Autonoom leven in Êzidxan kan niet worden tegengehouden

De Ezidis hebben een onweerlegbaar democratisch bewustzijn gekregen door hun eigen instellingen en zelfbestuur op te bouwen.

Het co-presidentschap van het uitvoerend comité van de KCK heeft onlangs aangekondigd dat de guerrillastrijdkrachten van de HPG en de YJA-star zich uit de Shengal zullen terugtrekken. De Ezidis hebben zichzelf georganiseerd en kunnen zichzelf verdedigen, zegt de KCK. Er zijn positieve signalen uit Irak om het zelfbestuur en zelfverdediging van de Ezidis te accepteren.

De aanval van IS op 3 augustus 2014 vertegenwoordigde een historisch keerpunt. Êzidxan moest worden weggevaagd door een genocide. De guerrilla’s hebben de Ezidis uit deze situatie gered. Ze zullen de genocide van 3 augustus, of degenen die hen hebben behoed voor genocide, nooit vergeten. Er is geen terugkeer naar de status-quo van het verleden. Daarom is het essentieel om zelfbestuur af te dwingen. Het is mogelijk voor Shengal, als Êzidxan, om een ​​autonoom leven te leiden. Hiervoor organiseert de georganiseerde Ezidi-maatschappij zichzelf met hun eigen raden. Er zijn sowieso al raden en lokale overheden.

Als Irak wil regeren over de Ezidis zoals het deed vóór 3 augustus, dan zal het verliezen. De toekomst van Irak zal ook afhangen van het perspectief voor Shengal. De erkenning van het zelfbestuur en de zelfverdediging van een van de oudste religieuze groeperingen in de geschiedenis, die al 74 genocides heeft meegemaakt, is een belangrijke stap in de richting van de democratisering van Irak. Als Irak de autonomie van Êzidxan niet accepteert en als het de guerrilla-retraite gebruikt om de Ezidi-bevolking te onderdrukken, dan maakt het een historische fout en mist het de kans om zichzelf te versterken. In dit opzicht wordt Irak geconfronteerd met een historische test.

De Ezidis maakten een leven in zelfbeheer en zonder repressie. Ze hebben de geest van vrijheid opgenomen. Op deze manier heeft zich een nieuwe wereld voor hen geopend. Ze hebben gezien dat ze vrij kunnen leven met hun eigen identiteit en wereldvisies. Zodra zo’n geest het hart van een samenleving bereikt, is het moeilijk om die samenleving als voorheen onder controle te houden. Ontkenning van zelfbestuur en zelfbestuur zou voor hen zelfmoord zijn. Het zou betekenen dat we de genocide accepteren. Voor degenen die 3 augustus hebben meegemaakt, is dit uitgesloten.

Op dit moment is er geen gevecht in de wereld zo legitiem dan dat van de Ezidis. Als de legitimiteit van een gevecht zo sterk is, zal deze strijd zeker winnen. Vanwege deze legitimiteit zijn de kracht en mogelijkheden van de Ezidis vermenigvuldigd. Deze kracht is voldoende voor zelfbestuur en blijft toenemen. Het is voldoende als de georganiseerde sociale krachten vastberaden en oprecht blijven.

In sommige gevallen wordt Ezidis echter een zeer formeel perspectief duidelijk. Ze zien de grootte en diepte van hun kracht niet. Hun wereldbeeld is beperkt tot wat ze met eigen ogen zien. Ze begrijpen de kracht van ideologische, politieke en morele waarden niet. Tegelijkertijd hebben de Ezidis zo’n sociale en politieke legitimiteit bereikt dat ze niet alleen invloed uitoefenen op hun eigen samenleving, maar ook op de kracht van de Koerden als geheel. De morele steun die de YPG en de YPJ hebben gekregen door hun rol bij het redden van de Ezidis heeft ook bijgedragen aan de bevrijding van Kobanê en vele andere gebieden in Rojava. De hele wereld steunde de YPG en YPJ als redders van de Ezidi’s in hun verzet in Kobanê. Dit feit bewijst welke kracht en steun de Ezidis krijgen voor hun zelfbestuur en zelfverdediging. Als er vandaag een samenleving in de wereld is waar niemand zich tegen kan verzetten, dan zijn het de Ezidi’s. Het onderdrukken van een dergelijke samenleving is niet aan te raden.

Het verlangen naar zelfbestuur en zelfverdediging van Ezidis is realistisch en goed onderbouwd. In die zin verzwakte de terugtrekking van de guerrilla’s de situatie van de Ezidis niet. De guerrilla voorkwam de genocide op 3 augustus 2014. Ze bevrijdden Shengal en speelden een rol in de ontwikkeling van een georganiseerde samenleving. Op deze manier hebben ze de Ezidis van binnenuit versterkt. De Ezidi’s zijn nu op de hoogte en georganiseerd. Ze hebben hun eigen instellingen en hun eigen zelfverdediging gebouwd. Deze instellingen zijn van henzelf. Als ze erop staan ​​een vrij en democratisch leven te leiden, kan niemand hun zelfbestuur en autonomie voorkomen.