- Turkije
Canan Kebenç Özkan, medewoordvoerder van de Raad voor Democratische Lokale Overheden van de Volkspartij voor Gelijkheid en Democratie (DEM-partij), sprak met ANF Nieuwsagentschap over het Vredes- en Democratische Samenlevingsproces, de houding van lokale overheden ten opzichte van dit proces, het gemeenschapsleven en de status en positie van Abdullah Öcalan.
Canan Kebenç Özkan zei dat de oproep tot vrede en een democratische samenleving die Abdullah Öcalan op 27 februari had gedaan, een nieuwe fase in het conflict had ingeluid en een periode had geopend waarin de Koerdische kwestie via vreedzame middelen, op democratische basis en via de democratische politiek moet worden opgelost, in plaats van via conflict.
Özkan zei dat de samenleving veranderingen en transformaties ondergaat en zichzelf op democratische basis opnieuw opbouwt, terwijl de staat steeds meer inspeelt op de samenleving en de democratie. Ze wees er echter op dat het proces in bepaalde fasen op hindernissen stuit.
‘De rol van Öcalan is van cruciaal belang’
Canan Kebenç Özkan zei dat de rol van Abdullah Öcalan in deze cruciale fase van het proces niet over het hoofd mag worden gezien, en benadrukte dat zijn bijdrage de erkenning moet krijgen die hij verdient.
Özkan zei: „De cruciale rol van Öcalan in dit proces mag absoluut niet worden genegeerd. Zijn rol moet naar behoren worden erkend. Tegelijkertijd hebben mensen in heel Koerdistan zeer hoge verwachtingen van het proces. Er heerst een sterke maatschappelijke verwachting dat er duurzame vrede zal worden bereikt en dat er een democratische basis zal worden gelegd.“
‘De stem van Öcalan moet het Turkse publiek bereiken’
Canan Kebenç Özkan benadrukte dat de stem van Abdullah Öcalan het Turkse publiek moet bereiken, wil het proces succesvol verlopen, zijn uiteindelijke doel bereiken, duurzame vrede waarborgen en een democratische samenleving opbouwen.
Özkan zei ook: „De rol van Öcalan is van cruciaal belang om dit proces, waar wij allemaal deel van uitmaken, succesvol te laten verlopen, het uiteindelijke doel te bereiken, duurzame vrede tot stand te brengen en een democratische samenleving op te bouwen. Allereerst moet de stem van Öcalan het Turkse publiek bereiken. Hij moet in staat zijn om journalisten, intellectuelen en maatschappelijke organisaties te ontmoeten en contact te onderhouden met zijn eigen organisatie, op een manier die de uitvoering van de wet mogelijk maakt naarmate het proces om het conflict te beëindigen vordert.
Om deze reden moeten er zo snel mogelijk omstandigheden voor Öcalan worden gecreëerd waarin hij vrij kan leven en werken, rechtstreeks aan het proces kan deelnemen en toezicht kan houden op de voortgang ervan. Wij zijn van mening dat hij deze rol persoonlijk moet vervullen, met name wat betreft de coördinatie van vrede, ontwapening en strategie.”
‘De vrijheid van Öcalan is een sleutelfactor voor het vertrouwen van het publiek in het proces’
Canan Kebenç Özkan zei dat de mensen nu willen dat de fysieke vrijheid van Abdullah Öcalan wordt gewaarborgd en dat zij dit beschouwen als een van de belangrijkste factoren voor hun vertrouwen in het proces.
Özkan vervolgde: „De autoriteiten moeten onmiddellijk actie ondernemen om te voorkomen dat het proces onnodig wordt gerekt en uiteindelijk opnieuw ontspoort. Als lokale besturen blijven we deelnemen aan en het organiseren van de acties en evenementen die door onze partij worden georganiseerd. De belangrijkste eis die we echter tegenkomen tijdens onze bijeenkomsten en activiteiten met het publiek is heel duidelijk: de mensen willen Öcalan vrij zien. Zij zijn van mening dat dit een van de fundamentele factoren is die bepalend zijn voor hun vertrouwen in het proces.”
‘De belangrijkste verwachtingen van het publiek zijn blijvende vrede en de vrijlating van Öcalan’
Canan Kebenç Özkan zei dat de belangrijkste verwachting van het publiek is dat de vrede blijvend wordt, en benadrukte dat de vrijlating van Abdullah Öcalan een van de essentiële voorwaarden is om dit te bereiken.
Özkan zei: “De meest fundamentele verwachting van het publiek ten aanzien van dit proces is blijvende vrede. Een van de essentiële voorwaarden hiervoor is de vrijlating van Öcalan. De mensen willen ook dat de samenleving op democratische wijze wordt heropgebouwd en dat de staat beter inspeelt op de opvattingen over democratie van de samenleving en van de lokale gemeenschappen. In Koerdistan willen de mensen leven als vrije en gelijkwaardige burgers, met hun eigen taal, religie en overtuigingen. Ze eisen een leven in broederschap, gebaseerd op gelijkwaardig burgerschap, samen met de Turkse, Arabische, Syrische en Alevitische bevolkingsgroepen.
Het versterken van de lokale democratie is eveneens een van de belangrijkste verwachtingen van het publiek. De mensen willen dat de staat meer rekening houdt met de lokale democratie, dat het conflict tussen centrale en lokale autoriteiten wordt weggenomen en dat lokale gemeenschappen zichzelf kunnen besturen. Politiek gezien is het van fundamenteel belang dat Öcalan vrij kan leven en werken en dat er duurzame vrede wordt bereikt. Dit vormt ook de basis voor het vertrouwen in het proces.”
‘Het benoemen van bewindvoerders is een inbreuk op de wil van het volk’
Canan Kebenç Özkan benadrukte dat een democratisch proces vereist dat de wil van het volk op lokaal niveau wordt gerespecteerd, en zei dat de benoeming van bewindvoerders niet louter een kwestie was van het vervangen van gekozen gemeentelijke functionarissen.
Özkan zei: „Als een democratisch proces wil functioneren, moet de wil van het volk tot uiting komen in het lokale bestuur. De benoeming van bewindvoerders gaat niet louter om de aanstelling van een bestuurder bij een gemeente; het gaat om het negeren en ondermijnen van de wil van het volk. Ons standpunt ten aanzien van bewindvoerders is dan ook duidelijk.
We hebben gezien dat de benoeming van bewindvoerders ook het vertrouwen van het publiek in het proces ernstig heeft ondermijnd. Om deze reden hebben we in onze verklaringen geëist dat bewindvoerders onmiddellijk worden teruggetrokken. Als eerste stap zouden bestuurlijke maatregelen, zoals het afzien van verlenging van de ambtstermijn van de curatoren door het Ministerie van Binnenlandse Zaken, op korte termijn positieve resultaten kunnen opleveren. Een duurzame oplossing vereist echter de intrekking van de artikelen 45 en 46 van de Gemeentewet nr. 5393, die de rechtsgrondslag vormen voor de benoeming van curatoren, evenals van Wetsdecreet nr. 674, waarop deze praktijk is gebaseerd.”
Canan Kebenç Özkan zei dat zij hun democratische strijd voortzetten door middel van protesten en andere activiteiten, waarbij zij de terugtrekking van de bewindvoerders eisen en de opheffing van de wettelijke grondslag voor hun benoeming, via openbare verklaringen, eisen en diplomatieke bijeenkomsten op elk niveau.
‘Er vindt ernstige ecologische vernietiging plaats in Koerdistan’
Canan Kebenç Özkan zei dat het landschap van Koerdistan gedurende de gehele conflictperiode uitgebreide vernietiging heeft ondergaan door waterkrachtcentrales en dammen.
Özkan zei ook: „Koerdistan heeft gedurende de hele conflictperiode ernstige schade opgelopen door waterkrachtcentrales (HPP’s) en dammen. We zien nu dat kapitaalgroepen, profiterend van het proces van beëindiging van het conflict, een nieuwe golf van plundering en uitbuiting in de regio in gang zetten om hun winsten te vergroten. Waterkrachtcentrales, zonne-energiecentrales (SPP’s), de winning van schaliegas, goudwinning met behulp van cyanide, het kappen van bomen en mijnbouwactiviteiten veroorzaken ernstige ecologische verwoesting in Koerdistan, net als in vele andere steden in heel Turkije.
Wij verzetten ons tegen dit beleid door middel van een benadering van lokaal bestuur die is gebaseerd op democratie, ecologie en de vrijheid van vrouwen. Wij voeren diverse activiteiten uit samen met lokale milieuorganisaties, ecologische bewegingen en de ecologiecommissie van onze partij, en wij breiden onze strijd uit.”
Canan Kebenç Özkan herhaalde dat zij samenwerken met lokale milieuorganisaties, ecologische bewegingen en de ecologiecommissie van hun partij om hun strijd te versterken en uit te breiden.
‘De plundering van de natuur is een aanval op het leven van mensen’
Canan Kebenç Özkan zei dat zij voorlichtings- en bewustmakingsactiviteiten uitvoeren afgestemd op de lokale behoeften, openbare bijeenkomsten organiseren en samenwerken met lokale gemeenschappen om oplossingen te ontwikkelen.
Özkan voegde hieraan toe: “De plundering van de natuur betekent niet alleen de vernietiging van het milieu; het betekent ook dat er ingegrepen wordt in het leven, het land, het water en de toekomst van de mensen die in die gebieden wonen. Daarom organiseren we samen met lokale gemeenschappen discussies en protesten. We behoorden tot de organisatoren van de wake tegen het kappen van bomen in Besta. Ook hebben we het protest in Varto (Gimgim) gesteund.
Onlangs hebben we in Diyadin een milieudemonstratie georganiseerd onder de slogan ‘Ik kom op voor mijn land’. Onze strijd beperkt zich niet tot democratische, directe en legitieme vormen van protest. We voeren ook juridische procedures via onze gemeenten en volgen deze processen op de voet.”
Communes en de benadering van lokaal bestuur
Canan Kebenç Özkan beschreef een commune, in haar meest elementaire vorm, als een volk, samenleving of gemeenschap die zichzelf bestuurt. Ze zei dat dit betekende dat individuen en gemeenschappen actieve deelnemers werden in hun eigen leven, met directe inspraak in hun behoeften, problemen en de mechanismen om deze aan te pakken.
Özkan zei dat zij gemeenten niet beschouwden als miniatuurversies van de centrale overheid of de gecentraliseerde staatsstructuur, en legde uit dat dit was wat zij bedoelden met de uitspraak: „Gemeenten zijn communes.”
Ze zei dat ze al lang betoogden dat top-down besluitvormingsmechanismen, waarbij centrale autoriteiten namens de bevolking beslissingen nemen, ontoereikend waren voor de samenlevingen in het Midden-Oosten en de volkeren van Turkije en Koerdistan. In plaats van gemeenten tot miniatuurstaten te laten verworden, pleitten ze ervoor om ze om te vormen tot mechanismen waarmee mensen zichzelf konden besturen.
Özkan zei dat ze werkten aan de ontwikkeling van de middelen en methoden om dit te bereiken. Ze benadrukte dat mensen rechtstreeks betrokken moeten zijn bij elk aspect van het lokale leven, van het in kaart brengen van hun behoeften en het oplossen van problemen tot het uiten van democratische eisen, onderwijs in de moedertaal, culturele rechten, gezond stedelijk leven, de ontwikkeling van infrastructuur, de bestrijding van verslaving, beleid ten aanzien van jongeren en vrouwen, en andere sociale behoeften.
Ze zei dat gemeenten regelmatig openbare en buurtbijeenkomsten hielden in lijn met deze aanpak. Ze werkten aan een gemeentelijk model waarin bewoners zelf de behoeften, eisen en verwachtingen van hun buurt in kaart brachten en hun eigen voorstellen ontwikkelden om hieraan tegemoet te komen.
Participatieve begroting
Canan Kebenç Özkan zei dat participatieve begroting een belangrijk onderdeel van deze aanpak vormde. Ze legde uit dat initiatieven die vorig jaar in Van (Wan) van start gingen en dit jaar werden voortgezet in Ağrı (Agirî), Digor en Halfeli, wijken in staat stelden rechtstreeks deel te nemen aan het begrotingsproces.
Özkan zei dat bewoners hun eigen behoeften in kaart brachten en gezamenlijk besloten welke prioriteit moesten krijgen, waarbij vrouwen, kinderen, jongeren en ouderen betrokken waren. Op deze manier was de begroting niet langer louter een financieel document, maar werd het een democratisch mechanisme dat de politieke koers van de gemeente en de prioriteiten van de samenleving weerspiegelde.
Ze zei dat armoedebestrijding een ander belangrijk aspect van gemeenschapsbestuur was. Om de ernstige en hardnekkige armoede aan te pakken – die nog steeds een van de meest urgente problemen van Koerdistan is – werkten ze aan de oprichting van coöperaties in het kader van eco-economisch beleid.
Özkan voegde eraan toe dat gemeenschappelijke tuinen, gericht op het versterken van de economische onafhankelijkheid van vrouwen, ook deel uitmaakten van deze inspanningen, naast initiatieven die tegemoetkwamen aan sociale, culturele en moedertaalbehoeften.
Canan Kebenç Özkan zei dat zij hun activiteiten ontwikkelden door middel van directe gesprekken met vrouwen, jongeren en mensen met een beperking over hun behoeften.
Zij legde uit dat zij de gemeente ook beschouwden als een collectief bestuursmechanisme dat vergaderingen, gemeenteraden, arbeids- en beroepsorganisaties en andere lokale structuren omvat.
Bron: ANF
