Zoals de Imrali-delegatie van de Volkspartij voor Gelijkheid en Democratie (DEM) onlangs heeft bekendgemaakt, heeft zij op 16 februari ongeveer drieënhalf uur lang met Abdullah Öcalan gesproken. In de verklaring worden de belangrijkste uitspraken van Öcalan tijdens de bijeenkomst als volgt samengevat:
Democratische integratie
"Sinds mijn eerste rebellie in het gezin is mijn leven altijd in een hoog tempo verlopen. Dat is tot op de dag van vandaag zo gebleven. Het proces dat achter ons ligt, heeft in wezen onze onderhandelingscapaciteit en onze kracht aangetoond, die een overgang mogelijk maken van een beleid van geweld en verdeeldheid naar een democratisch beleid en integratie.
Het verslag van de parlementaire commissie moet in overeenstemming zijn met de fundamentele sociale realiteit. Deze eigenschap van het verslag van de commissie zal van groot belang zijn voor het verdere verloop van het proces. Een beleid dat is gebaseerd op de logica van ‘uitroeiing van het terrorisme’ is geen oplossing, maar een uiting van het gebrek aan oplossingen.
Het proces van vrede en democratische samenleving is een proces dat voortdurend opnieuw wordt geëvalueerd en waarvan de strategie en tactiek worden vastgesteld. Ik beschouw deze bijeenkomst als een inleidende bijeenkomst voor democratische integratie. Bij deze gelegenheid gedenk ik onze vriend Sırrı Süreyya met groot respect. Voor mij was hij een voorloper en een zeer waardevolle vriend.
"Deze republiek is zeker niet zonder de Koerden gesticht"
Het proces dat leidde tot de oprichting van de republiek was gebaseerd op de eenheid tussen Turkse en Koerdische vrouwen. Hoewel dit later werd gewijzigd, zijn de sporen hiervan in alle documenten terug te vinden. Tijdens de bevrijdingsoorlog, in de congressen en bij de uitroeping van de republiek werd dit punt aanvaard. Mustafa Kemal zelf sprak zich op 17 januari 1921 tijdens een persconferentie in İzmit uit over de Koerden. Deze republiek is zeker niet zonder de Koerden gesticht.
Degenen die dit ontkennen, uiten zich elke dag met scherpe en kwetsende woorden. De Koerden maken deel uit van het fundament, de basis van de republiek. Het feit dat latere wetteksten de Koerden uitsloten en het Koerdisch zijn en de Koerdische taal verboden, leidde tot ontkenning en opstand. Het proces waarin we ons momenteel bevinden, is een proces dat een einde maakt aan ontkenning en opstand. We willen nu bespreken hoe we samen kunnen komen en vreedzaam kunnen samenleven.
“Architectuur kan niet zonder wetten en principes”
In de middeleeuwen bestond er een op religieuze eenheid gebaseerde relatie en het erfopvolgingsrecht was daarop afgestemd. Vandaag zullen we ons op basis van passende, eigentijdse maatstaven en op rationele wijze integreren in de republiek. Daarvoor moet er een architectuur zijn. Het niet ontkennen van het Koerdische bestaan betekent niet dat er een architectuur moet worden gecreëerd. Architectuur kan niet zonder wetten en principes. Het zou ook niet juist zijn om de kwestie te reduceren tot enkele wijzigingen in het strafrecht. De belangrijkste elementen van deze architectuur, dat wil zeggen de basisprincipes van integratie, zijn opgenomen in de verklaring van 27 februari. Dat is een politiek programma.
“Vrije burger”
Het gaat om de vraag naar de definitie van burgerschap. Burgerschap betekent een band met de staat. Burgerschap betekent verbondenheid met de staat, ongeacht etnische afkomst, taal, geloof en wereldbeeld. Het maakt niet uit of iemand socialist of kapitalist, moslim of christen, Koerd of Arabier is. Iedereen kan burger zijn.
Ik geef de voorkeur aan de term ‘vrije burger’. Je zou ook kunnen spreken van grondwettelijk burgerschap, maar vrij burgerschap is een bredere term. Je bent vrij in je religie, vrij in je nationaliteit, vrij in je denken. Komt de definitie van burgerschap in Turkije daarmee overeen? Dat is een beetje onduidelijk. Men kan zijn religieuze, ideologische en nationale identiteit vrijelijk uiten en organiseren. Dit gebeurt binnen democratische grenzen en op basis van de eenheid van de staat.
Een vrije burger moet even vrij zijn in de uitoefening van zijn religie, zijn geloofsovertuiging en zijn gedachten als in de uitoefening van zijn nationale identiteit. Als men anderen zijn religie en taal niet kan opleggen, mag men hen ook zijn nationaliteit niet opleggen. Iedereen moet zijn nationaliteit en identiteit vrij kunnen uitoefenen.
Leven als democratische samenleving
We hebben gezegd dat we als democratische samenleving willen leven en hebben ‘vrede’ vooropgesteld. Een democratische samenleving betekent dat men zijn sociale identiteit vrij kan vormgeven. Een samenleving heeft culturele elementen: gezondheidsinstellingen, onderwijs- en sportinstellingen, ziekenhuizen, economische instellingen. Als een samenleving deze vrij kan vormgeven, krijgt ze een democratisch karakter. Een sterke staat is een staat die deze flexibiliteit toont.
De opbouw van een nieuwe eeuw
Dit zijn de basisprincipes van onze integratie en ons organisatiemodel. Hier is niets dat nationalisme of religiositeit zou betekenen, ook niet in een eenheidsstaat. We hebben het
over de instellingen en de opbouw van een democratische samenleving. Er is hier ongetwijfeld geen plaats voor geweld. De integratie in de democratische republiek is even belangrijk als de oprichting van de republiek. We voeren al ons werk uit in de geest van de democratische republiek. De integratie van de Koerden zal een van de pijlers van de republiek zijn. We herstellen de broederschap die al tweehonderd jaar op zijn kop staat en voldoen aan de eisen van het broederschapsrecht. Dit is de opbouw van de nieuwe eeuw, ja zelfs van het nieuwe millennium.
Het bestaan en de institutionalisering van lokale democratie
In overeenstemming met de geest van democratische integratie staat het bestaan en de institutionalisering van lokale democratie centraal. Dat is ook ons voorstel voor Syrië. Met lokale democratie bedoel ik het volgende: een stad of dorp moet het recht hebben om zich vrij te uiten en zichzelf te besturen. De voorwaarden voor lokaal bestuur zijn duidelijk. Ik heb het niet over een aparte staat of een aparte regio. Een uitgebreide versie van het Europees Handvest van lokale autonomie, in overeenstemming met onze sociale realiteit, zou hiervoor een sterke basis vormen.
De geschiedenis is niet zonder de Koerden geschreven
Deze voorstellen houden niet alleen rekening met het bestaan en de rechten van de Koerden in de betreffende gebieden, maar ook met die van alle andere volkeren en geloofsgemeenschappen. De geschiedenis is niet zonder de Koerden geschreven. De eerste die Koerdistan uitriep, was sultan Sencer. Kanuni zei dat hij zich daarop baseerde. We moeten afstappen van een beleid dat gebaseerd is op angst voor de Koerden, van een beleid dat de Koerden als fobie en angst beschouwt.
We gaan politiek bedrijven, we worden een politieke gemeenschap
Onze doelstelling heeft een veiligheidsdimensionaal aspect, maar daarnaast ook een veel verdergaande politieke dimensie. Want we gaan politiek bedrijven.
Wapens en geweld zijn opgegeven. We zullen een geweldig democratisch beleid voeren. Onze samenleving heeft dat net zo hard nodig als brood en water. Niet alles mag overschaduwd worden door veiligheid. Het veiligheidsbeleid moet zich richten op de politiek, en de politiek moet zich richten op veiligheid. We zullen een politieke gemeenschap zijn: een democratische politieke gemeenschap.
De Koerden moeten hun democratische eenheid vormen
Wat betreft de kwestie van de eenheid van de Koerden, zowel binnen de Koerdische gemeenschap als tussen de verschillende Koerdische groeperingen, stel ik een ‘democratische unie’ voor. Het gaat hier niet om een afzonderlijke staat, maar om een alomvattend democratisch bestuursprincipe.
Bron: ANF
