‘Moederskaravaan’. Als ‘Women Defend Rojava’ hebben we op 5 april een solidariteitsconcert georganiseerd – misschien hebben anderen dat al genoemd – en de opbrengst gedoneerd aan Jinwar, het vrouwendorp in Rojava.
Hoe ben je bij de karavaan terechtgekomen?
Toen Women Defend Rojava vroeg of er vrouwen of moeders waren die geïnteresseerd waren om mee te gaan met de karavaan, wilde ik meteen meedoen. We hebben eerst de moeders verwelkomd die vanuit verschillende steden in Bremen aankwamen, hun onderdak geregeld en het hele proces samen met het plaatselijke Koerdische gemeenschapscentrum georganiseerd.
Welke keerpunten in je leven hebben je gebracht waar je nu bent?
Ik ben via mijn kinderen bij Women Defend Rojava terechtgekomen. Mijn dochter is al lange tijd actief betrokken bij dit werk. Ik ben altijd geïnspireerd geweest door de strijd van de vrouwen in Rojava en door de buitengewone kracht die ze bezitten. Ook ik verlangde ernaar deel uit te maken van een vrouwengroep die die collectieve kracht kon verenigen en versterken. In die zin zijn de vrouwen van Rojava enorme rolmodellen voor mij.
Wat betekent het voor jou om deel uit te maken van de Moederskaravaan, en hoe is dit proces verlopen?
Dit is de eerste keer dat de Moederskaravaan is georganiseerd. Ik heb het gevoel dat het voorlopig nog een klein zaadje is dat net is geplant, maar dat het zal blijven groeien. Misschien zullen er volgend jaar, als het evenement opnieuw wordt georganiseerd, nog veel meer moeders meedoen aan de karavaan. Het is voor mij heel belangrijk om banden te smeden en een netwerk op te bouwen met Koerdische vrouwen hier. Velen van hen zijn zelf moeder.
De afgelopen twee dagen heb ik met veel plezier Koerdische vrouwen ontmoet en bruggen met elkaar geslagen. Ik ben er vast van overtuigd dat we deze banden in de toekomst zullen blijven versterken.
Wat betekent deze reis voor jou persoonlijk?
Het betekent solidair zijn met andere vrouwen, nieuwe vrouwen ontmoeten, kracht putten uit elkaar en samen strijden voor vrede.
Tot slot, welke boodschap wil je graag met mensen delen?
Wat er ook gebeurt, we moeten het idee van vrede weer centraal stellen in ons leven. Ik vind het ontzettend belangrijk dat moeders en vrouwen opkomen voor vrede. Niemand van ons wil dat onze kinderen onderdrukt worden of gedood worden. Integendeel, we willen dat ze leven en, indien mogelijk, opgroeien in een wereld die volledig vrij is.
Bron: ANF
