- Rojava/Noord- en Oost-Syrië
Terwijl de aanvallen op Rojava door huurlingen die gelieerd zijn aan de Turkse staat, ISIS en Hayat Tahrir al-Sham (HTS) voortduren, neemt de bezorgdheid over de veiligheid in Koerdische woonwijken toe. De levensomstandigheden worden steeds moeilijker in Kobanê, een van de gebieden waar de gevechten zijn geïntensiveerd, nadat de elektriciteit, water en internet zijn afgesloten.
Scenarioschrijver Önder Çakar deelde zijn observaties uit de regio en zei dat de ontwikkelingen niet beperkt blijven tot een militair beeld, maar een belegeringsproces weerspiegelen dat rechtstreeks gericht is op de veiligheid van burgers. Çakar, die ook in de stad was tijdens de belegering van Kobanê in 2014, zei dat er vandaag opnieuw een soortgelijke militaire druk ontstaat. Hij voegde er echter aan toe dat het moreel, de organisatie en het verzet van de bevolking veel sterker zijn dan in voorgaande jaren.
Volgens Çakar is de veiligheid van burgers en de volledige omsingeling van de stad momenteel de grootste zorg in Kobanê. Hij benadrukte dat wat zich momenteel afspeelt niet louter een regionaal conflict is, maar deel uitmaakt van een breder proces dat gericht is tegen het sociale weefsel van Rojava en het samenleven tussen de verschillende volkeren.
Kobanê is nu van alle kanten afgesloten
Çakar zei dat het afsnijden van infrastructuurlijnen directe gevolgen heeft voor de basislevensomstandigheden. Hij vergeleek de huidige situatie met die van 2014 en merkte op dat het klimaat van angst dat toen heerste, vandaag de dag is vervangen door een georganiseerd bewustzijn van verzet.
Çakar zei: "Er is geen elektriciteit, geen water, geen internet in Kobanê. Wanneer deze worden afgesneden, wordt het hele leven ontwricht, inclusief de toegang tot voedsel. Onze mensen hebben echter de veerkracht om deze omstandigheden te doorstaan. Ik was hier ook tijdens de belegering van Kobanê in 2014. Sindsdien zijn er twaalf jaar verstreken. Vandaag de dag zijn het moreel en de motivatie van de mensen veel sterker dan toen. Toen zorgden de grote bloedbaden in Shengal en de door ISIS vrijgegeven beelden van executies en seksueel geweld voor diepe angst onder de bevolking. Die psychologie bestaat vandaag de dag niet meer. In het afgelopen decennium heeft er een serieus organisatieproces plaatsgevonden. De mensen waren toen vrijwilligers en dat zijn ze vandaag de dag nog steeds. Wat nu overheerst is niet angst, maar opgebouwde woede en een vastberadenheid om weerstand te bieden.”
Çakar herinnerde eraan dat in 2014 de achterhoede van Kobanê de Turkse grens was, die burgers een relatief toegankelijke uitweg bood, en zei: "Op dat moment lag de achterhoede van Kobanê in Noord-Koerdistan (Bakur), langs de corridor van Suruç (Pirsûs). Er werd grensbewaking gehouden. Mensen kwamen vanuit heel Turkije naar de grens. De grenspoorten werden geopend en duizenden mensen, voornamelijk kinderen, vrouwen en ouderen, staken de grens over naar Suruç. Daar werden grote vluchtelingenkampen opgezet. Vandaag de dag is die situatie niet meer aanwezig. Kobanê is aan alle kanten afgesloten."
Er is geen enkele strijdmacht tegenover ons die zich aan de oorlogswetten houdt
Önder Çakar zei dat HTS zich niet aan de oorlogswetten houdt en dat wat zich in de regio afspeelt niet als een conventioneel conflict kan worden omschreven. Hij benadrukte dat het geweld een duidelijke ideologische achtergrond heeft en vervolgde: "We hebben niet te maken met een regulier leger of een structuur die zich aan de oorlogswetten houdt. We hebben niet te maken met een vijand die internationale normen erkent. Zoals online te zien is, plegen ze grootschalige bloedbaden. Ze zijn buitengewoon wreed. Er wordt specifiek geweld gepleegd tegen vrouwen en vrouwelijke strijders.
Deze structuur voedt zich met een door mannen gedomineerde ideologie. Dit is precies wat religieus fascisme is. Ze zoeken wraak op vrouwen. Ze slachten kinderen af zonder rekening te houden met hun leeftijd. Onze bezorgdheid houdt rechtstreeks verband met de veiligheid van de burgerbevolking.
Çakar waarschuwde dat de gevolgen van een mogelijke aanval ernstig zouden kunnen zijn. Hij zei: “Niemand weet waar dit uiteindelijk toe zal leiden. We vertrouwen op de zelfverdediging van de bevolking en de jongere generatie daar. We hebben al lang geleden elke verwachting opgegeven dat wereldmachten Kobanê zullen komen redden. Wat er de afgelopen 10 tot 15 jaar in het Midden-Oosten is gebeurd, heeft aangetoond dat dit niet mogelijk is.”
De terugtrekking was bedoeld om de Koerdische regio's te beschermen
Önder Çakar zei dat de terugtrekking uit gebieden met een Arabische meerderheid voortkwam uit militaire noodzaak en een strategische keuze was. Hij voegde eraan toe dat de ontwikkelingen moeten worden gezien als onderdeel van een breder plan, en gaf de volgende beoordeling: "Rojava is een gebied dat groot genoeg is om meerdere Nederlanden te bevatten. Het werd noodzakelijk om zich terug te trekken uit gebieden als Raqqa, Tabqa en Deir ez-Zor (Dêrazor). Tegenwoordig is Kobanê echter het gebied in de Koerdische regio's dat het grootste risico loopt. In Kobanê woont een zeer grote burgerbevolking. Op dit moment zijn de elektriciteits-, water- en internetverbindingen afgesloten. Het doel is om alle communicatiemiddelen uit te schakelen, wat directe gevolgen heeft voor het dagelijks leven. Tegelijkertijd bieden onze kameraden nog steeds weerstand in de gevangenissen waar ISIS-gevangenen worden vastgehouden. Geen enkele strijdmacht heeft toegang kunnen krijgen."
Çakar zei dat het huidige proces een voortzetting is van de internationale samenzwering van 1999. Hij zei: “Er wordt een groot plan uitgevoerd met medewerking van multinationale staten. Het doel is om de Vrijheidsbeweging tot onderwerping te dwingen en het alternatieve systeem in Rojava uit te schakelen. Dit komt omdat de gemeenschapsstructuur hier, het experiment om zonder staat te leven, overal ter wereld hoop heeft gewekt.”
De Koerdisch-Arabische eenheid wordt opzettelijk aangevallen
Önder Çakar zei dat de intercommunale relaties die in Rojava zijn opgebouwd, opzettelijk worden aangevallen, en voegde eraan toe dat solidariteitsacties in veel steden in Turkije en in heel Europa een aanzienlijke morele opsteker hebben gegeven aan degenen die in de frontlinie staan. Hij zei:
"De Koerdisch-Arabische vriendschap heeft het mondiale imperialisme ernstig beangstigd. Daarom willen ze het conflict tussen Turken en Arabieren of tussen Koerden en Arabieren aanwakkeren. Wat ze willen, is dat we het idee van broederschap tussen volkeren loslaten. We zijn ons er volledig van bewust waarom we ons verzetten. Dit is geen emotionele reflex, maar een bewuste houding.
Het achterfront is uiterst belangrijk. De aanwezigheid van onze mensen op straat geeft enorme kracht aan degenen die zich hier verzetten. Dit gevoel van eigenaarschap bepaalt de continuïteit van het verzet."
Zonder vrijheid heeft kunst geen betekenis
Çakar zei dat het culturele en artistieke leven in Rojava ook rechtstreeks door de aanslagen is getroffen, waarbij hij opmerkte dat er talrijke kunstcollectieven in de regio actief zijn. Hij riep kunstenaars wereldwijd op en benadrukte dat wat zich momenteel afspeelt een wereldwijde bedreiging vormt. Hij zei: "Er zijn hier muziekensembles, theatergroepen en een filmcommune. Ik geef les aan de filmafdeling van een universiteit voor schone kunsten. Onze studenten en kunstenaars zijn klaar voor zelfverdediging, want zonder vrijheid heeft het geen zin om kunst te maken.
Deze jihadistische structuur bedreigt niet alleen het Midden-Oosten, maar de hele wereld. We hebben gezien wat dit betekende bij de aanslag op Charlie Hebdo in Parijs. Daarom moeten kunstenaars een duidelijker, krachtiger en moediger standpunt innemen tegen deze onmenselijke wreedheid."
Zelfs ziekenhuizen worden aangevallen
Önder Çakar herinnerde eraan dat het Heviya Sor-ziekenhuis in Qamishlo twee dagen geleden werd gebombardeerd door gewapende drones van de Turkse staat, en benadrukte het cruciale belang van internationale solidariteit. Hij zei: "Dit is geen militaire faciliteit; het is een ziekenhuis dat diensten verleent aan burgers en prothesen produceert voor gewonden. Waarnemers van de Verenigde Naties zijn zich hier ook van bewust. Desondanks werd het aangevallen. Dit toont duidelijk aan hoezeer de situatie is geëscaleerd.
Namens Rojava bedanken wij alle volkeren van de wereld die ons tot nu toe hebben gesteund, in de eerste plaats het Koerdische volk. Deze solidariteit is voor ons van vitaal belang.
Wie is Önder Çakar?
Önder Çakar is een scenarioschrijver die bekend is van de films Takva, Gemide en An Angel in Laleli. Hij geeft les aan de Rojava Film Commune en is al lange tijd actief op cultureel en artistiek gebied in de regio.
